Volledig scherm
PREMIUM
Twee Enschedese clubs kwamen elkaar in de voorbereiding tegen in de beker: Vogido en Sparta. Dit seizoen wisselden meerdere spelers onderling van club. © Reinier van Willigen

Clubliefde in de stad achterhaald, in het dorp zijn de clubkleuren heilig

ENSCHEDE/REUTUM - In de stad is clubliefde een achterhaald woord, in het dorp blijven ze de clubkleuren eeuwig trouw. In Enschede wisselen de spelers zonder een centje pijn van vereniging, in Reutum snappen ze daar helemaal niets van. 

De stad

De trektocht door de stad is elk jaar weer een bonte parade. Zie ze gaan, de voetballers die weer eens ergens onderdak hebben gevonden, omdat het ene shirt ze net iets lekkerder zit. Ook dit seizoen is het aantal wisselingen binnen het Enschedese voetbal bijna niet bij te houden. Gaan er tien spelers weg? Dan halen we toch elf nieuwe op! Is het gras bij de buren iets groener, het bier in de kantine een paar cent goedkoper? Dan gaan we toch daar naar toe. Clubliefde is een woord uit het verleden, vergeeld en diep verpakt onder het stof, een achterhaald begrip door de euro meer aan de overkant. ,,Toch kun je niet zeggen dat dit alleen iets van de laatste jaren is”, zegt Theo Busch, al 25 jaar voorzitter van tweedeklasser Vogido en daarmee de langst zittende preses van de stad. ,,Toen ik als voorzitter begon, speelde dit ook al. Het ging alleen wat meer stiekem. Nu lekt alles meteen uit, omdat al die jongens contact hebben met elkaar.”

Amateurvoetbal