article
1.6363649
NIJVERDAL - Baansprinter Jeffrey Hoogland ging naar Rio voor medailles. Hij kwam terug met lege handen, een hoofd vol vraagtekens en een lijf vol frustratie.
Hoogland uit Nijverdal: 'Elke dag nog denk ik: Shit, het is misgegaan in Rio'
NIJVERDAL - Baansprinter Jeffrey Hoogland ging naar Rio voor medailles. Hij kwam terug met lege handen, een hoofd vol vraagtekens en een lijf vol frustratie.
http://www.tubantia.nl/regio/reggestreek/hellendoorn/hoogland-uit-nijverdal-elke-dag-nog-denk-ik-shit-het-is-misgegaan-in-rio-1.6363649
2016-09-09T08:44:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6262132.1471034375!image/image-6262132.jpg
Nijverdal,hoogland,olympische spelen
Hellendoorn
Home / Regio / Reggestreek / Hellendoorn / Hoogland uit Nijverdal: 'Elke dag nog denk ik: Shit, het is misgegaan in Rio'

Hoogland uit Nijverdal: 'Elke dag nog denk ik: Shit, het is misgegaan in Rio'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    NIJVERDAL - Baansprinter Jeffrey Hoogland ging naar Rio voor medailles. Hij kwam terug met lege handen, een hoofd vol vraagtekens en een lijf vol frustratie.
    Nu besef ik nog meer hoeveel een olympische medaille waard is

    Zijn knie hangt aan elkaar met een plakbandje en er loopt een jaap van zijn mond naar zijn oor. ,,Ongeluk­je'', zegt Jeffrey Hoogland (23). De Spelen waren nog geen week afgelopen of hij kopte een boom bij een motorcrosswedstrijd. ,,Na terugkomst uit Rio heb ik mijn crossmotor opgehaald. Ik reed er één keer op om te kijken of alles het deed, op zaterdag reed ik een wedstrijd. In het begin ging het goed, maar toen werd ik moe en raakte met mijn voorwiel in een verkeerd spoor. Reed ik haaks tegen een boom. Haalde de auto nog op mijn motor, maar hoe weet ik niet meer. Hersenschuddinkje, denk ik."

    Dat Hoogland motorcrosste na de Spelen was geen toeval. Hij werd gek van zichzelf, hij moest íets. ,,Ik wilde raggen, mijn hoofd leegmaken. Toen ik er in Rio uitlag zocht ik afleiding. Elke avond uit, bier drinken. Thuis in Nijverdal ging ik naar mijn vrienden. Maar elke dag nog word ik wakker en ga ik slapen met het idee: 'Shit, het is misgegaan'.''

    Medaille
    Hoogland had de rotsvaste overtuiging dat hij medailles zou winnen. Op de teamsprint, met Nils van 't Hoenderdaal, Matthijs Büchli en Theo Bos, én op de individuele. Maar waar het op EK's en WK's lukte, lukte het nu niet. Hoogland: ,,Het was simpel. In de teamsprint gingen we niet hard genoeg. En ik was zelf ook niet super, dat bleek bij het individuele sprinttoernooi.''

    Team
    De reden? Hoogland: ,,Ik was bezig met hoe de anderen functioneerden, hoe we Theo Bos in moesten passen in de teamsprint. Ik ben mezelf vergeten. Ik ben een individuele sporter van nature, een egoïst, dat bracht me ver. Nu was ik te sociaal. Ik kan er niks meer aan doen, maar neem het mezelf wel heel kwalijk. Dat ik er zo snel uit werd geknikkerd, voelde alsof ik tegen een boom was gereden.''

    ​Goud
    Vanaf de tribune zag hij Elis Ligt­lee goud winnen op de keirin, en Matthijs Büchli zilver. ,,Die winst van Elis was het mooiste én het pijnlijkste moment van de Spelen. Eerst stond ik een minuut alleen maar te juichen. Daarna ben ik op een stoeltje gaan zitten en kwam het besef: zij wel, ik niet. Er kwam frustratie omhoog. Ik werd er depressief van en jaloers. Veel mensen zeggen dat ik nog jong ben, dat ik nog kansen krijg. Zelf denk ik niet zo. Ik heb een kans gehad en dat is niet goed gegaan.''

    En dus moet het gebeuren in Tokio, over vier jaar. Hoogland: ,,Nu besef ik nog meer hoeveel een olympische medaille waard is. Ik dacht dat ik voor de Spelen écht graag een medaille wilde, maar nu is het nog veel erger. Ik ben nog lang niet klaar met deze sport."