Volledig scherm
Bauke Mollema. © ANP

Mollema: Zwaarste kilometers ooit in mijn loopbaan

Hij was altijd de hoop van het Nederlandse wielrennen. Passend succes bleef lang uit, maar in Le Puy-en-Velay boekte Bauke Mollema (30) gisteren zijn eerste ritzege in de Tour. ,,Maar ik kom volgend jaar weer terug voor het klassement.''

Door Daan Hakkenberg

Na een vlucht van 30 schokschouderende kilometers komt Bauke Mollema alleen aan op de Boulevard Maréchal Fayolle. Solo. Mooier bestaat niet. Eerst schudt hij zijn hoofd en dan spreidt hij zijn armen. Daarna gaan beide armen in de lucht. Bam, zijn linkervuist een keer omhoog en dan weer de armen in de lucht. Mollema heeft de tijd - 19 seconden voorsprong - en kan de mooiste zege uit zijn carrière op alle mogelijke manieren vieren. Dit is zijn moment.

Het is de zege die Mollema toekomt. Hij is al zeven jaar op een rij de Tour-hoop van Nederland. Ook in de magere Nederlandse wielerjaren. Dus nog lang voordat Tom Dumoulin roze kleurde of Tour-etappes won. En voordat Niki Terpstra en Wout Poels monumentale klassiekers op hun naam schreven. Eigenlijk bestaan de verwachtingen rond Mollema al sinds zijn entree in de Tour van 2011, al deelt hij de eerste jaren de druk met generatiegenoot Robert Gesink, die als ronderenner meer turbulentie kent door blessures, hartritmestoornissen en privéproblemen.

Quote

Mensen lopen weg met de nuchtere wielrenner Bauke Mollema

Mollema is er altijd. Zijn band met de Tour is innig, de laatste zeven jaar staat hij aan de start. Alleen in 2012 valt hij uit. In de jaren daarna wordt hij zesde, tiende, zevende en elfde. Ook deze Tour, waar de hoop op Nederlands succes is gevestigd op de pas 24-jarige sprinter Dylan Groenewegen. Diezelfde hoop in de huiskamers en op de campings krijgt in het eerste weekeinde een stevige knauw, met het uitvallen van Gesink in de negende etappe.

Gelukkig is daar dan altijd nog Mollema.

Zwoegend, zwalkend van links naar rechts, zwetend, harkend met een kromme rug en kuchend als hij eenmaal over de finish is. Met zijn onverstoorbaarheid als grootste wapen. In voor en tegenspoed. Dus ook als hij het podium in Parijs kan ruiken en als dat vooruitzicht na een valpartij in één klap uit zicht is, zoals vorig jaar. Zo verovert Mollema - klepje van zijn wielerpetje vrolijk omhoog - de harten in Nederland. Mollemania. Elk jaar weer hoopt Nederland dat succes hem ten deel valt. Mensen lopen weg met de nuchtere wielrenner.

Jubelen

Volledig scherm
© Getty Images

En nu hij er, de grote triomf, op een historische dag in Le Puy-en-Velay. Zijn Baskische soigneur Josué Arán staat te jubelen, Trek-ploegbaas Luca Guercilena is hem net om de hals gevlogen. Achter het podium, het eerste interview na de finish is net geweest, slaat Mollema zijn ogen dicht. Ze gaan weer open en er verschijnt een lach, eentje die Nederland nog niet van hem heeft gezien. Gelukzalig.

Mollema lacht van oor tot oor. ,,Ik heb de Clásica San Sebastián gewonnen en een etappe in Vuelta. Maar dit is het grootste podium. Voor mij is de Tour altijd heel speciaal. Het is de wedstrijd waar ik altijd goed wil zijn en na zoveel jaar heb ik eindelijk een etappe gewonnen.''

Volledig scherm
© Getty Images

's Ochtends bij de start geeft Mollema al voorzichtig een inkijkje in zijn plannen voor vandaag. Hij heeft zijn snelpak aan en hoge velgen in zijn fiets gezet, maar verbaal laat Mollema niet het achterste van zijn tong zien. Dat doet hij nooit. Mollema is geen man van grootspraak. Niet zijn stijl. Mollema heeft zijn eigen manier van praten. Hij blinkt uit in mwaahs of oh jaa's. Geen nonchalance, maar het luistert soms wat achteloos. Hij laat zich ook vandaag niet volledig in de kaarten kijken. Vorm? ,,Mwaaa, best okeee.'' Is dit de dag? ,,Nou, er zijn meerdere dagen. Nog twee Alpenritten, maar ik ga het in elk geval proberen.''

Kwartier

Na enig doorvragen geeft Mollema iets meer prijs over zijn gevoel bij de rit van deze zondag. ,,Ik denk dat er een kopgroep wegrijdt en dat die met een kwartier voorsprong aan de finish komt.'' Met Bauke Mollema? ,,Dat zou goed kunnen, ja.'' Voor Mollema-begrippen is dit stevige taal.

,,Het was alleen geen kwartier, hè'', zegt Mollema vijf uur later.

In de vijftiende etappe rijdt al snel een groep weg van negen renners, maar zonder Mollema. ,,De sprinterploegen en Sky hielden het dicht. Op de eerste klim kon ik uiteindelijk het gat overbruggen'', verklaart hij.

Uiteindelijk rijdt een kopgroep met 28 renners voor de favorieten uit. Met daarin erkende winnaars als Ulissi, Gallopin, Barguil, Pinot en Pauwels. Als Mollema over de top van de Col de Peyra Taillade is, weet hij wat hem te doen staat.

Quote

Dit was de zwaarste solo uit mijn carrière. Mijn zwaarste 30 kilometers ooit als renner. Ik heb nog nooit 30 kilometer solo gereden.

Bauke Mollema

,,Tony Martin viel eerder in de etappe ook al bergaf aan. Toen zaten de anderen ook een beetje te kijken.''

Volledig scherm
© Getty Images

En dan is Mollema plotseling alleen weg. eerst is er een klein gaatje, van zo'n tien seconden. Maar de kloof loopt op naar 40 seconden. Barguil, Ulissi, Gallopin en Roglic hebben de achtervolging ingezet, het wordt nog heel spannend, maar Mollema breekt niet. ,,Dit was de zwaarste solo uit mijn carrière. Mijn zwaarste 30 kilometers ooit als renner. Ik heb nog nooit 30 kilometer solo gereden. Ook niet bij de amateurs. Meestal zit ik bij de klassementsrenners.''

Want Mollema blijft bovenal een ronderenner. Hij is niet gemaakt voor kortstondig succes als etappezeges. Hij kan het wel, maar streeft een hoger doel na. 's Ochtends bij de start in Laissac-Sévérac L'Eglise zegt hij dat zo. Onnavolgbaar, op zijn Mollema's. Hij zegt letterlijk: ,,Op zich vind ik het zo ook wel een keer niet vervelend ofzo. Maar ik denk dat ik volgend jaar liever weer voor het klassement rij.''

Klassement

Daar verandert deze etappezege, hoe mooi ook, niets aan. ,,Ik hou ervan om drie weken te vechten voor het klassement. Daarvoor kom ik volgend jaar terug.''

Volledig scherm
Mollema viert zijn overwinning op het podium. © AFP