article
1.6217649
LOSSER - Op pad met leden Vogelgroep Losser geeft je andere kijk op natuur
Vogels spotten in Losser
LOSSER - Op pad met leden Vogelgroep Losser geeft je andere kijk op natuur
http://www.tubantia.nl/regio/oldenzaal-en-omgeving/losser/vogels-spotten-in-losser-1.6217649
2016-07-24T19:42:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6217665.1469389280!httpImage/image-6217665.jpg
Losser
Home / Regio / Oldenzaal en omgeving / Losser / Vogels spotten in Losser

Vogels spotten in Losser

Foto's
1
Reacties
Reageer
    LOSSER - Op pad met leden Vogelgroep Losser geeft je andere kijk op natuur

     Op verzoek van de VVV geeft de Vogelwerkgroep dit seizoen twee excursies, die gaan van het centrum van Losser via de Zandbergen naar ‘vogelparadijs’ de Oelemars. Ben Hulsebos en Bennie Egberink fungeren deze morgen als gidsen. René Wijering, wonend in Lonneker en afkomstig uit Losser, steekt als vogelaar af en toe de helpende hand toe. De 13 deelnemers, die deze dag meedoen, hebben zich al om acht uur verzameld bij het gemeentehuis van Losser.
    Voor vertrek wordt iedereen er nog op gewezen na afloop goed te kijken of ze geen teken op hun lichaam hebben. Dit kan leiden tot de ziekte van lyme.


    Via de Kloosterstraat en de Ravenhorsterweg komen we al snel in het buitengebied. We gaan de Zandbergen in. Dit is het gebied van steen- en bosuilen. Hulsebos is helemaal in zijn element. Hij heeft hier onderzoek gedaan naar het het aantal steenuilen. „Ik ging ’s nachts door het bos. Met een mp3-speler bezocht ik alle boerderijen, want daar zoeken steenuilen vaak een plekje. Ik speelde het geluid van een steenuil af en wachtte vervolgens op een reactie. Soms duurde dat heel lang. Komt ook omdat steenuilen bang zijn zich te verraden. Als ze ontdekt worden door een bosuil, kan dat hun dood betekenen.”


    Een bekentenis: „Ik loop hier ’s nachts niet graag. Je komt hier van alles tegen. Ja ook dealers.”
    We gaan dieper de Zandbergen in. Zwermen muggen alom. De vogelaars spitsen vooral hun oren. De boerenzwaluw, de Turkse tortel, de gekraagde roodstaart. Alles komen we tegen. „Vogelaars”, onderwijst Bennie Egberink, „kijken niet, wij luisteren. Door steeds hetzelfde gebied te doorkruisen, kunnen wij inschatten hoeveel paartjes van welke soort er in een gebied zitten.” Ben Hulsebos heft zijn vinger op: „Luister. De Bonte specht.” En even later: „De zwartkop.”
    We gaan door naar de Oelemars en nemen plaats in de vogeluitkijkhut. Wat je daar ziet is onbeschrijflijk mooi.