article
1.6690648
HENGELO - Tommy Gabro (39) keepte op het hoogste niveau in Syrië. Nu staat hij onder de lat bij derdeklasser Juliana’32.
Vluchteling Tommy Gabro vindt geluk bij Juliana'32 in Hengelo
HENGELO - Tommy Gabro (39) keepte op het hoogste niveau in Syrië. Nu staat hij onder de lat bij derdeklasser Juliana’32.
http://www.tubantia.nl/sport/amateurvoetbal/vluchteling-tommy-gabro-vindt-geluk-bij-juliana-32-in-hengelo-1.6690648
2016-11-29T11:02:49+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6690682.1480417314!image/image-6690682.jpg
Amateurvoetbal
Home / Sport / Amateurvoetbal / Vluchteling Tommy Gabro vindt geluk bij Juliana'32 in Hengelo

Vluchteling Tommy Gabro vindt geluk bij Juliana'32 in Hengelo

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    HENGELO - Tommy Gabro (39) keepte op het hoogste niveau in Syrië. Nu staat hij onder de lat bij derdeklasser Juliana’32.

    Een bijzondere verschijning, sinds kort onder de lat bij Juliana’32. De 39-jarige Syriër Tommy Gabro, doorgaans keeper van het vijfde elftal, is nu de eerste doelman van trainer Marcel Degenaar, omdat andere keepers langdurig geblesseerd zijn. Gabro houdt er een onorthodoxe manier van keepen op na. Hij doet veel met zijn voeten, droogt constant zijn handschoenen aan een handdoek in zijn doel, draagt niet het keeperstenue van Juliana, maar kiest voor eigen kleding. Gabro, een paar kilootjes te zwaar, keept in lange broek, een shirt met Arabische opdruk en speelt op Total 90-voetbalschoenen, die al jaren niet meer worden gedragen.

    Warme club
    Gabro staat nu vijf wedstrijden onder de lat. De eerste vier werden allemaal gewonnen en hij kreeg slechts één goal tegen. Tegen Mariënberg ging het zaterdag minder. Bij drie doelpunten ging hij opzichtig in de fout. Maar na een uur speelde hij als laatste man wel een bal bewust door de benen van een aanvaller van Mariënberg.Desondanks verloren de Hengeloërs met 4-2. Toch is Gabro, die drie jaar geleden vluchtte uit Syrië, een blij mens. ,,De mensen bij Juliana zijn aardig en behulpzaam. Ze helpen en geven me advies. Een warme club met veel vrienden”, zegt hij in goed verstaanbaar Nederlands.

    Oorlog
    In Syrië was Gabro semi-prof. Naast het keepen runde hij een autogarage met zijn broers, tot de oorlog uitbrak. Gabro, die aan de grens met Irak en Turkije woonde, besloot met zijn vrouw en enige kind te vluchten. „De oorlog maakt alles kapot. We zijn de grens overgestoken en konden achterin een vrachtwagen meereizen naar Nederland.”

    Zes dagen lang zat de familie Gabro in het achterste deel van een vrachtwagen. „Het was moeilijk. Mijn vrouw was al vijf maanden zwanger van ons tweede kind en we mochten niet gezien worden. In totaal zijn we drie keer uit de vrachtwagen geweest voor een paar minuutjes. Toen moesten we weer verder.”

    Wat het verhaal nog heftiger maakt, is dat het niet de eerste vlucht vanwege een oorlog was voor Gabro. ,,Ik ben geboren in Koeweit. Als klein jongetje ben ik daar ook gevlucht, met mijn ouders naar Syrië, waar het toen veilig was.”

    Hulp
    In Nederland kwam Gabro met vrouw en kind aan in Ter Apel. Het gezin zag asielzoekerscentrum na asielzoekerscentrum. Na Ter Apel wachtten Wageningen, Arnhem en Schalkhaar, tot hij uiteindelijk in Hengelo terecht kon. ,,Nederlanders zijn aardige mensen. Hier in Hengelo ook. Erg behulpzaam.”

    Dankbaar
    Gabro komt graag bij Juliana. Deels omdat hij geen baan heeft. „Mijn vrouw is docent Engels, maar ik wil ook graag weer werken. Een autogarage lijkt me mooi, maar het maakt me niet uit wat. Als ik maar kan werken.”

    Bij Juliana vindt Gabro de warmte en ontspanning die hij jarenlang niet had. En hier kan hij zijn hobby uitoefenen: keepen. „In Syrie heb ik op het hoogste niveau gekeept bij Al Ittihad. Een club vergelijkbaar met het niveau van Heracles”, zo denkt hij. „We speelden elke wedstrijd voor zo’n 5.000 toeschouwers.”

    Van het hoogste niveau in Syrië naar Juliana’32, over een contrast gesproken... ,,Ik heb bijna drie jaar niet gesport, dus ik ben dankbaar dat ik weer mag keepen. Het is ook fijn en nodig dat ik beweeg”, zegt Gabro lachend, terwijl hij naar zijn buik wijst.