Volledig scherm
PREMIUM
Peter Zandee © Frans Nikkels

Column: Rookgordijn

Vorig weekend was het dertig jaar geleden dat de Muur viel. We keken op de bank naar het Jeugdjournaal, waarop beelden voorbijkwamen over mensen die de DDR probeerden te ontvluchten. Als jonge journalist bleef ik er 9 november 1989 ’s nachts voor aan de buis gekluisterd. 

Het jaar ná de Wende was een raar jaar: het duurde tot 3 oktober 1990 voordat de twee Duitslanden weer één natie werden. Enkele DDR-collega’s reisden in het voorjaar van 1990 met een uitwisseling mee naar Nederland. Ze zochten onderdak. Ik zorgde voor luchtbedden op de redactie en verzorgde een werkontbijt. We bespraken de verschillen in werkwijze. In de DDR strakker geleid, hier meer volgens een open chaosmodel. In de zomer van 1990 werkte ik op uitnodiging een paar weken op een dagbladredactie vlak bij Leipzig. Binnen de redactie was daar redelijk helder wie contactpersoon van de Stasi was geweest. Met mij erbij kon daar opener over worden gepraat, kreeg ik te horen. Omdat ik er blanco in stond en kon vragen wat Oost-Duitsers onder elkaar uit de weg gingen.