Home / Regio / Enschede / Zijdelings / Column: Ei van Kolumbus

Column: Ei van Kolumbus

Foto's
1
Reacties
Toon reacties

ENSCHEDE - Als je het verleden geen plaats kunt geven, dan heb je een probleem. Enschede heeft een probleem: op het Ei van Ko is geen plaats voor een bordje dat meldt dat het Ei van Ko officieel het Ei van Ko is.

De Stichting Historische Sociëteit Enschede Lonneker (SHSEL) die waakt over de historie van onze stad, leurt al maanden met een naambord voor het Ei (webcam).

Het idee voor het bord kwam vorig voorjaar op bij de onthulling op het Van Heekplein van de gedenksteen voor de stadsbrand van 1862. Bijna niemand weet dat Enschede in vroeger dagen een gracht had. De binnen de gracht gelegen stad had de vorm van een ei. Daarbij mag de herinnering aan Ko Wierenga als burgemeester van deze stad niet vervagen. De sociëteit dacht met het bord twee vliegen in een klap te staan: we vergeten grachten noch de betekenis van Ko voor de stad.
 
Er zit ook een praktische kant aan de naamgeving. Autochtoon Enschede mag het weten, officieel is er geen Ei en is het nog altijd het kunstwerk De Familie van Joop Hekman, gelegen aan de Langestraat. Als je via Google Maps het Ei van Ko zoekt, kom je in de Loosdrechtse plassen uit. Daar zit Koek en Ei catering.
We hebben het ons met Serious Request niet gerealiseerd, maar toen de Oude Markt werd afgesloten vanwege vol, dirigeerde de politie het volk naar de overloop op het Ei van Ko. Voor ons appeltje-eitje, voor de gasten van buiten onbekend terrein waar smartphones geen uitkomst boden.
Terug naar het bord. Ik denk dan: een boor, vier schroeven, een mooi gordijntje met een trekkoordje en klaar is Ko.
Niet dus. Het bord is sinds oktober af en staat te verstoffen op het stadskantoor.
De sociëteit heeft me een inkijkje gegund in de gang van zaken de afgelopen maanden. De stichting heeft de koninklijke weg bewandeld en bij het college van B en W het verzoek neergelegd of het Ei officieel het Ei van Ko mag gaan heten. Dat mocht en het naambord werd gemaakt.
 
Maar dan... waar laat je het?
Het mag niet op het kunstwerk worden bevestigd, want dat mag niet op kunstwerken.
Het mag niet schuin op een paaltje bij De Familie, want de Langestraat met glinsterstenen hoort bij het kunstwerk.
Op het stadhuis dan, waar al een bordje hangt? Zou daar een vergunning voor zijn te krijgen? Nee, kan ook niet. Het stadhuis is een monument, zo oordeelde de stedelijke monumentencommissie, en daar mogen geen twee bordjes op. De commissie adviseerde van twee bordjes een te maken, onder de toevoeging dat voor zo’n ingreep door B en W wel een advies moet worden gevraagd. Aan de stedelijke monumentencommissie.
Afijn, iedereen wil het bord, maar het mag niet. Niemand is ook verantwoordelijk dat het niet mag. Zo zijn de regels.
De grijze en bovenal wijze mannen van de SHSEL noemen het proces ‘hilarisch’, ik zoek het juiste woord nog.
 
De stichting weet het niet meer en vroeg ons de lezers van onze krant te vragen of ze het Ei van Kolumbus hebben. Bij deze dan. Wie het weet mag het mailen.
Ik heb wel een idee. Ga met het bord om in de geest van de twee Enschedeërs die aan het Ei verbonden zijn: Ko Wierenga en naamgeefster Doortje Pril, doorpakkers en duvelstoejagers: men neme een boor...
Maar u mag eerst.