Volledig scherm
Na de laatste dienst in de Hemstea ging de deur voorgoed op slot en werden liturgische voorwerpen weggedragen, waaronder de doopschaal en de paas­kaars. Foto: Frans Nikkels

Emotioneel afscheid van de Hemstea

EIBERGEN - 'Als stenen konden spreken' was gisteren een gevleugelde uitspraak in de preek van ds. Stephan de Jong, die voor het laatst in de Eibergse Gereformeerde Kerk de Hemstea preekte.

Het is tevens de titel van het boekje dat ter gelegenheid van het afscheid van de kerk is uitgekomen.

Als de kerk altijd zo vol had gezeten als gisteren bij de laatste dienst het geval was, had er van sluiting geen sprake hoeven zijn. Dat roept gemengde gevoelens op bij degenen die het gebouw zijn toegedaan. Onder hen Henk Kruisselbrink, die de kerk zeventig jaar trouw bezocht en er belijdenis heeft gedaan, die er is getrouwd en wiens kinderen er zijn gedoopt.

Toch haalt hij enigszins berustend zijn schouders op en benadrukt nog eens wat dominee De Jong kort daarvoor in zijn preek al te berde bracht: "Het is droevig om afscheid te moeten nemen, maar uiteindelijk zijn het maar stenen. De tijden veranderen nu eenmaal, daar moeten we nuchter in zijn."

In december heeft de kerkenraad van de Protestantse Gemeente Eibergen definitief gekozen voor de Oude Mattheüs als toekomstige locatie, vanwege de ontkerkelijking en vanwege de federatie van de Gereformeerde en de Hervomde kerk.

Dominee de Jong, die vanaf 2003 predikant was van de Hemstea en die in het boekwerk wordt geprezen als een van de weinige predikanten die uit het hoofd sprak in plaats van op te lezen van papier, hield een betoog dat menigeen emotioneerde.

Hoewel hij het relatieve karakter van 'de verzameling stenen' naar voren bracht, was de onderliggende boodschap duidelijk: afscheid nemen van een plek die zevenenzeventig jaar geschiedenis ademt, deed pijn en was allesbehalve gemakkelijk.

De kinderen mochten allemaal een steen uitzoeken en hen werd de symbolische betekenis ervan uitgelegd. Tussendoor zong het Gospelkoor Spirit enkele nummers en na een korte inzinking van het koor merkte de dominee op dat het logisch was dat ze even van de wijs geraakt waren. Daar was het de dag immers wel voor.

De emotionele dienst eindigde met het plechtig naar buiten dragen van enkele liturgische voorwerpen, waaronder de doopschaal en de paaskaars. Daarna verhuisde het toegestroomde publiek en masse naar het bijgebouw Het Trefpunt om onder het genot van een kop koffie weer een beetje op adem te komen.

"We moeten de blik op de toekomst richten", aldus Henk Kruisselbrink. "We zullen heus wel een goed onderkomen vinden in de Oude Mattheuskerk."