article
1.6527681
DE LUTTE - Homoseksualiteit op het platteland is veel meer bespreekbaar geworden. Maar er is nog steeds een wereld te winnen.
Hoe het katholieke De Lutte roze kleurt
DE LUTTE - Homoseksualiteit op het platteland is veel meer bespreekbaar geworden. Maar er is nog steeds een wereld te winnen.
http://www.tubantia.nl/regio/oldenzaal-en-omgeving/losser/hoe-het-katholieke-de-lutte-roze-kleurt-1.6527681
2016-10-14T04:58:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6527693.1476387877!httpImage/image-6527693.jpg
De Lutte,feest,homo,roze
Losser
Home / Regio / Oldenzaal en omgeving / Losser / Hoe het katholieke De Lutte roze kleurt

Hoe het katholieke De Lutte roze kleurt

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De organisatoren van de Roze Zaterdag die volgende week voor de tiende keer wordt gehouden in het Lutter cafe Plexat
      Fotograaf
    DE LUTTE - Homoseksualiteit op het platteland is veel meer bespreekbaar geworden. Maar er is nog steeds een wereld te winnen.

    Patrick Reimer (48) weet nog precies wanneer het roze kwartje bij hem viel. „Dat was op een verjaardagsfeestje in 2004. Half twee ’s nachts vroeg iemand me op de man af of ik misschien homo was. Ik was daar zelf totaal niet mee bezig. Maar toen kwam het wel bij me los. Toen ik zover was, viel er een enorme last van me af. Mijn moeder heeft altijd achter me gestaan, mijn vader had er wat meer moeite mee.”

    Café Plexat
    Drie jaar later zat Patrick met Erwin Pouwels (dorpsgenoot en ook homo) in café Plexat toen kroegbaas Maurits Huisken het idee opperde een ‘roze’ feestje in zijn zaak te houden. Huisken: „Een beetje vanuit het idee ‘alles kan’. De Lutte is daar redelijk ver in.” Zijn toehoorders hadden weinig bedenktijd nodig: ‘Dat kan wa deurgoan.’

    Hoewel Roze Zaterdag qua muziek en aankleding zijn naam alle eer aandoet, was duidelijk dat het geen exclusief homofeestje moest worden. Hetero’s zijn net zo welkom. „De eerste keer was het meteen volle bak”, herinnert Reimer zich.

    Kerk
    Kerkhof Jonkman vertelt dat hij al twintig jaar contact heeft met jongeren in Noordoost-Twente die worstelen met hun coming-out. Hij is oprichter van De Kring, een gespreksgroep voor jonge homo’s. „Aanvankelijk alleen voor jongens, later ook voor meiden. Omdat niemand dat mocht zien, begonnen we stiekem."

    „Nog steeds ben ik contactpersoon voor De Kring. Ik moest hier altijd behoedzaam mee omgaan. De kerk heeft -nog steeds- grote moeite met het praktiserend homo zijn. Maar ik heb nooit tegenstand ervaren. Er is mij geen strobreed in de weg gelegd. Het werd gedoogd. Ook omdat het belangrijk is. Homoseksuelen voelen zich toch door de rooms-katholieke kerk in de steek gelaten. Ik probeer ze te helpen bij het vinden van hun ware identiteit. Twintig jaar terug was dit nog taboe. Ik maakte veel verdriet mee, maar ook mooie dingen. Ouders die na een rijpingsproces helemaal voor hun kinderen staan. Ontroerend. Maar er was dus ook teleurstelling. Hoe sommige andere collega’s reageerden. ‘Dat komt bij ons niet voor.’”

    Geloofsgemeenschap
    Een geloofsgemeenschap die actief meewerkt aan de tiende viering van Roze Zaterdag steekt haar nek uit, beseft Kerkhof Jonkman. Er is er veel ten goede veranderd. Homoseksualiteit wordt meer geaccepteerd. „Oudere mensen zijn milder geworden. Het is makkelijker om over te praten, dat hoeft niet altijd meer in anonimiteit.”