article
1.6098254
Het vonnis in de rechtszaak tussen FC Twente en de KNVB komt keihard aan bij bestuurders en fans. Juridisch klopt het, maar het voelt nog steeds oneerlijk. Is het dat ook?
Blog | De biecht van FC Twente was geen vrijbrief
Het vonnis in de rechtszaak tussen FC Twente en de KNVB komt keihard aan bij bestuurders en fans. Juridisch klopt het, maar het voelt nog steeds oneerlijk. Is het dat ook?
http://www.tubantia.nl/extra/blogs/angelique-kunst/blog-de-biecht-van-fc-twente-was-geen-vrijbrief-1.6098254
2016-06-11T06:30:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.4400285.1434696940!image/image-4400285.png
Angelique Kunst
Home / Extra / Blogs / Angelique Kunst / Blog | De biecht van FC Twente was geen vrijbrief

Blog | De biecht van FC Twente was geen vrijbrief

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Angelique Kunst
      Fotograaf
    Het vonnis in de rechtszaak tussen FC Twente en de KNVB komt keihard aan bij bestuurders en fans. Juridisch klopt het, maar het voelt nog steeds oneerlijk. Is het dat ook?

    Na de behandeling van het kort geding was ik best onder de indruk van de verdediging van FC Twente. Advocaat mr. Dolf Segaar had een sluitend verhaal waarom de club ervan uit mocht gaan dat de licentie behouden zou blijven. Maar dat was meer een 'gezond verstandoordeel'. Rechter mr. Maarten Heinemann keek met puur juridische ogen en zag toch iets anders.

    Te snel rijk gerekend
    De rechter komt tot de conclusie dat FC Twente zichzelf te snel rijk heeft gerekend. Dat begon in december, toen de licentie voorwaardelijk werd ingetrokken. FC Twente moest van de licentiecommissie onderzoek doen en volledige openheid van zaken geven over alle malversaties. De club ging er vervolgens van uit dat ze dus alleen maar alles op hoefde te biechten om de licentie definitief te behouden.

    Maar volgens rechter Heinemann staat dat nergens met zoveel woorden. Ja, die biecht was een belangrijke voorwaarde: als FC Twente iets zou verzwijgen, zou dat haar sowieso de licentie kosten. Maar schoon schip maken was geen vrijbrief: de inhoud van de biecht kon nog altijd leiden tot nieuwe sancties.

    E-mails
    Het rijk rekenen gold ook voor de e-mails die FC Twente tijdens de rechtszaak aanvoerde. Daarin vroeg de KNVB nogmaals om volledige openheid van zaken voor 1 mei; zo niet, dan had dat consequenties voor de licentie. Ook daarin zag FC Twente bewijs dat met de biecht alles goed zou komen. Maar volgens de rechter waren die mails een logisch vervolg van de Decemberafspraak: alles moest boven tafel en wat er met al die informatie gedaan zou worden, zou na 1 mei worden beslist.

    De KNVB zei dus al die tijd niet met zoveel woorden dat er nog een extra straf kon volgen. En FC Twente concludeerde daaruit dat dat ‘dus’ ook niet zou gebeuren. Gezond verstand. Maar juridisch dom. Want als het niet zwart op wit staat, is het niet waar, volgens ons rechtssysteem.

    Oók begrip bij rechter
    Heinemann toont in zijn vonnis overigens wel begrip voor deze ‘blinde vlek’ van FC Twente: “De voorzieningenrechter acht het goed voorstelbaar dat alle aandacht van FC Twente vanaf december 2015 gericht is geweest op schoon schip maken. Tegen deze achtergrond is het niet onbegrijpelijk dat FC Twente haar conclusies heeft getrokken uit voornoemde e-mailberichten.” Maar dat het ‘voorstelbaar’ was wil dus niet zeggen dat de club er blindelings van uit mocht gaan.

    Ook het feit dat de KNVB niet direct ingreep na het uitkomen van de transferfraudes met Tadic (januari), Corona (maart) en Engelaar (april) had volgens de rechter geen aanleiding mogen zijn om te denken dat er geen sancties zouden volgen. De deadline was immers 1 mei; er was voor de KNVB geen noodzaak om voor die tijd al in te grijpen.

    Geschonden informatieplicht
    De rechter wijst er bovendien op dat FC Twente naast de onderzoeksopdracht ook nog gewoon de normale informatieplicht had die het licentiereglement eist. En die werd geschonden toen informatie over transfers niet direct werd gemeld: de KNVB moest er bij FC Twente herhaaldelijk op aandringen alle informatie op tafel te leggen.

    Al met al komt de rechter tot de conclusie dat de licentiecommissie wel degelijk het recht had om nog een keer straf op te leggen voor alle overtredingen die in het onderzoek aan het licht kwamen. Dat de licentiecommissie daarbij tot een heel nieuwe straf kwam, namelijk degradatie, vindt hij eigenlijk een heel redelijk besluit: “Partijen zijn het erover eens dat het Licentiereglement deze maatregel niet kent. Voor FC Twente, en ook de overige bvo’s, was dan ook op voorhand niet duidelijk dat een dergelijke maatregel opgelegd zou kunnen worden”, erkent Heinemann. Maar hij vindt dat een vereniging wel beleidsruimte moet hebben om tot een belangenafweging te komen als redelijkheid en billijkheid dat eisen.

    Volgens Heinemann is dat precies wat de licentiecommissie heeft gedaan. Hij stelt dat voor de KNVB 'de belangen van FC Twente en van haar werknemers, financiers en supporters voor de licentiecommissie erg zwaar hebben gewogen en dat zij juist met het oog daarop tot de door haar genomen maatregel is gekomen'.

    De zaak overziend komt een normaal denkend mens tot de conclusie dat de KNVB in de hele zaak wel heel beroerd gecommuniceerd heeft. Er zijn heel veel belangrijke dingen niet gezegd en juist daarom krijgt de bond nu gelijk. Dat voelt ongelooflijk oneerlijk.

    Naïef
    Aan de andere kant is FC Twente wel heel naïef geweest. “Als niemand iets zegt, zal het wel goed zijn.” Goed vertrouwen. We doen ons best. Gezond verstand. We werken er keihard aan. Allemaal sympathieke, goed bedoelde en menselijke uitgangspunten. Maar niet genoeg als je de verantwoordelijkheid hebt voor een miljoenenbedrijf. Dan geldt gewoon de wet.

    Angelique Kunst