Zohair L'Bouhdidi.
Volledig scherm
Zohair L'Bouhdidi. © Emiel Muijderman

Zohair (17) uit Oldenzaal groeide op zonder gezin: 'Weet niets van m'n vader'

OLDENZAAL - Opgroeien in een gezin is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Zohair L'Bouhdidi (17) uit Oldenzaal werd als peuter weggehaald bij zijn ouders. Hij heeft geen herinneringen aan hen.

Op dit moment wonen 66 kinderen en jongeren in Twente in een verblijfsgroep van jeugdzorgorganisatie Jarabee. Soms voor een paar dagen, om druk van de ketel te halen, soms voor langere tijd. Een van hen is Zohair L'Bouhdidi (17) uit Oldenzaal. Hij werd als peuter weggehaald bij zijn biologische ouders. Aan de hand van vijf thema's vertelt hij zijn levensverhaal.

Kindertijd

"Fotoalbums heb ik niet. Hooguit tien of vijftien losse afbeeldingen. Meegerekend de klassenfoto's van de basisschool. Aan mijn ouders heb ik geen herinneringen. De eerste drieënhalf jaar van mijn leven woonde ik bij ze, in Enschede. Vader komt uit Marokko, moeder was Nederlands. Ze is overleden aan kanker toen ik vier jaar was."

Het artikel gaat verder onder de foto.

Volledig scherm
© Emiel Muijderman

"Mijn vader was niet de juiste persoon om voor mij en mijn twee broers te zorgen. Ik weet niets van hem. Waar hij zit, wat hij doet? Mijn broers en ik kwamen na de uithuisplaatsing terecht bij een tante. Dat was een extreem strenge opvoeder. Volgens Jarabee was er sprake van verwaarlozing en mishandeling."

"In een pleeggezin bleef ik vijf jaar. Van beide kanten liep het niet. Veel liever had ik natuurlijk in een echt gezin gewoond. Geen pleegadres, maar een situatie met biologische ouders. Ik kwam terecht in een leefgroep van Jarabee met andere kinderen en jongeren en 24 uur begeleiding. In juni 2016 verhuisde ik naar dit huis voor zelfstandigheidstraining van Jarabee."

Wonen

"Mijn huisgenoot heet Veronica. Ze is zeventien, net als ik. Aan de buitenkant ziet niemand aan dit rijtjeshuis dat er geen gewone familie woont. We regelen zelf ons huishouden. Op de takenlijst staat wanneer we moeten stofzuigen, het toilet schoonmaken en andere dingen doen . Mijn maandbudget voor zak-, kleed- en verzorgingsgeld is 116 euro. Plus 3,50 euro per dag om boodschappen te doen. Ik kook voor mezelf. Mijn mentor Frits vindt dat ik meer aandacht kan besteden aan het eten. Maar ja... Hier is niet altijd iemand van de leiding. Ze zitten in een huis, een paar deuren verderop in de straat. Als er iets is, kan ik daar naartoe."

Quote

Aan de buitenkant ziet niemand aan dit rijtjeshuis dat er geen gewone familie woont

Zohair L'Bouhdidi (17)

"Met Frits heb ik gesprekken over hoe het gaat. Als er iets op school geregeld moet worden, doet hij dat. Hij zit me gelukkig niet op de huid. Over problemen praat ik met niemand. Nooit gedaan. Ik heb geen last van mijn verleden. Frits is trots op mijn ontwikkeling. Vorig jaar haalde ik mijn bbl-diploma op het Twents Carmelcollege locatie Potskampstraat. Dit jaar doe ik opnieuw examen daar, maar dan een stapje hoger. Met een kbl-diploma kan ik naar niveau vier op het ROC."

Vrije tijd

"Op school trek ik vooral op met buitenlandse jongens. Turken en Syriërs, Marokkanen heb je hier niet veel. Ondanks mijn volledig Nederlandse opvoeding, voel ik me ook Marokkaan. Ben daar trots op. Van Denk of de PVV moet ik niets hebben. Die partijen discrimineren. PVV trekt de Nederlanders voor en Denk de Turken. Dat is slecht voor Nederland."

"Buiten school ga ik vooral om met Nederlandse jongens. We voetballen in het team onder 19 bij De Esch. Ik ben vaak buiten. 's Avonds chillen bij een school of het winkelcentrum. Beetje ouwehoeren of gamen."

Het artikel gaat verder onder de foto.

Volledig scherm
© Emiel Muijderman

Familie

"Mijn vader kreeg vroeger een omgangsverbod. Ik zie hem nooit. Mijn broers ook niet. Ik zou best meer contact met ze willen dan alleen af en toe een appje. Aan de andere kant... Stel dat het heel leuk is tussen ons en dan valt het toch ineens weer weg. Teleurstelling. Met een tante en nichtje bezocht ik eind januari het graf van mijn moeder. Ik kwam erachter dat ze net als ik geen tomaten lustte, maar wel tomatensoep. Dat is toch raar?".

Toekomst

"Later wil ik groepsleider worden in een leefgroep als deze. Vandaar ook de opleiding Maatschappelijke Zorg aan het ROC. Laatst was iemand uit mijn oude leefgroep weggelopen en hij moest bij terugkomst voor straf een avond op zijn kamer zitten. Alleen. Ik zou gaan praten over wat hem dwarszit."

"Binnenkort verhuis ik naar de Stichting Woonbegeleiding Jong Volwassenen in Almelo. Dat is vergelijkbaar met dit huis, maar daar wonen we met vier personen. De opvang houdt in principe op met achttien jaar. Maar ik wil zelf ook een nieuwe stap zetten, richting meer zelfstandigheid."

Volledig scherm
© Emiel Muijderman

Oldenzaal e.o.