Volledig scherm
Fotograaf Jan Houwers overleden © Ria Lusink

Jan Houwers (1955-2018): Achterhoek gaat fotograaf missen

EIBERGEN - Fotograaf Jan Houwers overleed maandag onverwacht op 63-jarige leeftijd na een korte ziekteperiode. In zijn werk had hij vaak het 'geluk van de goede fotograaf'.

Zoek je op internet de naam van een fotograaf en klik je op 'afbeeldingen', vind je talrijke foto's, maar meestal nauwelijks portretten waar de fotograaf zelf op staat. Tik je 'Jan Houwers' in, vind je zelfs niet één plaatje met het markante hoofd van de Lochemer die maandag na een korte ziekteperiode op 63-jarige leeftijd is overleden. 

Het kenmerkt Houwers' grote betrokkenheid: het ging nooit om hem, het ging zonder uitzondering om de mensen die hij in beeld wilde brengen. Het droevige nieuws kwam voor velen volkomen onverwacht, zo snel is het gegaan. Houwers werkte voor de Stentor en onder meer ook voor Tubantia. Zijn laatste foto maakte hij voor die krant op 14 juni.

Avontuur

Op pad gaan met Jan Houwers voor een artikel in de krant was altijd een avontuur. Dat kunnen de vele verslaggevers die met hem in de loop der jaren hebben samengewerkt ongetwijfeld beamen. ,,Jans aanwezigheid had een meerwaarde", zei een van hen tegen mij van de week. Hij doelde erop dat Houwers zich soms vrij intensief met het interview kon bemoeien. Daaraan zou je je kunnen ergeren, maar bij Houwers was dat totaal niet het geval. Vaak genoeg brak hij het ijs voor ons. Het artikel werd er alleen maar beter door. Soms begon hij de geïnterviewde verhalen te vertellen over bijvoorbeeld zijn tijd bij de douane, waar de in Winterswijk geboren Houwers lang geleden heeft gewerkt. 

Zijn dochter Marjet vertelde dat haar vader aan de vrije opdrachten veel plezier beleefde. ,,Dan werd hij gebeld of hij een sneeuwlandschap wilde fotograferen. Hij kon er eerst wat over mopperen. Vervolgens ging hij op weg en ja hoor, altijd had hij het geluk dat er net een arrenslee voorbijkwam of zo." Het geluk van de goede fotograaf.

Twee-eenheid

Houwers en zijn fototoestel vormden een twee-eenheid, maar dat is niet van meet af aan zo geweest. Hij heeft zichzelf het vak geleerd. Door het gestaag uitbreiden van zijn netwerk wist hij steeds meer opdrachten binnen te halen. Als vanzelf werden zijn eigen, zelden gefotografeerde, gezicht, zijn pretogen en zacht-bulderende lach, een bekend fenomeen in Twente en de Achterhoek.

Als hij een keer verhinderd was - op zijn vrije dinsdag, of omdat hij, zoals hij zorgzaam kon zeggen, boodschappen ging doen en koken voor zijn vrouw Margriet - waarna een collega-fotograaf kwam opdraven, dan luidde steevast de vraag van de geïnterviewde: ,,Hé, is Jan er niet?"

Wennen

Het zal wennen zijn voor iedereen, in de eerste plaats voor zijn allernaasten, dat Jan er nu echt niet meer is. Hoewel, dat is toch niet helemaal waar. Want gelukkig... hebben we de foto's nog. Het zijn er veel en er zitten pláátjes tussen. Zo kunnen we nog een beetje naar de wereld blijven kijken door de ogen van de unieke persoonlijkheid Jan Houwers.