Fardau Wagenaar
Volledig scherm
Fardau Wagenaar © Emiel Muijderman

Wat was mooier: 2001 of 2010?

Het was mijn allereerste wedstrijd als voetbalverslaggever van deze krant: de bekerfinale van FC Twente in 2001. Ik kwam net vers uit de Achterhoek, waar ik de gemeenteraad versloeg en verhalen maakte over basisscholen en klompendansers. Ik had geen idee. Maar die dag veranderde alles. Wist ik altijd al dat ik later clubwatcher wilde worden, die dag werd een extremere passie voor het vak aangewakkerd.

Alles klopte… Al die duizenden Tukkers die naar De Kuip trokken, was dertien jaar geleden nog een bijzonderheid. T-shirts met de tekst: ‘We komen hier niet voor Jan met de korte achternaam’ vond ik die dag hilarisch. Dat de spelers in het hotel in Noordwijk een net gemaakte film te zien kregen van al die bussen die van oost naar west reden, vond ik een briljante vondst. De manier om de underdog het gevoel te geven dat er iets heel bijzonders te gebeuren staat… Hoe kwamen ze erop?

Voor ik naar de sportredactie ging in 2001 kende ik alle spelers van Ajax en PSV, van Twente kwam alleen ‘buurman’ Sander Boschker me bekend voor. Van Jan wist ik niet of hij nou Vennegoor of Hesselink heette. Maar sinds die dag ken ik ze allemaal en is me er nooit meer een ontgaan. Van Fafiani tot El Brazi tot N'Kufo. Sinds De Kuip heb ik amper nog een wedstrijd over geslagen.

Op de voorpagina van Tubantia stond de day after het verhaal: De Leeuw uit Lichtenvoorde. Boschker was in de bloedhitte de held van de dag geworden en ik tekende na afloop zijn verhaal op. De foto die op dat moment gemaakt werd, hangt nog altijd bij mij thuis. Verslaggevers horen niet te juichen op de perstribune, dat doen wij dan ook nooit. Maar op die dag in De Kuip kan het zijn dat er wat journalisten per ongeluk opgesprongen zijn uit vreugde.

Vandaar ook dat ik zondag en maandag met een brede lach keek naar PEC Zwolle. Dat ik kippenvel kreeg van de beelden uit de stad, van de vreugde op de terrassen, van de springende kinderen in het blauw, van al die mensen die hun club nooit eerder zo’n grote prijs zagen winnen. Wat je er ook van vindt, hoe makkelijk de weg van Zwolle naar de finale ook was: die beker is binnen en de herinneringen aan de 5-1 zege op Ajax zullen in de loop van de jaren alleen maar mooier worden.

FC Twente kwam jaren later echt tot bloei. De club ging Europa in, bereikte de voorronde van de Champions League, speelde nog drie bekerfinales en won er een. Het absolute hoogtepunt was natuurlijk die 2e mei in 2010, de dag dat de eerste landstitel werd gewonnen. Dat was ook een ultieme, een moment dat alles samenkwam. Toch kan ik nog altijd niet kiezen…

Fardau Wagenaar