Volledig scherm
Het pand aan de Esweg (adres Borculoseweg) waarin Marloes van Nistelrooij en Arjan Pronk een kookstudio annex cateringbedrijf aan huis willen beginnen. © Jan Houwers

Vergunning voor Eibergse kookstudio
door te lang talmen met besluit

EIBERGEN - Het onverwachte 'nee' voor de plannen van Marloes van Nistelrooij en Arjan Pronk om in het pand van het vroegere Copy Service op de hoek Borculoseweg/Esweg een kookstudio annex cateringbedrijf aan huis te beginnen, wordt toch alsnog een 'ja'. Dit doordat de gemeente Berkelland te lang over de procedure heeft gedaan.

In antwoord op technische vragen van PvdA-raadslid Hans Pelle heeft het Berkellandse college maandag laten weten dat de gevraagde vergunning voor het voormalige winkelpand 'van rechtswege verleend'  moet worden.  Dit omdat de gemeente te laat op de aanvraag heeft beslist. 

Een verzoek om een aanvulling op de plannen is in december 6 dagen blijven liggen voordat hij werd verstuurd.  In de brief  van 25 januari waarin B en W onlangs negatief reageerde op de vergunningaanvraag, noemde de gemeente 30 januari als datum waarvoor het besluit had moeten worden genomen. In werkelijkheid was dat 23 januari. Door het te laat reageren op aanvraag móet daar nu positief op worden beslist.

Publicatie

Dinsdag publiceert Berkelland het voornemen tot afgifte van de vergunning. Helemaal zeker van hun zaak kunnen de initiatiefnemers echter nog niet zijn: belanghebbenden kunnen nog bezwaar aantekenen. Het blijft zodoende nog minstens zes weken spannend.

Centrum beter

B en W van Berkelland geven aan 'het verloop van het proces te betreuren'. Het college blijft vinden dat activiteiten die publiek trekken, in het centrum beter op hun plaats zijn dan een paar straten verderop in een woonwijk. Eerder ketste een plan voor hetzelfde pand - rond buitenrecreatie en sportvissen - af op vermeende detailhandel.  

Nieuwstraat

Een paar straten verderop worstelt Berkelland aan de Nieuwstraat al langer met winkelpanden die zijn 'wegbestemd': ondernemers mogen er niet zomaar meer allerlei detailhandel drijven, maar de bestemming is gekoppeld aan de tak van sport van de laatste neringdoende.  In het geval van bakker Oude Hilbert heeft de rechter zich onlangs kritisch uitgelaten over het Berkellandse beleid. Even verderop heeft de gemeente een kachelshowroom zelf beoordeeld als niet zijnde detailhandel; een naburige ondernemer heeft via een lidmaatschapssysteem een constructie gevonden om niet onder de noemer 'winkel' te vallen.

Lessen

Berkelland geeft aan lessen te trekken uit wat nu is gebeurd. Eigenlijk was het al regel dat als plannen worden ingediend die afwijken van het bestemmingsplan, de ambtenaar die ze behandelt vooroverleg heeft met het collegelid onder wiens/wier portefeuille het onderwerp valt. Dat is in dit geval niet gebeurd vanwege 'grote werkdruk'.