article
1.6452157
BORNE - Anka Jacobs, fractievoorzitter van de VVD in Borne, schreef een open brief aan Mark Rutte over het integratiebeleid. Ze kreeg louter positieve reacties.
Pleidooi uit Borne voor ontspannen samenleving
BORNE - Anka Jacobs, fractievoorzitter van de VVD in Borne, schreef een open brief aan Mark Rutte over het integratiebeleid. Ze kreeg louter positieve reacties.
http://www.tubantia.nl/regio/hengelo-en-omgeving/borne/pleidooi-uit-borne-voor-ontspannen-samenleving-1.6452157
2016-09-27T11:04:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6452218.1474973612!httpImage/image-6452218.jpg
Borne
Borne
Home / Regio / Hengelo en omgeving / Borne / Pleidooi uit Borne voor ontspannen samenleving

Pleidooi uit Borne voor ontspannen samenleving

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    BORNE - Anka Jacobs, fractievoorzitter van de VVD in Borne, schreef een open brief aan Mark Rutte over het integratiebeleid. Ze kreeg louter positieve reacties.
    Maak de hoofddoek bespreekbaar, want die angst begint bespottelijk te worden

    Een appje met complimenten van de burgemeester, vriendschapsverzoeken van COA-medewerkers op Linked-In en een reactie van de VARA, die haar pleidooi in deze krant las. Voor Anka Jacobs is het allemaal bijzaak. Haar doel is dat de samenleving weer wat ontspannender met elkaar omgaat. En daar mogen beide kanten best een beetje moeite voor doen.

    Jacobs’ opvattingen komen niet uit de lucht vallen. Ze publiceert regelmatig over interculturele communicatie en de valkuilen waar mensen in dreigen te trappen. Op dit moment werkt ze aan een kinderboek vol culturele stereotypen, Een Kameel op de Stoep

    Kennis
    Haar kennis over interculturele communicatie bouwde ze op tijdens haar vele reizen en haar verblijf van zestien jaar in de Verenigde Staten, waar zij bedrijven en overheidsorganisaties adviseerde in omgangsvormen met andere culturen. Jacobs keert de zaak graag 180 graden om als het over integratie gaat. „Stel je voor: dat je met je hele familie, inclusief je oude moeder, op de vlucht moet. Je stapt in een gammele boot. En komt in Saudi-Arabië terecht. Onderdak, eten, veiligheid. De basisbehoeften vind je overal wel. Maar als je eenmaal de straat op wilt, komen de echte uitdagingen op je af."

    Inlevingsvermogen
    Ze vertelt over een militair, die terug in Nederland kwam na zijn uitzending naar Irak. „Hij was zo blij om weer kleur te zien. Alles in Irak was bruin geweest. Het gras is hier groen, de huizen hebben kleur, de daken zijn rood. Ik probeer maar duidelijk te maken, hóe groot zo’n cultuurshock kan zijn." 

    Jacobs pleit voor inlevingsvermogen. Ze kiest voor Saudi-Arabië om te laten voelen hoe groot een cultuurshock kan zijn. „Ik probeer de extremen op te zoeken. Alleen zo kun je die ander begrijpen, en begrijpen hoe je zelf reageert.” Met trauma in zo’n cultuurshock.

    Allereerst is daar de totaal andere manier van kleden. Maar ook die onbegrijpelijke taal. En niemand die jouw taal spreekt. „Toen ik voor het eerst met een groep naar China reisde, hadden we overal aan gedacht. Alleen de simpele dingen niet. Voor we naar de wc konden, moesten we eerst wachten totdat er iemand uitkwam. Alleen zo wisten we of het voor mannen of vrouwen was.”

    Tegelijkertijd toont Jacobs begrip voor Nederlanders die met scheve ogen naar asielzoekers krijgen. Bijvoorbeeld als het om huisvesting gaat. „Die frustratie begrijp ik heel erg goed. Persoonlijk vind ik het helemaal niet verstandig dat een statushouder alles vanzelf krijgt. Dat is net als bij jeugd die alles krijgt. Die leert zo ook niet voor zichzelf te zorgen. Natuurlijk moet je ze een handje helpen, maar je moet ze vervolgens wel zelf huisvesting en verzekering laten regelen.” En de zaken die wel voor vluchtelingen worden geregeld, moeten beter worden uitgelegd aan de Nederlanders.

    Nederlandse cultuur en gewoonten
    De vluchteling moet les krijgen over de Nederlandse cultuur en gewoonten. Jacobs: „Nederlanders staan niet graag lekker dichtbij elkaar. En ze zullen niet snel zeggen: ‘kom lekker eten’. Het duurt heel lang, voordat je aan tafel welkom bent. Zeg, bijvoorbeeld, niet dat de Nederlandse vrouw graag bloot is. Maar wel dat de Nederlandse vrouw sterk is. Dat ze veel last moet dragen, en ervoor kiest om te werken. En ook: dat zij de hoofddoek zal zien als bedreiging van haar vrijheden, waar hard voor is gevochten.”

    Hoofddoekenangst
    Zoals omgekeerd Nederlanders meer uitleg over die hoofddoek kunnen gebruiken. „Er heerst in Nederland een hoofddoekenangst. Iedereen is er bang voor. Alsof wij straks allemaal met een hoofddoek moeten lopen. Hou toch op! Ga eens naar een azc en vraag die vrouwen: draag jij een hoofddoek, omdat je onderdrukt wordt? Of omdat jij Allah wilt dienen? Dan de discussie over vrouwen in burkini. Wat heerlijk, ze gaan gewoon naar het strand! Laat ze lekker genieten! Maak die hoofddoek bespreekbaar, want die angst begint onderhand bespottelijk te worden”, zegt Jacobs. 

    Humor
    Zelfreflectie, humor en kennis vormen volgens haar de sleutel. Ze wijst op ‘Stuff Dutch People Like’ van de Canadese Colleen Geske, die al een aantal jaren in Nederland woont en haar observaties in een boek heeft opgetekend. Haar website en Facebookpagina zijn immens populair. „Ik lach me te pletter”, zegt Jacobs. „Al die oude mannen lopen hier in een rode broek. Of een gele. Haar vader kwam bij haar op bezoek en vroeg zich vertwijfeld af of hij er ook een moest kopen? Of dat de mode was? Dan zou je zeggen: Canada en Nederland. Dat ligt toch niet zo heel ver uit elkaar? De enige manier om te zien hoe je zelf cultureel bepaald wordt, is om door de ogen van een ander te kijken. Alleen als je dat ziet, kun je beter met een ander communiceren.”

    En eigenlijk moet die cultuurkennis al op school worden meegegeven. Jacobs verbaast zich over de nieuwe poli die het MST in Enschede opent voor allochtone ouderen. Had die medici in hun opleiding voldoende geleerd over interculturele verschillen en zo’n aparte poli was overbodig.