Volledig scherm
De woning die - sinds het pand slechts als zomerhuis verkocht kan worden - in waarde kelderde van 266.000 naar 167.000 euro. © Peter Zandee

Woning in bos bij Rekken ton minder waard - wie zal dat betalen?

REKKEN - De Rekkense Irene Hilderink heeft bij de gemeente Berkelland een verzoek ingediend voor 'nadeelcompensatie'.  Door gemeentelijk ingrijpen is haar woning een ton minder waard geworden.

Dat ze zelf zolang ze leeft  mag blijven wonen in het huisje in het bos, is één ding. Dat de gemetselde woning slechts als recreatiewoning kan worden verkocht, heeft  echter ernstige consequenties voor de waarde. Het huis dat eerder voor onder meer de onroerende zaakbelasting (ozb) werd getaxeerd op 266.000 euro, zou nu nog maar 167.000 euro kunnen opbrengen. De 99.000 euro vraagt Hilderink nu terug van de gemeente.

"Ik ben lang bezig geweest met een aanvraag om een woonbestemming voor dit huis te krijgen", legt de Rekkense uit. "Uiteindelijk heeft dat tot een laatste oordeel door de Raad van State geleid, in april 2014. Op een aantal punten kreeg ik gelijk, maar het bleef bij de bestemming recreatie. Omdat het gemeentelijke besluit niet is vernietigd, kan ik geen beroep doen op een schadevergoeding. Maar nadeelcompensatie is juridisch iets anders." Voorlezend uit een document: "Als de overheid een besluit neemt met nadelige gevolgen, boven normaal maatschappelijk niveau..."

Uniek 

Uniek - in Berkelland is geen ander voorbeeld  - in de situatie rond de recreatiewoning in een bosperceel aan de Rode Slatweg in Rekken is dat Hilderink destijds - september 2007 - gevraagd heeft om permanente bewoning van haar huis toe te staan. Drie maanden later nam Berkelland het besluit om het continu wonen in zomerhuizen nergens meer toe te staan. Juridisch het meest bijzondere eraan vindt Irene Hilderink dat de Raad van State heeft geoordeeld dat de gemeente nog niet vastgesteld beleid alvast mocht toepassen.

De Rekkense vestigde zich in 1995 in Rekken, 22 jaar geleden nu.  "Destijds was bewonen van recreatiewoningen niet zo'n probleem. En kon de gemeente ook permanente bewoning legaliseren. Op veel plaatsen is dat ook gebeurd. In Haaksbergen heb je heel wat recreatiewoningen die sindsdien permanent worden bewoond. Ik heb hier ook wel een persoonsgebonden beschikking, een pgb, waarin staat dat ik zolang ik leef hier mag blijven wonen."

Pensioen

Dat laatste is dus ook het punt niet: Irene Hilderink hoeft haar huis niet uit. Maar op het moment dat ze het huis zou willen verkopen, of het na brand moet worden herbouwd, is het nu een stuk minder waard. Ooit werd het voor de onroerende zaakbelasting zelfs voor 297.000 euro aangeslagen. Die waarde is gedaald naar 266.000 euro, maar werd aangepast naar 167.000 euro na de uitspraak van de Raad van State over de kwestie.

 "Die ton is het nadeel van het besluit van de gemeente. En dat zou ik dus graag ontvangen. Dat is voor mij als zelfstandig werkend fysiotherapeut mijn pensioen: dat scheelt mij 10 jaar langer werken."

Dwangsom

De aanvraag van nadeelcompensatie heeft de Rekkense in oktober ingediend; in december heeft ze een brief ontvangen waarin  een gemeentelijke jurist alvast aankondigt van plan te zijn de aanvraag af te wijzen. Het moment waarop de gemeente  formeel de knoop wil doorhakken, is echter uitgesteld zonder dat Hilderink daarover werd geinformeerd. Dat heeft de bewoonster nu aangegrepen om een dwangsom te vragen wegens het laten verlopen van een wettelijke termijn om een besluit te nemen. De gemeente denkt nu aan een hoorzitting over dat laatste. "Wordt vervolgd, dus", stelt Irene Hilderink grimmig.