Volledig scherm
Het gezin van graaf Van Rechteren voor het kasteel in Dalfsen © Henri van der Beek

Almelose graaf Van Rechteren erft kasteel in Dalfsen

ALMELO/DALFSEN - Hij woonde jarenlang in Huize Almelo, in het kasteel waar zijn ouders nu nog resideren en broer Max later gaat wonen. Maar na de dood van zijn kinderloze tante was Christiaan Graaf van Rechteren Limpurg (45) ineens de eigenaar van een prachtig kasteel in Dalfsen, samen met zijn vrouw en vier kinderen. ,,Ik dacht: hoe ga ik dit doen?’’

‘Wees welkom”, heeft Christiaan net gezegd, als hij en zijn vrouw met uitgestoken hand de trappen van het bordes komen aflopen. Van tante mochten bezoekers bij hoge uitzondering het kasteel betreden. Alleen de intimi konden in de vestiaire rechtsaf slaan, naar haar zitkamer. Daar zijn Christiaan en Willemijn het vaakst te vinden. In tegenstelling tot de zalen uit de zestiende en zeventiende eeuw zijn ze in de winter nog te verwarmen, al trekt de kou in twee uur tijd nog behoorlijk tussen de vloerplanken naar boven. „Haar historie is nog tastbaar in dit huis”, zegt Willemijn. „Iedere keer als er een kind was geboren, werden we hier ontvangen.”

Zwaarden
Gehol en geschreeuw van de jongens was tante niet gewend. Pas nu kan de familie het huis ongeremd verkennen. „Rennen, verstoppertje spelen... Ze raken hier niet uitgekeken. Vooral de toren is spannend. Vorige week hebben ze op de zolder met vriendjes echte zwaarden gevonden.”

Dat klinkt alsof ze in hun eigen jongensboek leven. Willemijn: „Op het schoolplein in Dalfsen wil iedereen weten: gaan jullie nu ook in het kasteel wonen? We zijn er nog niet uit. Het huis is zo megagroot.” Christiaan: „Voorlopig blijven wij wonen in de boerderij verderop. Zo’n eeuwenoude inrichting is niet echt geschikt voor een gezin met jonge kinderen.” De boerderij is dat wel. Het is een oase voor kinderen. Je ziet er overal speelgoed en fietsen rondslingeren.

Grand tour
Met een zichtbaar genoegen geeft Christiaan van Rechteren een grand tour door de majestueuze zalen van het kasteel. In één ervan staat een eeuwenoude kast met eeuwenoud Chinees porselein. Eén afzeilende voetbal, en er ligt hier meteen voor eeuwen aan scherven. Als internationaal expert weet de kasteelheer bovendien tot achter de komma hoe kostbaar alles is.

„Ze denken vaak dat je erg rijk bent als je hier woont. Maar in het bijhouden van een landgoed gaat heel veel geld zitten, tónnen per jaar. Het ziet er hier pico bello uit, maar dat komt ook omdat er continu aan wordt gewerkt. Tante heeft het altijd perfect onderhouden. De paden die publiek toegankelijk zijn, moeten worden bijgehouden, het werk aan het kasteel gaat altijd door. Door de opbrengst van de pacht van de boerderijen en hout uit de bossen kunnen we dat blijven betalen.

Van Rechteren
Een graaf, dat vinden Nederlanders een bijzonderheid, in de ladder van de oude adel staat een graaf nét onder een prins in de jaarlijkse kantooragenda. „Het is mooi een Van Rechteren te zijn, maar je moet het wel waarmaken. Je moet het als méns doen. Je kunt je in je leven niet beroepen op hoe je heet.”

Eens zal het bezit worden verdeeld onder de volgende generatie. Zal dat na alle eenlingen in de stamboom het adellijke bezit splijten? „Dat hoeft niet. In Vilsteren maakten ze er een familie-bv van met aandeelhouders”, zegt Christiaan. „Ik hoop vooral dat het straks een levendig kasteel zal zijn voor de gehele familie.”

Goudmijn
Christiaan is nog elke dag aan het ontdekken. „Dit is een historische goudmijn. Alle laden en kasten liggen vol. De ene herbergt brieven van 1849. In de la hier lag een folder van damesmodezaak Hendriks aan de Zwolse Diezerstraat. Met foto’s van de zomercollectie 1974.” Wat hij zegt, is een eufemisme: „Tante gooide niet graag iets weg.”

Tubantia gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement  

Almelo e.o.