article
1.6245137
ALMELO - Honderden Heraclesfans wachten in Almelose cafés 95 minuten lang op dat ene doelpunt. Tevergeefs.
Almelose fans in binnenstad wachten tevergeefs op dat ene doelpunt
ALMELO - Honderden Heraclesfans wachten in Almelose cafés 95 minuten lang op dat ene doelpunt. Tevergeefs.
http://www.tubantia.nl/regio/almelo-en-omgeving/almelo/almelose-fans-in-binnenstad-wachten-tevergeefs-op-dat-ene-doelpunt-1.6245137
2016-08-05T14:30:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6245157.1470407419!image/image-6245157.jpg
Almelo
Home / Regio / Almelo en omgeving / Almelo / Almelose fans in binnenstad wachten tevergeefs op dat ene doelpunt

Almelose fans in binnenstad wachten tevergeefs op dat ene doelpunt

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Heracles fans volgen het duel met Arouca.
      Titel
      Heracles fans volgen het duel met Arouca.
      Fotograaf
    ALMELO - Honderden Heraclesfans wachten in Almelose cafés 95 minuten lang op dat ene doelpunt. Tevergeefs.

    Wat een bijzondere avond had moeten worden, eindigde in teleurstelling. De kroegen in het Almelose centrum waren gisteren afgeladen vol met verwachtingsvolle fans. Voor hen liep het duel tussen FC Arouca en Heracles uit op een deceptie. Door het 0-0 gelijkspel in Portugal is de ploeg van trainer John Stegeman namelijk uitgeschakeld in de Europa League.

    Spanning
    Sommigen hadden het al enigszins zien aankomen. „We hebben het eigenlijk vorige week al een beetje laten liggen”, geeft Sander Baars na nog geen tien minuten voetbal in Proeflokaal België aan. Hij staat samen met zijn vader naar de wedstrijd te kijken, met een biertje in de hand. Zijn moeder, ook hartstochtelijk fan, zit thuis. „Die kan de spanning niet aan. Ze kijkt thuis wel, maar daar kan ze er in ieder geval bij weglopen.”

    Niet kansloos
    Iets verderop, in café De Stam, is het al net zo druk. Op drie schermen kunnen mensen de wedstrijd in Portugal volgen. Maar op ieder scherm voetbalt Heracles hetzelfde, en dat is niet al te best, constateren Rob Bos en Rob de Groot. De twee kameraden zijn al jaren fan („Ik was er al bij toen we in 1974 Ajax uitschakelden in de beker.”) en blijven realistisch. „Kansloos zijn ze niet, want slechter kan het niet. En het is nog altijd 0-0.” Hoewel ze ook vlak na rust vertrouwen blijven houden, spookt de wedstrijd van vorige week nog door het hoofd. Bos: „Toen hadden we met 4-0, misschien wel 5-0 moeten winnen.” De trip naar Arouca hebben ze niet overwogen. Er is namelijk een ander uitje gepland: de Gay Pride in Amsterdam. „Mooi man, langs de Prinsengracht staan. Beetje kijken. Daar gebeurt meer dan in deze wedstrijd, haha.”

    Geloof weg
    Terug naar Proeflokaal België, waar dan de wedstrijd op zijn einde loopt. Martin ten Hooven heeft er een hard hoofd in. Hij staat in de deuropening, met een half leeg bierglas in de hand. Of is het halfvol? Hoewel hij hoop houdt („Aan een goal hebben we voldoende”), ebt het geloof langzaam weg.
    „Het is helemaal niks vandaag”, constateert hij. „We lijken wel bevangen door angst. Niemand op het veld is zichzelf. Ballen springen van de voet, veel verkeerde aannames.” Hij schudt zijn hoofd. „Ze kunnen akelig goed voetballen, maar het komt er niet uit.”

    Spelletje
    Hij relativeert het matige spel van de ploeg waar hij en zijn familie al jarenlang trouw supporter van zijn. Maar zijn vrouw heeft er meer moeite mee. Hoe dichter bij het fluitsignaal, hoe vaker ze de handen voor de ogen slaat. De sjaal die ze om haar hals heeft, gaat steeds vaker richting mond. Ze kan het ding wel opeten. Martin ten Hoven is veel rustiger. Want uiteindelijk, zo geeft hij als een boer met kiespijn toe, is het toch maar een spelletje.