article
1.6205519
ALMELO - Daar stond ze dan met haar gietertje. Bij de urenmuur. Sietske Lubbers had de bloemen bij de nis van haar overleden man water willen geven, maar het hoefde niet meer. Het crematorium in Almelo hield grote schoonmaak. “Dit is respectloos.”
Verdriet bij Almelose na plotseling opgeruimde urnenmuur
ALMELO - Daar stond ze dan met haar gietertje. Bij de urenmuur. Sietske Lubbers had de bloemen bij de nis van haar overleden man water willen geven, maar het hoefde niet meer. Het crematorium in Almelo hield grote schoonmaak. “Dit is respectloos.”
http://www.tubantia.nl/regio/almelo-en-omgeving/almelo/verdriet-bij-almelose-na-plotseling-opgeruimde-urnenmuur-1.6205519
2016-07-20T06:17:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6205522.1468950331!httpImage/image-6205522.jpg
Almelo
Almelo
Home / Regio / Almelo en omgeving / Almelo / Verdriet bij Almelose na plotseling opgeruimde urnenmuur

Verdriet bij Almelose na plotseling opgeruimde urnenmuur

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Mevrouw de Gooijer (rechts) en haar zus Mevr Lubbers zijn onaangenaam verrast door het crematorium dat het graf van haar zoon die 16 jaar overleed en haar man die 10 jaar geleden overleed heeft geruimd.
      Fotograaf
    ALMELO - Daar stond ze dan met haar gietertje. Bij de urenmuur. Sietske Lubbers had de bloemen bij de nis van haar overleden man water willen geven, maar het hoefde niet meer. Het crematorium in Almelo hield grote schoonmaak. “Dit is respectloos.”
    Dit kan toch niet? Ze houden helemaal geen rekening met de gevoelens van nabestaanden

    Verdriet, ongeloof en boosheid strijden om voorrang wanneer de Almelose zussen Miny de Gooijer en Sietske Lubbers hun verhaal doen. Vanaf een bankje, achterin het gedenkpark van het crematorium in Almelo, kijken ze naar de nissen in de urnenmuur, waar de as van hun dierbaren staat. Tot voor kort stonden er voor de urnenmuur volgens hen mooie plantjes in pot, kaarsjes en vooral veel lantaarntjes. Maar nu is alles weg.

    Paf
    Vrijdag bezocht Sietske Lubbers een crematie toen ze tot haar ontsteltenis de ontdekking deed. “Ik ging nadien nog even bij Jan kijken, mijn echtgenoot, dat zei ik ook tegen mijn kennissen”, vertelt ze. “Ik nam nog een gietertje mee, omdat het mooi weer was en de bloemen misschien wat water nodig hadden. Toen ik bij de muur kwam stond ik gewoon paf. Hoe kan dat nou? Alles is weg.”

    Klachten
    Verslagen liep Lubbers terug naar haar kennissen, ze had naar eigen zeggen moeite om haar emoties in bedwang te houden. Ze sprak een medewerker aan. “Die man zei dat er klachten waren geweest en dat daarom alles was opgeruimd, maar niet was weggegooid.”

    Persoonlijk
    Voor Miny de Gooijer is het voorval extra verdrietig. Vandaag precies zestien jaar geleden overleed haar zoon Dick junior. “Ik ga naar de urnenmuur, en zet mijn spulletjes er weer bij. O wee als ze het dan weer weg halen. Dit is respectloos?” Al jaren huurt De Gooijer een ruimte in de muur, voor haar overleden echtgenoot en zoon. Haar zus Sietske huurt de ruimte ernaast. “Bijna alle nabestaanden hadden persoonlijke spullen voor of op de muur staan, dat was altijd al zo. Nog nooit iemand over gehoord.”

    Rekening
    De zussen laten zien waar alle spullen nu staan. Langs een pad achter het gebouw liggen tientallen bloempotjes, lantaarntjes en andere voorwerpen. “Dit kan toch niet? Ze houden helemaal geen rekening met de gevoelens van nabestaanden”, zegt Miny de Gooijer, die denkt dat nog veel meer nabestaanden van niets weten.

    Vrijheid en ergernis
    Peter Molema, directeur van Crematoria Twente, beaamt dat de communicatie richting de nabestaanden beter had gekund. Maar tegelijkertijd verdedigt hij de schoonmaak. “De praktijk leert dat de vrijheid van de een, ergernis bij de ander oplevert. We kregen veel klachten over alle voorwerpen die voor de urnenmuren stonden”, aldus Molema, die de zussen heeft uigenodigd voor een gesprek.

    De reactie van Miny de Gooijer: "Aan een gesprek heb ik nu even geen behoefte.”