article
1.6513920
Het zijn mijn nieuwe helden: Oliver Hart en Bengt Holmstrom. Twee professoren die maandag de Nobelprijs voor de Economie wonnen omdat ze wetenschappelijk wisten te onderbouwen wat u en ik al jaren aanvoelen. Namelijk dat het credo “meten=weten” veel te vaak tot ongelukken leidt en dat je regels niet in beton moet gieten. Ze zijn de pleitbezorgers van het gezond verstand en de eigen verantwoordelijkheid. Het werd hoog tijd dat daar eens een stevige prijs voor werd uitgereikt.
Blog | Nobelprijs voor de helden van het gezond verstand
Het zijn mijn nieuwe helden: Oliver Hart en Bengt Holmstrom. Twee professoren die maandag de Nobelprijs voor de Economie wonnen omdat ze wetenschappelijk wisten te onderbouwen wat u en ik al jaren aanvoelen. Namelijk dat het credo “meten=weten” veel te vaak tot ongelukken leidt en dat je regels niet in beton moet gieten. Ze zijn de pleitbezorgers van het gezond verstand en de eigen verantwoordelijkheid. Het werd hoog tijd dat daar eens een stevige prijs voor werd uitgereikt.
http://www.tubantia.nl/extra/blogs/angelique-kunst/blog-nobelprijs-voor-de-helden-van-het-gezond-verstand-1.6513920
2016-10-10T15:19:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.4400285.1434696940!image/image-4400285.png
Angelique Kunst
Angelique Kunst
Home / Extra / Blogs / Angelique Kunst / Blog | Nobelprijs voor de helden van het gezond verstand

Blog | Nobelprijs voor de helden van het gezond verstand

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Angelique Kunst
      Fotograaf
    Het zijn mijn nieuwe helden: Oliver Hart en Bengt Holmstrom. Twee professoren die maandag de Nobelprijs voor de Economie wonnen omdat ze wetenschappelijk wisten te onderbouwen wat u en ik al jaren aanvoelen. Namelijk dat het credo “meten=weten” veel te vaak tot ongelukken leidt en dat je regels niet in beton moet gieten. Ze zijn de pleitbezorgers van het gezond verstand en de eigen verantwoordelijkheid. Het werd hoog tijd dat daar eens een stevige prijs voor werd uitgereikt.

    Natuurlijk beschreef de jury het niet zo. De heren kregen de prijs voor hun werk op het gebied van contracttheorie. Het door hun ontworpen model analyseert allerlei soorten contracten en beschrijft hoe je die zo moet opstellen dat beide partijen zo goed mogelijk bediend worden.

    Regels
    De knappe koppen zijn tot de conclusie gekomen dat je niet alles in een contract kunt vastleggen. Sterker nog: dat je dat ook helemaal niet moet willen. Hoe meer regels je op papier zet, hoe makkelijker je het maakt om de regels te omzeilen. Een voorbeeld: in het arbeidscontract van de directeur van de centrale bank kun je niet exact omschrijven wat hij moet doen tijdens een financiële crisis, want dat hangt heel erg van de omstandigheden af. Je kunt in het contract wel vastleggen dat hij op zo’n moment verantwoordelijk is voor de oplossing van het probleem. Immers: als je niet uitgaat van het vertrouwen dat hij dat kan, moet je de man helemaal niet aannemen.

    En dat is precies wat we in Nederland een beetje verleerd zijn. Want welke werkgever gaat er nog van uit dat zijn personeel weet wat het moet doen? Iedere docent, iedere verpleegkundige is tegenwoordig drukker met het bijhouden van administratie dan met lesgeven of zorg verlenen. De baas moet elke dag kunnen controleren of jij wel exact hebt gedaan wat er in de zwaar gedetailleerde taakomschrijving staat. Meten=weten, anders weten de managers niet of ze hun targets wel hebben gehaald en loopt hun beloning gevaar.

    Meten: nog niet de helft van weten
    Maar professor Holmstrom heeft ontdekt dat het voortdurend meten van resultaten van werknemers tot grote problemen kan leiden. Want een werknemer is dan erg geneigd om zich uitsluitend te focussen op datgene dat gemeten wordt. Holmstrom: “Als je leraren beloont op basis van testresultaten van hun leerlingen gaan ze al hun energie daarin steken. En dan besteden ze minder aandacht aan andere zaken die ze de kinderen moeten leren.” Zoals het aanwakkeren van passie voor een bepaald vak of het opnemen voor een kind dat gepest wordt. Die taken staan nergens in de Excelsheets die tegenwoordig gangbaar zijn in het onderwijs, maar wat zou de wereld zijn als docenten zich daar niet meer druk over maken?

    En hetzelfde geldt in de zorg. Er wordt exact omschreven hoe vaak je moet temperaturen, hoeveel verband je mag gebruiken voor een verstuikte enkel en hoeveel tijd een gesprek met een terminaal zieke mag duren. Maar niemand van ons zit te wachten op een verpleegkundige die dat exact volgens het boekje zo uitvoert, maar nooit eens vraagt of je wel goed geslapen hebt. Meten is nog niet de helft van het weten.

    Volgens Holmstrom kun je als baas prima afwachten wat er gebeurt als je je werknemers wat meer vrij laat in hun eigen verantwoordelijkheden. Blijkt dat ze die niet aankunnen, dan moet je ingrijpen. Maar blijkt dat ze prima functioneren, dan moet je ze daarvoor belonen. Toch mooi, dat je een Nobelprijs kunt winnen voor zoveel gezond verstand.