article
1.6152747
HENGELO - Amber Oude Heuvel (17) uit Hengelo was op de luchthaven in Istanboel toen er zelfmoordaanslagen werden gepleegd. „We hoorden schoten en een dreun.”
Amber (17) uit Hengelo ontsnapt in Istanboel aan zelfmoordterroristen
HENGELO - Amber Oude Heuvel (17) uit Hengelo was op de luchthaven in Istanboel toen er zelfmoordaanslagen werden gepleegd. „We hoorden schoten en een dreun.”
http://www.tubantia.nl/regio/hengelo-en-omgeving/hengelo/amber-17-uit-hengelo-ontsnapt-in-istanboel-aan-zelfmoordterroristen-1.6152747
2016-06-30T06:02:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6153305.1467273638!image/image-6153305.jpg
Hengelo
Home / Regio / Hengelo en omgeving / Hengelo / Amber (17) uit Hengelo ontsnapt in Istanboel aan zelfmoordterroristen

Amber (17) uit Hengelo ontsnapt in Istanboel aan zelfmoordterroristen

Foto's
2
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Beschrijving
      EPA
    HENGELO - Amber Oude Heuvel (17) uit Hengelo was op de luchthaven in Istanboel toen er zelfmoordaanslagen werden gepleegd. „We hoorden schoten en een dreun.”

    Pas twee dagen voordat ze uit Hengelo zou vertrekken, zei een stemmetje in haar hoofd: ‘Er kan iets fout gaan’. Amber: „Tot dan had ik daar geen moment bij stilgestaan. Toen was er plotseling heel even twijfel. Maar ik wilde heel graag naar Vietnam.”

    Tussenlanding
    De 17-jarige Hengelose gaat er met een vriendin uit België vrijwilligerswerk doen, onder meer voor weeskinderen. Dinsdag maakte ze een tussenlanding op het internationale vliegveld in Istanboel. De tussenstop duurde uren en Amber en Eveline Claes waren net van de begane grond naar boven gelopen om daar te winkelen toen de hel losbrak.

    Schoten
    „We zaten bij Starbucks en hoorden opeens mensen gillen en schreeuwen. Ze renden door de gangen en riepen: ‘Run, run, run’. Direct daarop klonken schoten. We hoorden een dreun van wat een zelfmoordbom moet zijn geweest. Het was ergens schuin onder ons. We wisten niet precies waar.”

    Ook Amber en Eveline zetten het op een lopen. „We kwamen terecht in een kamertje met ledikantjes. De mensen daar zeiden dat het er veilig was. We zaten er met heel veel mensen op elkaar. We hoorden nog steeds geschiet. Er kwam rook de ruimte binnen.”

    Paniekaanval
    Amber vertelt dat ze een paniekaanval kreeg in die benauwde ruimte. Ze belde in tranen haar moeder, die ook hevig geëmotioneerd raakte. Haar vader probeerde haar via de telefoon te kalmeren. Pas na drie uur konden ze er weg. „Duizenden mensen op weg naar de uitgang. Hoe dichterbij we kwamen, hoe meer bloedspatten er op de vloer lagen. Het was een grote ravage. We zagen overal kogelgaten.” 

    Duwen en trekken
    Het was nog een heel probleem om het vliegveld af te komen, want iedereen moest langs de paspoortcontrole. „We stonden er nog anderhalf uur. Het was duwen en trekken”, beschrijft Amber. Zij en haar vriendin dachten vervolgens met een bus naar een hotel te worden gebracht, maar kwamen bedrogen uit. Ze werden zomaar ergens midden in de stad uit de bus gezet. 

    Gelukkig kregen ze hulp van een ingeseinde Turkse collega van Ambers moeder. Die pikte de ontredderde Amber en Eveline op en nam ze mee naar huis. Ze verwende de reizigsters met eten en een bed om bij te komen. Pas om half vijf ’s ochtends kon Amber de slaap vatten. „We konden het niet beter treffen”, zegt de Hengelose.

    Verder reizen
    De reis gaat door. De Turkse collega van Ambers moeder heeft de laatste twee plaatsen van de vlucht van woensdagavond naar Ho Chi Minhstad geregeld. Amber heeft kort met haar ouders gesproken over het wel of niet afbreken van de reis. Haar moeder heeft gezegd: ‘Als je thuis blijft, heb je er straks spijt van’. Amber vindt dat ook. „De ervaring met dit vrijwilligerswerk wil ik toch graag hebben”, zegt ze.