Volledig scherm
Pirmin Blaak baalt, hij kon België niet van de wereldtitel afhouden. © ANP

Hockeyers grijpen na zinderende shoot-outs naast wereldtitel

Primeur voor BelgiëNet niet. Wéér net niet. Ook 2018 wordt het niet jaar van de wereldtitel voor de hockeyers van Oranje. In de finale won België na shoot-outs nadat de reguliere speeltijd met 0-0 was afgesloten. Maar wat scheelde het weinig.

Volledig scherm
© Getty Images for FIH

Door Rik Spekenbrink

Het voelde wat onrechtvaardig, een wereldtitel hockey die werd beslist op shoot-outs. Maar zo is nu eenmaal de regel. En geen van beide ploegen had in de reguliere speeltijd (0-0) het verschil kunnen maken. Maar nu deed het kale feit zich voor dat één gemiste shoot-out het verschil maakte tussen goud en zilver.

Nederland leek op weg naar de titel, het nam een 2-0-voorsprong. Maar vervolgens gingen er twee pogingen mis. En kon doelman Pirmin Blaak, gisteren in de halve finale tegen Australië nog de held, de Belgische pogingen niet meer stoppen. Het eerste Belgische matchpoint leek door Arthur De Sloover al te worden benut, maar die had de bal met zijn voet geraakt, zag de videoscheidsrechter. Nederland leefde nog, maar België scoorde via Van Aubel, Nederland miste met Hertzberger. Het is de eerste wereldtitel in een teamsport voor België, buiten korfbal. Die werd uiteraard groots gevierd op het veld. Aan Nederlandse kant waren er innige omhelzingen.

Oranje leek klaar om te oogsten. In India stond afgelopen weken een team. Dat met tegenslagen kon omgaan, niet bezweek onder de druk, hockeyend de zaken op orde had. Een team dat afgelopen 2,5 jaar, na de teleurstellende vierde plaats op de Olympische Spelen van Rio de Janeiro, op diverse fronten had bijgeleerd. 

In de kwartfinale ging Oranje goed om met de omstandigheden, de totale gekte op de tribunes in Bhubaneswar had geen effect op de ploeg. Net zo min als het afhaken van Sander de Wijn met een hamstringblessure. India werd met 2-1 verslagen. Daarna wachtte Australië, regerend kampioen, nummer 1 van de wereld. Met een 2-0 voorsprong ging Nederland rusten, 26 tellen voor het einde viel alsnog de gelijkmaker. Maar in de zenuwslopende serie shoot-outs was Oranje beter.

Maar drie topwedstrijden spelen in vier dagen tijd, er werd nogal wat gevraagd. Het eerste kwart van de finale was vooral zenuwachtig. Nederland leed veel balverlies, België speelde wat geduldiger maar werd ook maar één keer gevaarlijk. Simon Gougnard gaf voor, Tom Boon miste de moeilijke hoge bal bij de tweede bal. Jeroen Hertzberger loste twee schoten op doel, maar die waren evenmin gevaarlijk.

Beide ploegen kennen elkaar door en door. Nederland en België speelden de laatste jaren vaak tegen elkaar en veel spelers van de ‘Red Lions’ speelden korte of langere tijd in de Nederlandse hoofdklasse.

Volledig scherm
Jonas de Geus scoort in de shoot-outs. © Getty Images for FIH

Ook in de tweede klasse had de spanning, kennelijk, zijn uitwerking op beide teams. Er gebeurde weinig noemenswaardigs. België had veel de bal, maar tikte die vooral breed, wachtend op een gaatje. Keeper Pirmin Blaak moest één bal wegschoppen. Nederland kreeg in de laatste minuten van de eerste helft twee strafcorners, die allebei mislukten door een matige uitvoering. Maar niet onbelangrijk: België verloor zijn video-referral, nadat het een Nederlandse strafcorner zonder succes had betwist. De ploeg was daardoor de hele tweede helft op de twee scheidsrechters op het veld aangewezen.

Na rust krikten beide teams het niveau op, maar dan vooral verdedigend. Er was wel dreiging in beide cirkels, maar de laatste bal werd bijna elke keer onderschept. Blaak moest één keer redden op een Belgisch schot, na slordig balverlies van Valentin Verga. Aan de andere kant schoot Mirco Pruyser hard voorlangs.

Het was duidelijk: de finale zou worden beslist op één actie, één geniaal moment, een persoonlijke fout, een strafcorner. En anders op shoot-outs.

Volledig scherm
© AP

België was het gevaarlijkst in het vierde kwart, vooral in de laatste minuten was het billen knijpen achterin bij Oranje. Nicolas de Kerpel schoot net naast, meteen daarna werd België nogmaals gevaarlijk. Maar het bleef ook na 60 minuten 0-0. En dus kwam het, net als gisteren in de halve finale tegen Australië, aan op shoot-outs. Maar nu viel het de verkeerde kant op. Zo blijft de laatste Nederlandse wereldtitel hockey die van Utrecht, 1998.