article
1.5200196
De man die in juni 2014 een tank stal uit een kazerne en daar mee over de snelweg denderde, staat dinsdag voor de rechter. Achter de stunt zit het trieste verhaal van de getraumatiseerde oud-militair Rob. Zijn vader Jan Damhuis is moedeloos: ,,Ik ben bijna 80 en mantelzorger van een 53-jarige man.''
Oldenzaler Jan Damhuis over zijn zoon: 'Volgens Rob is de hele wereld gek, behalve hij'
De man die in juni 2014 een tank stal uit een kazerne en daar mee over de snelweg denderde, staat dinsdag voor de rechter. Achter de stunt zit het trieste verhaal van de getraumatiseerde oud-militair Rob. Zijn vader Jan Damhuis is moedeloos: ,,Ik ben bijna 80 en mantelzorger van een 53-jarige man.''
http://www.tubantia.nl/regio/oldenzaal-en-omgeving/oldenzaal/oldenzaler-jan-damhuis-over-zijn-zoon-volgens-rob-is-de-hele-wereld-gek-behalve-hij-1.5200196
2015-09-01T06:28:15+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.5196847.1440997249!image/image-5196847.jpg
Oldenzaal,Rechtspraak,Nederland,cnd
Oldenzaal
Home / Regio / Oldenzaal en omgeving / Oldenzaal / Oldenzaler Jan Damhuis over zijn zoon: 'Volgens Rob is de hele wereld gek, behalve hij'

Oldenzaler Jan Damhuis over zijn zoon: 'Volgens Rob is de hele wereld gek, behalve hij'

Foto's
2
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Jan Damhuis heeft zijn zoon Rob noodgedwongen thuis. ,,We zeggen alleen goeiemorgen en weltrusten tegen elkaar.''
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Fotograaf
    De man die in juni 2014 een tank stal uit een kazerne en daar mee over de snelweg denderde, staat dinsdag voor de rechter. Achter de stunt zit het trieste verhaal van de getraumatiseerde oud-militair Rob. Zijn vader Jan Damhuis is moedeloos: ,,Ik ben bijna 80 en mantelzorger van een 53-jarige man.''

    Eigenlijk was het geen tank, maar een YPR. Een pantserrupsvoertuig zonder kanon, waar wel een zware mitrailleur op hoort. Die zat er niet op toen Rob er 28 juni 2014 mee tussenuit kneep van de kazerne in Havelte.

    Maar rollend over de A28 maakte het pantsergevaarte niet minder indruk. Rob was het hek overgeklommen en weggereden. De bewaking liet hem zo gaan. Een YPR krijg je niet zomaar aan de praat. Ze zullen gedacht hebben: daar zit een YPR-chauffeur in. Zal wel goed zijn.

    54 kilometer ver kwam Rob. Toen kreeg hij panne. Een mazzeltje. Want hoe dwing je een pantservoertuig tot stilstand? En Rob was anders zeker doorgereden. Naar Den Haag, naar Veteranendag.

    ,,Hij wilde een statement maken,'' vertelt zijn vader nu, 14 maanden later. Ook Robs advocaat Herman Bakhuis heeft dat zo begrepen. ,,Aandacht vragen voor de behandeling van oud-militairen zoals hij,'' zegt Bakhuis.

    Moeizaam en eenzaam
    Robs vader Jan uit Oldenzaal is 79. De situatie rond zijn zoon maakt zijn oude dag moeizaam en eenzaam. Toen Rob de YPR stal was hij dakloos en vaak spoorloos. Sinds een maand of negen woont Rob weer bij Jan. ,,Hij stond hier ineens en zei: 'Pa, ik ben het, Rob. Kan ik even 2 weken bij je wonen? Ik heb alleen geen geld'. Nou, hij zit hier dus nóg. Ik heb geen idee wat hij wil. Hij kan morgen zo weer vertrekken.''

    Wat Rob precies mankeert, Jan weet het niet. Communicatie is er nauwelijks. Jan durft dat niet aan. Een verkeerd woord is al gauw te veel. ,,Als die ogen gaan rollen... Als blikken konden doden was ik er allang niet meer geweest. En hij is getraind om te doden, hè. We leven langs elkaar heen. Hij zit hier en ik laat hem maar begaan.''

