article
1.6227431
Drie weken geleden werd Pokémon Go gelanceerd. In de Verenigde Staten en Australië. Maar nu al kent het digitale spel zo’n twee miljoen spelers in ons land. Of je nu wilt of niet: aan Pikachu en de zijnen ontkom je niet.
Opinie | In de greep van Pokémon Go
Drie weken geleden werd Pokémon Go gelanceerd. In de Verenigde Staten en Australië. Maar nu al kent het digitale spel zo’n twee miljoen spelers in ons land. Of je nu wilt of niet: aan Pikachu en de zijnen ontkom je niet.
http://www.tubantia.nl/extra/opinie/opinie-in-de-greep-van-pok%C3%A9mon-go-1.6227431
2016-07-28T14:55:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6211293.1469113770!image/image-6211293.jpg
Het Laatste Woord,Pokémon,pokémon go
Opinie
Home / Extra / Opinie / Opinie | In de greep van Pokémon Go

Opinie | In de greep van Pokémon Go

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    Drie weken geleden werd Pokémon Go gelanceerd. In de Verenigde Staten en Australië. Maar nu al kent het digitale spel zo’n twee miljoen spelers in ons land. Of je nu wilt of niet: aan Pikachu en de zijnen ontkom je niet.

    door Jos Oude Nijhuis

    ‘Er vliegt hier van alles door de lucht.” En of mijn vrouw gelijk heeft, want we naderen Schiphol, wereldspeler in de luchtvaart. We zijn deze vroege zaterdagavond op weg naar Aalsmeer, sinds een dikke 25 jaar de woonplaats van haar oudste broer en diens gezin.

    Twee, hooguit drie keer per jaar gaan we een avondje naar dit centrum van de wereldbloemenhandel en de nationale televisie- en showbizzwereld. Eigenlijk veel te ver voor een simpel familiebezoekje, want vanuit Noordoost-Twente ben je algauw een uur of twee onderweg. Maar goed, mijn zwager - geboren en getogen Vroomshoper - en schoonzus zijn plichtsgetrouwe mensen, die hun familie in Twente evenmin vergeten en nog vaker dan wij rijksweg A1 zogezegd van begin tot eind afrijden. Vice versa.

    Tja, die Randstad. Je rijdt, zo ervaar ik dat althans, vanuit Twente naar een totaal andere wereld. Enerzijds zou ik er nog niet dood willen liggen, anderzijds zie je dat hier de economische kar van Nederland wordt getrokken. Met wat mij betreft Schiphol als belangrijkste exponent. Dat geneuzel hier over de Technology Base Twente op het terrein van de voormalige luchthaven, al dan niet voorzien van een start- en landingsstrip voor vliegtuigen: als je even voorbij Vinkeveen in de verte de vliegtuigen in een onophoudelijk stroom ziet stijgen of dalen, dan weet je gewoon dat het daar in economisch opzicht écht gebeurt.

    Ook deze keer hebben we bij Hilversum de A1 al verlaten om binnendoor naar Aalsmeer te rijden. Via de route langs de Loosdrechtse en Vinkeveense Plassen. Ooit hadden we de wegenkaart erbij op schoot, nu vinden we zonder tomtom de weg. Na al die keren begint het zelfs wat saai te worden.

    Mijn partner heeft haar volle aandacht dan ook bij haar nieuwe iPhone, vertelt - niet zonder trots - over haar nieuwe mogelijkheden op de digitale snelweg, zeker nu ze beschikt over het 4G-netwerk. Vanaf Hilversum laat ze lachend weten dat haar telefoon regelmatig trilt, maar dat het met de auto allemaal net wat te snel gaat. „Maar binnen 150 meter zitten er hier wel een paar”, laat ze zich ontvallen als de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal net achter ons ligt.

    Ik neem het voor kennisgeving aan, niet wetend waar ze het over heeft. Schiphol is in zicht en dat maakt de rit weer een stuk interessanter. Terwijl ik suggereer dat ik vooral op de weg let, houd ik stiekem ook de bewegingen van de landende vliegtuigen in de gaten.

    „Er vliegt hier van alles door de lucht”, herhaalt mijn vrouw. „Klopt”, zeg ik, terwijl ik haar net wil wijzen op een naderende luchtreus, waarin ik de ‘dubbeldeks’ Airbus A380 van Emirates herken, het grootste passagierstoestel ter wereld. Pal voordat ook zij haar blik even omhoog richt, roept ze: „De hele lucht zat daar vol Pokémon. Ik geloof zelfs dat Pikachu erbij was. En jij moet op de weg letten...”