article
1.6158319
Het kerkje ligt op een plek waar je het niet verwacht. Weggestopt in een Enschedese woonwijk, tussen volkstuintjes, oude huizen en hoge bomen. Hier, vlakbij het spoorlijntje naar Glanerbrug, bouwde de hervormde gemeente in 1928 een nieuw kerkgebouw. Geen grote gebedsruimte, maar een charmant, bakstenen kerkje met een torentje dat al even bescheiden is als het kerkgebouw zelf.
Boven het Maaiveld: Oude kerk in Enschede, nieuw begin
Het kerkje ligt op een plek waar je het niet verwacht. Weggestopt in een Enschedese woonwijk, tussen volkstuintjes, oude huizen en hoge bomen. Hier, vlakbij het spoorlijntje naar Glanerbrug, bouwde de hervormde gemeente in 1928 een nieuw kerkgebouw. Geen grote gebedsruimte, maar een charmant, bakstenen kerkje met een torentje dat al even bescheiden is als het kerkgebouw zelf.
http://www.tubantia.nl/extra/maaiveld/boven-het-maaiveld-oude-kerk-in-enschede-nieuw-begin-1.6158319
2016-07-02T04:12:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6158328.1467380982!httpImage/image-6158328.jpg
Enschede,Boven het maaiveld
Maaiveld
Home / Extra / Maaiveld / Boven het Maaiveld: Oude kerk in Enschede, nieuw begin

Boven het Maaiveld: Oude kerk in Enschede, nieuw begin

Foto's
4
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Fotograaf
    Het kerkje ligt op een plek waar je het niet verwacht. Weggestopt in een Enschedese woonwijk, tussen volkstuintjes, oude huizen en hoge bomen. Hier, vlakbij het spoorlijntje naar Glanerbrug, bouwde de hervormde gemeente in 1928 een nieuw kerkgebouw. Geen grote gebedsruimte, maar een charmant, bakstenen kerkje met een torentje dat al even bescheiden is als het kerkgebouw zelf.
    Dat het Oosterkerkje er nog staat, is een klein wonder. Het stond meer dan tien jaar leeg en het verzet tegen de beoogde herbestemming was groot. Twee jaar geleden pas gingen de omwonenden akkoord met wat nu inmiddels logisch en vanzelfsprekend lijkt: de inrichting van het kerkje en het omringende terrein door Beltman Architecten als woonomgeving voor cliënten uit de verslaafdenzorg van Tactus.
     
    Nu, op zomerse dagen, is de plek een oase van rust. Ogenschijnlijk is er niets veranderd, sinds 1928. Het exterieur is grotendeels intact gebleven. Zelfs de twee oude dennenbomen aan de voorzijde, links en rechts van de ingang, staan er nog. Aan de binnenkant zijn de oude raampartijen en houten spanten in de nok van het dak nog altijd herkenbaar.
     
    Alleen het oude kerkzaaltje van vroeger is verdwenen. Twee lagen appartementen boven elkaar vullen nu de ruimte waar ooit de psalmen klonken. Als een uitneembare doos zijn ze ontworpen. Het oude kerkgebouw zou zonder al te veel problemen weer in oorspronkelijke staat kunnen worden hersteld.

    De respectvolle, zorgvuldige aanpak van het kerkje zelf zet zich voort in de vormgeving van de nieuwbouw even verderop.
    In de achtertuin van het voormalige godshuis verrees een moderne blokkendoos met nog eens tien appartementen.
    Verrassend mooi is de gevel aan de zijde van de kerk. Die bestaat uit twee bouwlagen, met op de begane grond witte muurvlakken voorzien van plantenmotieven.

    Wie achter het Oosterkerkje tussen het groen staat, waant zich in een kloostertuin. Het is er bijna onwezenlijk stil. Een smal pad tussen de bomen door leidt naar de voormalige consistoriekamer aan de achterzijde van het kerkgebouw, thans in gebruik als kantoorruimte. Behalve de nieuwbouw is er eigenlijk niets wat de oorspronkelijke orde verstoort. Nieuwe en oude architectuur komen samen in iets nieuws dat in deze vorm geen parallel kent in Nederland.

    Als voorbeeld van hergebruik van kerkgebouwen, actueler dan ooit, is de gedaanteverandering van de Oosterkerk meer dan geslaagd. Het verleden is er niet weggemoffeld, maar nog volop aanwezig, als onderdeel van een nieuw gebouwencomplex dat onmiskenbaar een aanwinst is voor dit vergeten deel van Enschede.

    Herman Haverkate