article
1.6663689
ROSSUM - De serie voordrachten die hij afgelopen weekend in zaal Hutten verzorgde over zijn geliefde Twentse cultuur was het laatste kunstje van Hennie Engelbertink. Zijn leeftijd is de belangrijkste reden dat deze onvermoeibare pleitbezorger van het streekdialect er een punt achter zet.
Hennie Engelbertink niet meer op pad voor Twentse cultuur
ROSSUM - De serie voordrachten die hij afgelopen weekend in zaal Hutten verzorgde over zijn geliefde Twentse cultuur was het laatste kunstje van Hennie Engelbertink. Zijn leeftijd is de belangrijkste reden dat deze onvermoeibare pleitbezorger van het streekdialect er een punt achter zet.
http://www.tubantia.nl/regio/oldenzaal-en-omgeving/dinkelland/hennie-engelbertink-niet-meer-op-pad-voor-twentse-cultuur-1.6663689
2016-11-20T22:29:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6663696.1479680791!httpImage/image-6663696.jpg
Rossum,Cultuur, kunst en recreatie,Sociaal en maatschappij,streekcultuur,Twents,dialect,Hennie Engelbertink,voordrachten
Dinkelland
Home / Regio / Oldenzaal en omgeving / Dinkelland / Hennie Engelbertink niet meer op pad voor Twentse cultuur

Hennie Engelbertink niet meer op pad voor Twentse cultuur

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De serie voordrachten die hij afgelopen weekend in zijn geboortedorp Rossum gaf is het laatste kunstje van Hennie Engelbertink, een gedreven voorvechter van de Twentse streekcultuur.
      Fotograaf
    ROSSUM - De serie voordrachten die hij afgelopen weekend in zaal Hutten verzorgde over zijn geliefde Twentse cultuur was het laatste kunstje van Hennie Engelbertink. Zijn leeftijd is de belangrijkste reden dat deze onvermoeibare pleitbezorger van het streekdialect er een punt achter zet. 

    Hennie Engelbertink (geboren in 1942) is verknocht aan zijn geboortegrond.  De liefde voor Twente, de cultuur, het landschap, de tradities en folklore zit er bij hem diep in. Maar ook de vrees dat het uiteindelijk in de tijd allemaal verloren dreigt te gaan. „Zonder de diversiteit van de regionale culturen wordt het een saaie boel in Nederland”, verklaart Engelbertink zijn gedrevenheid. 

    Onwankelbaar
    Die gedrevenheid zat er al in als kind. In zijn latere werk als onderwijzer gaf hij in de schoolklas aandacht aan het Twents. Een inzet die hem niet door iedereen in dank werd afgenomen en voor stevige meningsverschillen zorgde met collega’s. Die ging hij niet uit de weg. Zijn overtuiging over het belang van de streektaal bleef onwankelbaar. „Het dialect is het rijkste element van de eigen cultuur en identiteit.” 

    Zijn liefde voor én bezorgdheid over het voortbestaan van de eigenheid van de regio blijven echter onverminderd groot. „Het zijn de wortels van de mens. De belangstelling voor genealogie komt niet uit de lucht vallen. ,,Leu wilt wetten woar ze vot komt”, zegt hij in onvervalst Twents.