Volledig scherm
© Frans Nikkels

Deze 55-jarige cassière uit Twente werd gepest op haar werk

Caissière Fenny (55) ging gebukt onder pesterijen bij een supermarkt in een Twents dorp. Na een heftige confrontatie met zichzelf en haar collega’s zit de medewerkster weer achter de kassa. Fenny zit eindelijk lekker in haar vel.

Fenny is er niet trots op en toch wil ze haar verhaal delen. Vorige week sprak Fenny als ervaringsdeskundige tijdens het congres ‘Ongewenst gedrag? Niet bij mij op het werk!’ met minister Lodewijk Asscher en Gerdi Verbeet.

Pesten
Dat doet de Twentse allemaal niet voor zichzelf, maar voor alle slachtoffers van pesterijen op de werkvloer. Dat zijn er nogal wat: één op de zes werknemers heeft te maken met pesten. „Tot driehonderd slachtoffers plegen jaarlijks zelfmoord”, vertelt Fenny aan de keukentafel. Zover is het gelukkig nooit gekomen.

De maat is vol
Maar de 55-jarige caissière bereikt zo’n drie jaar geleden wel het absolute dieptepunt in haar leven. De slechte sfeer op de werkvloer heeft z’n weerslag op haar fysieke en psychische toestand. Haar rug, nek en schouders geven het signaal dat de maat vol is. „Ik kon m’n bed niet meer uitkomen en voelde me waardeloos”, zegt Fenny eerlijk. De caissière werkt nog 4,5 uur per week, voorheen 21. Een bezoek aan de bedrijfsarts schept verheldering. „Hij was de eerste die sprak van pesten. Die erkenning was voor mij belangrijk.”

Isolement
Fenny voelt zich genegeerd door haar collega’s, waardoor ze in een sociaal isolement zegt te zijn geraakt. Op de werkvloer, maar ook thuis. „Ik kon aan niets anders meer denken.” Na de verhelderende woorden van de bedrijfsarts blijft ze drie weken bij huis. Met hulp van een fysiotherapeut en coach krabbelt ze erbovenop. Ze volgt cursussen, met titels zoals ‘opkomen voor jezelf’.

Slachtofferrol
„Het was doodeng, pittig en vermoeiend, maar ook super gaaf.” ‘Fenny, stop er toch mee. Dit komt nooit meer goed’, waarschuwde haar man nog. Ze gaf niet op. „Ik wilde ik niet met zo’n rotgevoel thuis blijven zitten. Ik wilde hier uitkomen.” Ook de supermarkt gaat een veranderingstraject in waarbij de sfeer op de werkvloer wordt aangepakt. „Zo’n verhaal heeft altijd twee kanten”, reageert Fenny’s werkgever, „en daar zit je dan tussenin.” Door haar eigen houding aan te pakken, heeft Fenny afscheid genomen van de slachtofferrol. Daardoor is de band met haar collega’s verbeterd en voelt ze zich niet meer genegeerd.

Pestgedrag
En waren de collega’s zich eigenlijk wel bewust van hun vermeende pestgedrag? Er valt een korte stilte. „Dat weet ik na al die jaren eigenlijk nog steeds niet”, zegt de caissière. Het doet er ook eigenlijk niet meer toe, want ze wil vooruit kijken. De nieuwe Fenny werkt weer met plezier bij dezelfde supermarkt. „Als je mij dit drie jaar geleden had verteld, dan had ik je voor gek verklaard.” De verhouding met de collega’s is na al die jaren toch verbeterd.

Sfeer
„En zo kan het dus ook gaan”, zegt Fenny die dankbaar is voor de goede sfeer die nu op de werkvloer heerst. Het is de reden dat ze haar persoonlijke verhaal wil delen. Hoe moeilijk een situatie ook lijkt, het tij kan altijd keren. Als het even kan, wil Fenny zelfs tot haar pensioen bij de supermarkt blijven werken. „Ik ben geen slachtoffer meer, maar een ervaringsdeskundige. En dat voelt als een bevrijding.”