Volledig scherm
v.l.n.r. Daniël van Garling, Gert Oosterbroek, Chris Schmacks, Michel de Jong. © Rivi Godfried / TCT

Voor deze 'Tukker-nichten' is de Pride hét feest van het jaar

AMSTERDAM – Een hele week Pride evenementen mondt uit in het hoogtepunt op het water: de botenparade. Tachtig boten met verschillende thema’s en feestjes door de hele stad, vieren de Pride. Welke Twentse homo’s trekken vanuit Twente naar het Westen voor dit feest? Voor de Twentsche Courant Tubantia liep ik mee met een groepje Twentse zelfbenoemde ‘nichten’. 

Volledig scherm
Chris Schmacks © Rivi Godfried / TCT

Voor Chris Schmacks (51 jr., uit Hengelo) is de Pride hét feest van het jaar. De kamer aan het Rembrandtplein heeft hij in januari al geboekt. Niets te laat, want hoe dichter bij het evenement hoe harder de prijs omhoogschiet. Alsnog is de overnachtingsprijs een goede €178,-, een jaarlijks cadeau van zijn zus. Vanaf het moment van boeken kijkt Chris uit naar dit feest. “Ik ben vanaf januari eigenlijk al hysterisch zo van ‘het duurt nog zo lang!’. Maar voor je het weet ben je weer in Hengelo. Het zou mooi zijn als dit in Hengelo was, want dan hoeven we niet zo ver met de trein. Maar als ‘nichten’ in het Oosten hebben we niets te klagen hoor.”

Volledig scherm
Chris Schmacks en Michel de Jong. © Rivi Godfried / TCT

Onder zijn hoede, is zijn jongere goede vriend Michel de Jong (27 jr., Hengelo). Het is zijn eerste Pride. Voor hem gaat het er om te laten zien ‘wie je bent’. “Het gaat er om dat mensen kunnen zien van, je bent homo of bi— en daar hoef je je niet voor te schamen. Je mag zijn wie je bent.” In andere landen is dit nog allesbehalve vanzelfsprekend, zo benadrukt Michel, wat voor hem het feest nog specialer maakt. “Wij kunnen dit in Nederland samen op een leuke manier vieren en laten zien wie wij zijn.”

Erkenning

Het gelukkige stelletje van de vier is Daniël van Garling (44 jr., Hengelo) en Gert Oosterbroek (51 jr., Enschede). Ze zijn nog niet zo lang samen, slechts tien weken, maar het voelt goed. Verliefd zit Daniël bij Gert op schoot. Voor hen gaat het om het openbaar kunnen tonen van deze intimiteit.

Het verschil tussen Hengelo en Amsterdam, is voor Daniël daarin zeker merkbaar. “Je loopt hier toch sneller hand in hand, geeft een kusje hier. Ik ben dan zo, dat ik dat niet zo snel in Hengelo doe. Je bent in Amsterdam en dat is toch de gay capital. Misschien ook wel omdat je hier niemand kent, dan denk je ‘ik ga dat gewoon doen’.” 

De Pride geeft volgens Daniël wel meer erkenning van homo-liefde bij een breder publiek. “Zo’n feest draagt wel weer bij aan acceptatie. Mensen worden geconfronteerd met de ‘gay wereld’.” Voor zijn vriend Gert was het toetreden tot deze wereld, uit de kast komen, niet makkelijk. “Ik kom uit een klein dorpje, kerkelijk. Dat vond ik toch heel moeilijk. Mijn moeder accepteert het nog steeds niet. Ik heb toen iemand ontmoet, die heeft me geholpen uit de kast te komen.”

Volledig scherm
Daniël van Garling en Gert Oosterbroek. © Rivi Godfried / TCT

Over de top

Het roze van alle praalboten en het grote uitdossen vinden de mannen wel mooi, maar ook wel ‘over de top’ gay. Misschien is dit de mentaliteit van het Oosten. Ze onderschrijven alle vier het nuchtere credo ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’. Maar als de gelegenheid zich zou bieden, zouden ze wél op zo’n boot willen staan. Chris: “Mijn wens is nog altijd om als een Drama Queen op zo’n boot te staan.” 

Voor vandaag staat hun plan niet vast, stiekem hoopt Chris wel een BN-er te zien. Liefst Patricia Paay. Of natuurlijk een leuke man te ontmoeten, maar hij gaat er niet naar zoeken. “Je kijkt wel, maar ik ben niet zo van dat ik echt ga zoeken naar iemand. We zijn elkaars avontuurtjes. Iedereen houdt er van om mooi gevonden te worden, om aandacht te krijgen.” 

De typische ‘homo-dingen’ verwachten ze wel tegen te komen vandaag. ‘Foute’ dansmuziek zoals de Dolly Dots, gays met mixjes en witbier, chique diva’s met dunne sigaretten en de meer stoere homo’s die zware shag draaien.

Volledig scherm
Daniël van Garling. © Rivi Godfried / TCT

Pride in Twente? 

Over de vraag of je ook in Twente een Pride moet neerzetten, zijn ze verdeeld. Er is al ‘Bölke Open Air’ in Enschede. Michel ziet het wel een feest op het grote plein in Hengelo voor zich. Maar Chris toch echt alleen in Enschede, in Hengelo vreest hij dat het te veel bekijks zal trekken. “Dan zitten al die boeren van ‘mö'j nou’s kiek'n’. Maar in Enschede is er wel genoeg animo, dat is een soort klein Amsterdam.”

Over de grachten drijven boten voorbij met deels ontblote mannen en vrouwen, confetti dwarrelt door de lucht. Elkaar innig vasthoudend staan Gert en Daniël aan het water te kijken naar de praal. Chris staat op zijn tenen om iets te kunnen zien, terwijl Michel de brandweermannen tevergeefs probeert te overtuigen ons héél even bovenop de bus te laten. 

Samen lopen we tussen het feestgedruis naar het homo-monument bij de Westerkerk, het driehoekvormige gedenkteken van discriminatie en vervolging van seksuele minderheden. Daar begint nu het feest met ‘foute dansmuziek, op de marmeren driehoek wordt gedanst. Het groepje mannen flirt met elkaar, speelt, maakt scherpe grapjes met de roze versierde barvrouw die ons bier brengt. In alle kleuren roze spreekt toch boven alles het feest van de liefde. 

Volledig scherm
v.l.n.r. Gert, Daniël, Michel en Chris. © Rivi Godfried / TCT