Volledig scherm
Foto: Lenneke Veerbeek

Samen één in Elisa- kerk

ALMELO - In januari 2004 ging in Almelo de kerk van de heilige Egbertus dicht, in april van dat jaar volgde de kerk van de heilige Willibrord, en zondag 31 augustus van dit jaar werd de kerk van de heilige Christoffel aan de eredienst onttrokken. De kerk van Egbertus staat er nog, die van Willibrord is al lang afgebroken en die van Christoffel wacht de slopershamer.

Met hun kerkgebouwen is het dus droevig gesteld, maar de drie heiligen zelf zijn er nog wel degelijk, zo leert de Rooms-katholieke kerk. En zo werden Egbertus, Willibrord en Christoffel zaterdagmiddag aangeroepen in de litanie van alle heiligen, toen de Elisakerk werd ingewijd door monseigneur W. Eijk, aartsbisschop van Utrecht. Alle heiligen samen zijn de triomferende kerk die samen met de strijdende kerk (de mensen die in het ondermaanse hun best doen en daarbij wel eens een zonde begaan) de ene grote Rooms-katholieke kerk vormen, zo is de leer. De heiligen kunnen om voorspraak gevraagd worden, en zo gebeurde dat zaterdagmiddag ook met Egbertus, Willibrord en Christoffel. Daarna las de aartsbisschop het wijdingsgebed voor de nieuwe kerk. Woorden die je bijna nooit meer hoort, want veel nieuwe kerken worden er in deze tijd niet meer ingewijd, zo had de bisschop eerder in de viering al opgemerkt. "Moge hier de vloedgolf van Gods genade de zonden der mensen bedelven, opdat Uw kinderen, Vader, afsterven aan de zonde, en herboren worden tot nieuw leven", zo las Eijk een passage uit het wijdingsgebed. Daarna kwam het ritueel van de zalving met chrisma van de altaartafel. Daartoe trok de aartsbisschop zijn kazuifel uit, en kreeg hij door de misdienaar een kraakheldere, witte, strakgestreken schort voor. Aldus toegerust goot de bisschop de zalf uit een zilveren potje over de tafel, en wreef hij vervolgens met een doek het chrisma over het altaarblad uit. Daarna ging hij met wierookvat rond het altaar en mocht pastor E. van Vilsteren, ook de bouwpastor van de Elisa, de gelovigen letterlijk bewieroken. Volgde het onsteken van een kaars, waarmee Van Vilsteren de paaskaars aanstak, en daarna werd het electrisch licht in de kerk ontstoken. Daarmee was de Elisa echt de opvolger van Egbertus, Willibrord en Christoffel, in kerkgebouwen gesproken althans. Houten beelden van de drie heiligen hebben een plek gekregen achter in de kerkzaal van Elisa. Het moet de parochianen die veelal met pijn in het hart van de kerkgebouwen afscheid namen, toch iets vertrouwds geven in het nieuwe gebouw, en hen sterken in de gedachte dat volgens de Rooms katholieke leer de mensen op aarde en de heiligen in de hemel samen één familie zijn.

Almelo e.o.