article
1.6301323
OLDENZAAL - Voor het eerst sinds twaalf jaar doet het nationale rolstoelbasketbalteam weer mee aan de Paralympische Spelen. De ploeg wordt aangevoerd door Oldenzaler Mustafa Korkmaz (28), een Nederlandse Turk zonder benen.
Oldenzaalse rolstoelbasketballer op jacht naar succes op Paralympics
OLDENZAAL - Voor het eerst sinds twaalf jaar doet het nationale rolstoelbasketbalteam weer mee aan de Paralympische Spelen. De ploeg wordt aangevoerd door Oldenzaler Mustafa Korkmaz (28), een Nederlandse Turk zonder benen.
http://www.tubantia.nl/regio/oldenzaal-en-omgeving/oldenzaal/oldenzaalse-rolstoelbasketballer-op-jacht-naar-succes-op-paralympics-1.6301323
2016-08-27T13:03:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6301327.1472293292!image/image-6301327.jpg
paralympics,Mustafa Korkmaz
Oldenzaal
Home / Regio / Oldenzaal en omgeving / Oldenzaal / Oldenzaalse rolstoelbasketballer op jacht naar succes op Paralympics

Oldenzaalse rolstoelbasketballer op jacht naar succes op Paralympics

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    OLDENZAAL - Voor het eerst sinds twaalf jaar doet het nationale rolstoelbasketbalteam weer mee aan de Paralympische Spelen. De ploeg wordt aangevoerd door Oldenzaler Mustafa Korkmaz (28), een Nederlandse Turk zonder benen.

    Gebruik je de app? Lees dan hier verder.

    Korkmaz is de aanjager van de Nederlandse rolstoelbasketballers

    DOOR RALPH BLIJLEVENS

    Hij heeft zichzelf nooit minderwaardig gevoeld of zichzelf anders gevonden vergeleken met zijn 'normale' vriendjes. Toen Mustafa Korkmaz op de lagere school zat, deed ie gewoon dagelijks mee met het voetbal op de pleintjes. Zittend, op de grond. "Werd mijn moeder boos als ik weer eens met een gescheurde broek thuiskwam."

    Geboren zonder benen

    De inmiddels 28-jarige aanvoerder van de Orange Lions werd geboren zonder benen, maar hij en zijn familie zagen dat nooit als een handicap. "Ik heb geen speciaal onderwijs gehad of dat soort andere dingen, ik deed gewoon zoals mijn vrienden deden. In Turkije, het land van mijn ouders, worden in sommige delen gehandicapten niet geaccepteerd, durven mensen niet eens de straat op met een gehandicapt kind", zegt Korkmaz, die in Bremen werd geboren maar na elf maanden met zijn moeder naar zijn vader in Losser verhuisde.

    Ik weet niet wat het is om benen te hebben, dus daar kan ik me ook niet druk over maken. Toch?

    Niet zielig

    Hij is de leider van het team, zowel in als buiten het veld. Neemt geen blad voor de mond en zegt wat hij denkt. "Zo zit ik in elkaar. Ik denk niet dat het met mijn handicap te maken heeft. Ik vind mezelf niet zielig en ik wil niet dat mensen zo naar me kijken. Ik weet niet wat het is om benen te hebben, dus daar kan ik me ook niet druk over maken. Toch?"

    foto

    Foto: Marieke Bakker

    Het bracht hem uiteindelijk in de nationale basketbalploeg, waar hij sinds 2007 met zijn temperament een belangrijke schakel is in het team. "De bondscoach was juist blij dat er iemand in de ploeg kwam die agressief in het veld kon zijn. Natuurlijk tegen de tegenstanders, maar ook richting de eigen ploeggenoten. Als dat nodig is", zegt de captain en spelverdeler (guard) van Oranje. "Als ze niet luisteren, dan zeg ik wel dat ze naar me moeten luisteren."

    Rolstoelbasketbal is de spectaculairste sport van de Paralympische Spelen

    Het rolstoelbasketbal is inmiddels geen hobby meer. Korkmaz traint dagelijks tweemaal twee uur, op het nationale sportcentrum Papendal. Achter zijn naam staan al flink wat clubs, zoals HSV, Bonn en Keulen uit de sterke Bundesliga en Galatasaray, het team van zijn dromen. "Spelen voor 700 man publiek, met de hooligans van de club op de tribune." Na de Spelen keert hij hoogstwaarschijnlijk terug naar Turkije, zijn oude ploeg wil hem graag terughebben in de selectie.

    Op handen gedragen

    In het moderne Istanbul, waar de gehandicaptensport wel waardering en respect krijgt, worden de spelers op handen gedragen. Van taferelen die Korkmaz in het stadion en bij aankomst op de luchthaven heeft meegemaakt, kunnen zijn Nederlandse teamgenoten alleen maar dromen. Logisch, vindt hij.

    "Wij moeten in Nederland die aandacht eerst maar eens verdienen, laten zien dat we het waard zijn. De Paralympische Spelen zijn daarvoor het perfecte evenement. Vier jaar geleden lukte de kwalificatie voor Londen net niet, nu zijn we er gelukkig wel bij", aldus de guard.

    foto

    Foto: Marieke Bakker

    A-status

    De vierde plaats op het EK vorig jaar in het Engelse Worcester was goed voor een ticket naar Rio. Korkmaz en zijn ploeggenoten, die allemaal hun paralympische debuut maken, worden door het NOC*NSF financieel ondersteund met een A-status. "In Rio moeten we wel bij de beste vijf eindigen, anders verliezen we die vergoeding", zegt hij over het doel in de Braziliaanse stad.

    Daarom ook heeft Korkmaz naast zijn sport een 'normale' baan. Na een arbeidsconflict met de gemeente Arnhem, waar hij jarenlang werkzaam was, hoopt de Oldenzaler na Rio aan de slag te kunnen als administratief medewerker bij een transportonderneming. In de praktijk betekent dat: trainen, werken en aan het eind van de week naar Turkije voor de competitie. Druk? Ja. Moeilijk? "Goed plannen", zegt Korkmaz met een lach.

    In Rio moeten we bij de beste vijf eindigen

    Kom bij hem dus niet aan met de stelling dat rolstoelbasketbal geen topsport is. "Mensen die dat roepen, begrijpen er niets van. Die moeten eerst maar eens een wedstrijd van ons zien. Rolstoelbasketbal is bovendien de spectaculairste sport van de Paralympische Spelen."

    De wedstrijden in Rio zijn op de website van de NOS te volgen. "Misschien komen we live op tv als we het heel goed doen. Dat zou wel heel mooi zijn."