Tom Kruissink uit Vriezenveen met zijn winnende foto van Engbertsdijksvenen.
Volledig scherm
Tom Kruissink uit Vriezenveen met zijn winnende foto van Engbertsdijksvenen. © Emiel Muijderman

Vriezenveense natuurfotograaf: wachten, wachten en soms wat geluk

VRIEZENVEEN - De Vriezenveense natuurfotograaf Tom Kruissink won tot zijn eigen verrassing de eerste prijs op de fototentoonstelling ‘De seizoenen in de Engbertsdijksvenen’ met beelden die in het natuurgebied zijn gemaakt.

Bescheiden toont de hobbyfotograaf Tom Kruissink zijn winnende prent; een intrigerende foto van het landschap in de Engbertsdijksvenen: met veenpluis op de voorgrond en lucht met vele tinten grijs.,,Eerlijk gezegd had ik helemaal niet begrepen dat het om een wedstrijd ging”, bekent Kruissink. ,,Wel wist ik van de tentoonstelling en besloot ook een foto aan te leveren.”

Bos
In zijn auto ligt standaard een kleine camera voor het vastleggen van mooie luchten. „Ik was een jaar of vier toen ik met mijn vader reeën ging kijken in het bos”, vertelt Kruissink. „Dat vond ik fantastisch. Later spotten we vogels en op een gegeven moment ben ik gaan fotograferen.''

Spannend
Kruissink: „Dieren zijn gewoon spannend om te fotograferen. Die bewegen constant waardoor het voldoening geeft om ze mooi op de foto te krijgen. Als de lichtinval, compositie, achtergrond, onderwerp en scherpte kloppen, dan heb je de perfecte foto.”

Achtertuin
Het was ook die combinatie waardoor Kruissink de fotowedstrijd won rond beelden uit het natuurgebied dat hij liefkozend zijn ‘achtertuin’ noemt. „Zelf vind ik het een mooie foto, maar het is niet mijn mooiste”, laat hij weten.
Dan, wijzend naar een ingelijste foto van een sperwer uil,: ,,Van half november tot januari vorig jaar was deze zeldzame vogel regelmatig te zien in Zwolle. Al die tijd trok het dier dagelijks honderden fotografen. Ook ik heb ‘m vastgelegd. De dag dat ik rustig wachtte op het juiste shot, knalden twee auto’s op elkaar en ging er een motorrijder onderuit op de weg ernaast. Gekkenwerk was het.''

Adder
„Rare capriolen voor een mooi plaatje haal ik nooit uit. Alhoewel, ik heb eens twintig centimeter voor een giftige adder gelegen voor een foto. Bang was ik niet. Je leert de dieren kennen als je vaker in het gebied komt”, zegt Kruissink, die bijna elk weekeinde in de Engbertsdijksvenen te vinden is. „Soms zit ik voor dat ene moment een hele dag in een jachthut, maar ik heb ook een foto van een sierlijke zwaan die ik fotografeerde tijdens een pauze op mijn werk. Laten we eerlijk zijn, hoe gunstig de omstandigheden, soms moet je een flinke dosis geluk hebben.”

Almelo e.o.