    Rob zegt geen boe of bah. ,,Het is goeiemorgen en welterusten,'' zegt Jan. ,,We eten zelfs apart. Alleen als ik Chinees ga halen en zeg: lust je ook een loempiaatje, eet hij even mee. Verder zit hij voornamelijk achter de computer.''

    Srebrenica
    Hoe kwam het zo ver? Rob is Jans tweede zoon van vijf. Net als zijn oudste broer werd hij een op en top militair. Hij bleef lang thuis, tot bijna z'n 30ste. Toen trouwde hij en kreeg drie dochters. Als sergeant eerste klas was Rob erbij in 1995, de val van Srebrenica, waar Nederlandse militairen in Bosnië lijdzaam toekeken hoe duizenden moslimmannen werden afgevoerd en vermoord.

    Wat Rob precies heeft meegemaakt, weet Jan niet. Wel dat het hem aangreep. En dat daar de basis ligt van de stressstoornis waardoor Rob 'de weg kwijt raakte'. ,,Ik weet dat hij wilde vechten, maar ze hadden drie kogels de man. Kansloos,'' zegt Jan.

    Een paar jaar na het drama in Bosnië eindigt Robs militaire carrière in een bezuinigingsronde. ,,Er waren er te veel in zijn rang. Hij kreeg de keus: vertrekken met een goeie zak geld of een ongewisse toekomst in het leger. Hij koos voor vertrek.''

    Op de klippen
    Rob begint een videotheek. Vroeger kon hij zich al met een stapel films een weekend lang afzonderen. Volgens zijn vader zorgt hij soms beter voor zijn personeel dan voor zichzelf. Ook als de zaken níet goed gaan. Robs huwelijk loopt op de klippen en zijn ouders moeten hem 'na een incident thuis' van het politiebureau halen.

    Rob, dan al in de 40, komt bij zijn ouders terecht. Hij is veranderd. Hij was altijd al wat stil, maar praten met hem gaat nu amper meer. Door de moeizame situatie met Rob loopt zelfs Jans huwelijk na 48 jaar stuk. ,,We hadden een vakantiechaletje in Markelo. Op een gegeven moment wilde mijn vrouw daar niet meer weg. Zij en Rob waren vroeger twee handen op één buik. Daar was niks meer van over. Ze kon die nieuwe situatie hier gewoon niet aan.''

    Rob en Jan blijven jaren samen. Jan zoekt bij Defensie tevergeefs hulp voor zijn zoon 'want het zit niet goed tussen zijn oren'. Robs aanwezigheid drukt op Jans portemonnee. ,,Hij kreeg nog een keer een flatje toegewezen,'' vertelt Jan. ,,Maar dat ging mis. Hij betaalde geen huur, maakte nooit post open. Nog niet trouwens, voor zover hij nog post krijgt.''

    Rob woont nog een tijd bij een broer en gaat daarna zwerven. Jan weet dat Rob getraind is om 'in het wild' te overleven. Maar hij verliest hem uit het oog. En dan steelt Rob die YPR.

    Kwaad
    Eind 2014 belt Rob weer aan bij Jan. Sindsdien woont Rob weer bij pa in Oldenzaal. Vrienden en familie komen nauwelijks meer over de vloer bij Jan, waar zwijgzame Rob voor een gespannen sfeer zorgt. Jan is radeloos. ,,Ik ben bijna 80 en mantelzorger van een man van 53. Ik hou van hem, het is mijn zoon, maar Rob wil geen hulp. Volgens hem is de hele wereld gek, behalve hij. Ik heb ook geen idee of hij dinsdag naar z'n rechtszaak gaat. Toen hij die tank stal, was ik eerst kwaad. Maar later dacht ik: had hij Den Haag maar gehaald. Dan was er misschien wel aandacht gekomen voor zijn situatie.''

    Robs advocaat Herman Bakhuis zal dinsdag vragen de zaak aan te houden. ,,Want die man moet eerst onderzocht worden,'' zegt Bakhuis. Of dat ooit gaat gebeuren is zeer de vraag. Want Rob weigerde tot nu toe alle hulp. ,,Er is één voordeel in deze situatie,'' zegt Jan. ,,Hij zit hier. Dan is er tenminste íets van contact.''