Volledig scherm
Onderwijscabaretgroep Pleinvrees heeft in podium Gigant ter ere van het 20-jarige bestaan haar nieuwe album gepresenteerd. © Kevin Hagens

Onderwijzers nemen hun vak graag op de hak in sketches en liedjes

Van Groningen tot aan Maastricht is onderwijscabaretgroep ‘Pleinvrees’ te zien met sketches en liedjes over dingen die de spelers zelf meemaken in het onderwijs. Dit jaar bestaat de groep twintig jaar. Dat vieren de onderwijzers met onder meer een eigen cd.

‘Pleinvrees’ bestaat uit Bert Jansen, Onno Vis en Elbert Droop. Alle drie werken ze als leerkracht in het onderwijs. Hun ervaringen verwerken ze in een voorstelling die ze opvoeren op scholingsdagen, onderwijsconferenties en ouderavonden. ,,Onno en ik hadden al ooit eens een musical geschreven voor de docenten van de basisschool waarop we werkten’’, legt Bert Jansen uit. ,,De typetjes die daarin zaten hebben we als basis genomen en toen zijn we daar een programma omheen gaan schrijven. We hebben Elbert er al snel bij betrokken en Leo Brederveld en Theo Quist zijn erbij gekomen voor het licht en geluid.’’

Jansen geeft de vakken Nederlands en maatschappijleer op het Veluws College Twello, Droop geeft wiskunde op een VMBO-school in Ede en Onno staat voor de klas op de Koningin Wilhelmina School in Apeldoorn. ,,Dat maakt het nog wel eens lastig plannen, onze optredens’’, zegt Jansen. ,, Soms willen mensen ons om 12 uur ’s middags hebben voor een bijeenkomst. Dan staan we voor de klas, dus kan het gewoon niet.’’ Het is voor hen allemaal een uit de hand gelopen hobby. ,,Sommige mensen die ons zien spelen denken ook dat we dit voor ons werk doen. En vragen zich dan af hoe we zoveel over het onderwijs weten. Ze beseffen dan niet dat wij de volgende ochtend om acht uur weer zelf les geven.’’

Uitvergroot

Jansen zegt dat ze het beroep van leraar behoorlijk op de hak nemen. ,, We hebben liedjes, sketches en filmpjes die allemaal te maken hebben met het leven van een leraar. En natuurlijk flink uitvergroot vaak. Er zitten serieuze liedjes tussen, maar ook liedjes waar het publiek altijd heel erg om moet lachen.’’

Dat ze dit nu al twintig jaar doen is in een besloten bijeenkomst gevierd in Gigant. Daarbij is de eerste cd van ‘Pleinvrees’ gepresenteerd. Jansen: ,,Dat is wel heel erg gaaf, want die hebben we opgenomen bij een oud-leerling van Onno en mij.’’

In twintig jaar hebben ze veel zien veranderen. ,,De grootste verandering is dat alles digitaal is geworden. Daar moesten we echt even onze weg in vinden. Maar het is ook een mooie verandering. Je kunt iets intypen en gelijk van alles laten zien en gebruiken in de les.’’ Kinderen zelf zijn niet veranderd, vindt hij. ,,Nee hoor, wij waren zelf vroeger ook niet zo braaf.’'

Aanhanger

,,We hebben een eigen aanhanger, die heeft Leo gebouwd van het onderstel van een caravan. Die nemen we altijd mee, vol met onze eigen spullen. We gaan altijd met een paar auto’s. Leo dus met auto en aanhanger. Het is wel eens gebeurd dat Onno en ik in de andere auto zaten en dat we ineens langs de snelweg Leo en Elbert de auto waarmee zij waren, met aanhanger dus, zagen aanduwen. Die liepen op de vluchtstrook, want ze waren zonder benzine komen te zitten. Gelukkig was het nog maar een paar honderd meter tot de benzinepomp. Maar je zit toch even gek te kijken als je ze ineens daar ziet lopen.’’

,,We hebben wel eens opgetreden in Utrecht op de Nationale Onderwijs Tentoonstelling. Maar ze hadden ons daar geprogrammeerd tijdens de lunch. Dat wisten wij niet, maar het voelde een beetje gek. Wij stonden te spelen, maar ondertussen zaten er honderden mensen ook te eten. Dan sta je een gevoelig lied te zingen en dan loopt er een halve meter voor je ineens een ober langs met een schaal vol eten. Dus toen hebben we het maar even stilgelegd met de woorden: ,,Ik hoop niet dat u het vervelend vindt dat wij spelen als u eet.’’ Want normaal is dat natuurlijk andersom, dat wij last hebben van geluiden van bestek enzo. Later zijn we toen verdergegaan en kregen we wel de volledige aandacht.’’

,,We moesten ooit eens spelen in een sporthal tijdens een scholingsdag van een heleboel basisscholen. En dat waren met name juffen, want in het basisonderwijs zijn eigenlijk vooral juffen. We hebben altijd een soort intromuziekje en als die begint dan stap ik het podium op. Ik was nog even naar het toilet, maar dat wist Leo niet. Dus ik zit op het toilet en ik hoor dat intro ineens. Ik ben nog nooit zo snel van de wc afgekomen en naar het podium gerend. Al struikelend kwam ik het podium op. Maar gelukkig redde ik het net.’’