Volledig scherm
© Getty Images

Twents buitengebied fungeerde als proeftuin voor glasvezel

ALMELO - Glasvezelbedrijf CIF zit in een dilemma. De kosten voor glasvezel in het buitengebied zijn te hoog, de tarieven te laag. Hogere tarieven zorgen echter voor minder aansluitingen. Komt subsidie van de provincie alsnog in beeld?

Het lijkt er sterk op dat bewoners van een groot deel van het Twentse buitengebied mazzel hebben gehad. Dertigduizend adressen kregen glasvezel voor 9,95 euro extra bovenop hun maandelijks abonnement. Daar moest door CIF en Cogas Kabel Infra flink op worden toegelegd, kan worden geconcludeerd.

Onoverzichtelijk
Het is een onoverzichtelijke wereld, die van het glasvezel. Cogas, eigendom van de gemeenten Almelo, Borne, Dinkelland, Hardenberg, Hof van Twente, Oldenzaal, Tubbergen, Twenterand en Wierden, leverde jarenlang via de coaxkabel ook televisie en radiosignaal. In 2012 stapte Cogas samen met Communication Infrastructure Fund (CIF) in de aanleg van glasvezel. Een kapitaalkrachtige partner: CIF wordt beheerd door Bouwfonds REIM, dat deel uitmaakt van de Rabo Vastgoedgroep, een dochteronderneming van de Rabobank Group.

Ambities
De ambities waren groot. In hoog tempo werd door de joint venture Cogas Kabel Infra in de kernen van het Cogasgebied glasvezel aangelegd. In de rest van Nederland ging CIF onder haar eigen naam aan de slag en werd in een twintigtal gemeenten glasvezel aangelegd. Het doel is 500.000 huishoudens aan te sluiten. De ambities van Cogas en CIF reikten ook tot de buitengebieden, stevig ondersteund door de wens van lokale en provinciale politici alle inwoners van hun gemeente en provincie de mogelijkheid van glasvezel aan te bieden. De provincie stelde miljoenen beschikbaar om de aanleg te stimuleren, maar daar zag CIF van af. Het zou niet nodig zijn en juridisch lastig te verkopen.

Glasvezelbuitenaf
CIF en Cogas Kabel Infra kozen voor de naam ‘Glasvezelbuitenaf’, waarbij Twente – zo blijkt nu – als een proeftuin fungeerde. Er werd onder meer aansluiting gezocht bij bewonersinitiatieven zoals TwenteGlas, dat in de buitengebieden van Enschede, Hengelo, Losser en Haaksbergen glasvezel wil. CIF-glasvezel, dat als Glasvezelbuitenaf nog steeds opereert vanuit het Cogasgebouw in Almelo, zegt nu dat de ervaringen in Twente leren dat de aanleg van glasvezel in het buitengebied veel duurder is dan gedacht. Alle plannen, ook elders in den lande, liggen stil.

Geografische verschillen
Die ervaringen gaan over de geografische verschillen tussen gebieden, de aanwezigheid van waterwegen, de bodemsoorten, hoeveelheid bomen, zogenoemde maatwerkadressen en afspraken met overheden over bijvoorbeeld graafdieptes. Hoeveel duurder glasvezel in het buitengebied wordt, is onduidelijk. TwenteGlas en de gemeenten eisen transparantie van CIF.

Mondelinge afspraken
Vooralsnog houden zij het glasvezelbedrijf aan de afspraken, waarbij TwenteGlas verwijst naar mondelinge afspraken en presentaties die CIF gegeven heeft. Er staan echter geen afspraken op papier, laat staan van een handtekening voorzien.

Dilemma
In het verhogen van de tarieven zit voor CIF echter ook een dilemma. Eis van CIF voor de aanleg van glasvezel in het buitengebied is een deelname van minstens 50 procent van de adressen. Dat percentage werd in veel gemeenten ternauwernood gehaald. Het risico voor CIF is dat flink hogere tarieven het deelnamepercentage verder drukt. Waarmee glasvezel helemaal niet meer rendabel zou kunnen zijn. Tenzij alsnog gebruik gemaakt wordt van de provinciale financiële ondersteuning…