article
1.6084645
Hoe ver mag een werkgever gaan in het beïnvloeden van de leefstijl van zijn personeel? Die grens is lastig te trekken.
Opinie I Mag de baas je stiekem naar de sportschool loodsen?
Hoe ver mag een werkgever gaan in het beïnvloeden van de leefstijl van zijn personeel? Die grens is lastig te trekken.
http://www.tubantia.nl/extra/opinie/peter-paul-verbeek/opinie-i-mag-de-baas-je-stiekem-naar-de-sportschool-loodsen-1.6084645
2016-06-07T06:00:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.5781279.1456922207!image/image-5781279.jpg
Peter-Paul Verbeek
Home / Extra / Opinie / Peter-Paul Verbeek / Opinie I Mag de baas je stiekem naar de sportschool loodsen?

Opinie I Mag de baas je stiekem naar de sportschool loodsen?

Foto's
1
Reacties
Reageer
     Hoe ver mag een werkgever gaan in het beïnvloeden van de leefstijl van zijn personeel? Die grens is lastig te trekken.

    Productiever
    Werkgevers bemoeien zich steeds intensiever met de mentale en fysieke toestand van hun medewerkers. Hoe beter ons welzijn, hoe productiever we zijn, hoe langer we blijven werken, en hoe gelukkiger we zijn, zo is de gedachte. Vorige week was ik bij een congres over ‘welzijn op het werk’, waar die materie aan de orde kwam.

    Voedingsadvies
    Werknemers organiseren soms bijvoorbeeld een ‘gezonde week’, waarin je medisch advies kunt inwinnen en voedingsadvies krijgt. Of ze ontwikkelen software die je eraan herinnert af en toe te pauzeren, even op te staan of te bewegen. Andere werkgevers bieden fietsen aan met belastingvoordeel, om mensen te stimuleren de auto te laten staan als ze naar hun werk gaan. Of ze bieden sportfaciliteiten aan op het werk.

    ‘Nudging’
    Deze ontwikkeling past bij een bredere beweging, met een Engels woord aangeduid als ‘nudging’: mensen een duwtje in een bepaalde richting geven. Ons gedrag, aldus Thaler en Sunstein, de grondleggers van ‘nudging’, wordt beïnvloed door een infrastructuur van factoren die ons helpen te kiezen. Als het ongezonde eten in de kantine voor het grijpen ligt, bijvoorbeeld, en het gezonde eten verstopt is achter koelkastdeurtjes, eten mensen vaker ongezond. De kunst is dus om deze keuze-infrastructuur zo goed mogelijk in te richten.

    Vrijheid
    Maar mag dat wel zomaar: mensen beïnvloeden achter hun rug om? Willen we wel een wereld waarin we als werknemer voortdurend door onze werkgever worden beïnvloed? Deze vraag lijkt heel vanzelfsprekend: hoeveel ruimte blijft er dan immers nog over voor onze eigen vrijheid? Toch ligt de zaak complexer. Je kunt de vraag namelijk ook omdraaien: gaat er eigenlijk niet altijd een invloed uit van een werkgever op werknemers? Wie een laptop en telefoon van de zaak krijgt, heeft niet alleen het comfort van goede faciliteiten, maar ziet ook de grens tussen werk en privé vervagen. Wie een sportschool op het werk negeert, ook al is het door hoge werkdruk, wordt zelf verantwoordelijk voor een gebrek aan lichaamsbeweging.

    Bedrijfscultuur
    De kunst is zulke invloeden te onderkennen en verantwoord vorm te geven. Cruciale ethische dimensies daarbij zijn de bedoelingen van de werkgever, de manieren waarop het gedrag wordt beïnvloed, en de uiteindelijke effecten ervan. Mensen ontspanningsoefeningen aanreiken zodat ze werkdagen van 14 uur kunnen maken is amper verdedigbaar, net als het uitoefenen van dwang op werknemers als ze niet doen wat de werkgever wil, of het creëren van een bedrijfscultuur waarin mensen vooral als productiekracht worden benaderd en niet als persoon.

    Levensstijl
    Maar de discussie wordt pas écht interessant als we gaan inzien dat sommige vormen van beïnvloeding raken aan onze visie op wat een goede manier van leven is. Is een gezonde levensstijl wel beter dan een ongezonde? Waar ligt het juiste evenwicht tussen ambitie en vervulling in je werk en aandacht voor je lichamelijke gezondheid? Hoe weeg je de belasting die een jong gezin met zich meebrengt ten opzichte van stress op het werk, of de gevaren van fanatiek sporten in je vrije tijd? Als gedragsbeïnvloeding door werkgevers ervoor zou zorgen dat werknemers zichzelf en elkaar vragen als deze gaan stellen, ontstaat er pas écht ruimte voor welzijn op het werk.