Volledig scherm
TT-2019-011320 BORCULO Pinksterconcours Hamelandse Ruiters EDITIE: Achterhoek FOTO: Arjan Gotink AG20190610 © Arjan Gotink

Hamelandse Ruiters uit Geesteren willen weg van het gras

GEESTEREN - Hamelandse Ruiters twijfelt. De club uit Geesteren houdt sinds twee jaar het Pinksterconcours in Borculo. Op het terrein aan de Snofhuttedijk is volop ruimte voor dressuur en springen. Maar ruiters laten het afweten. Voor grasconcoursen is steeds minder interesse. Teveel werk.

Hamelandse Ruiters overweegt het evenement komend jaar op het eigen terrein af te werken. Op de thuislocatie is onlangs een all-weather terrein in gebruik genomen. Volgens voorzitter Philip Stein en secretaris Lieke Walvoort kan een verhuizing het Pinksterconcours nieuw leven inblazen.  Stein: „We hebben deze pinkstermaandag nog maar 55 starts bij het springen. Vorig jaar waren dat er ruim 80, een flinke afname.”

Nieuwe locatie

Het Pinksterconcours werd eerder altijd gehouden op het terrein van Chris en Wim Esselink in Geesteren. „Maar de broers zijn overleden, we moesten een nieuwe locatie zoeken. Die vonden we hier, een mooi en groot terrein. Het voordeel is dat we hier dressuur én springen op één locatie kunnen organiseren”, zegt Walvoort.

Dat kan bij de Hamelandse Ruiters niet. „Voor dressuur én springen heb je een groot stuk land nodig. We zouden in Geesteren bij een boer land kunnen huren. Maar dan is het springen en dressuur niet meer op één plek”, schetst Walvoort het probleem. Op de huidige voet doorgaan, is geen een optie. Minder deelnemers betekent minder inkomsten. Hamelandse Ruiters sneed al in de kosten om geen rode cijfers te schrijven. 

Quote

Het voordeel is dat we hier dressuur én springen op één locatie kunnen organise­ren

Lieke Walvoort, organisatie

Supermooi

Stein en Walvoort genieten op het terras te van paardensport. Het terrein is overzichtelijk. Walvoort: „Echt supermooi hier.” Stein: „Maar wat heb je eraan met steeds minder ruiters en amazones? In Eibergen zitten ze met hetzelfde. Daar ging het concours niet door. Ook die wedstrijd is op gras.”

Bij wedstrijden op een all-weather terrein met zand en vezels hebben deelnemers minder werk. „De paarden hoeven geen stiften onder de hoefijzers. Dat moet op gras wel om beter grip te krijgen. Een stalruiter met vier of vijf paarden en acht stiften per paard, heeft veel werk voor een grasconcours. Daarom zijn hier niet veel stalruiters”, aldus Walvoort.