'Weven zit in het DNA van Borne’

BORNE - Tijdens haar opleiding in Den Haag leerde Kitty van der Mijll Dekker medestudent Frits Spanjaard kennen, telg uit de Bornse textielfamilie. Via hem stond de firma Spanjaard aan de wieg van de carrière van de textielkunstenares.

In 1934 nam Spanjaard de eerste theedoeken van Kitty van der Mijll Dekker in productie. Best bijzonder, want Van der Mijll Dekker won na haar afstuderen meerdere Europese prijzen, en de fabrieken stonden voor haar in de rij. Helaas bleken de Bornse weefmachines minder geschikt voor haar ontwerpen, dus vertrok Van der Mijll Dekker al snel naar de Eindhovense firma Van Dissel. Een dochter van de toenmalige directeur bezorgde het Bussemakerhuis recent een flinke stapel ongebruikt Van Mijll-linnengoed, en zo is de cirkel na 85 jaar weer rond.

Volledig scherm
Een door Kitty van der Mijll Dekker ontworpen theedoek. © Bussemakerhuis

Bauhaus

Kitty van der Mijll Dekker is bij het grote publiek niet bekend, al leidde ze een lang en bijzonder leven. Ze werd in 1908 in Yogyakarte geboren in een welgesteld gezin. Graag wilde ze architectuur studeren, maar haar ouders vonden dat ongepast. Dus werd het textielkunst. Ze studeerde in Den Haag en Groot-Brittannië en volgde in Duitsland de prestigieuze Bauhausopleiding. Van der Mijll Dekker viel op met haar moderne theedoeken met geometrische vormen en kleuren, die afweken van het vroegere (en nu nog) populaire geblokte huishoudtextiel. Ze weefde van 1932 tot 1966 in haar eigen atelier in Nunspeet, en maakte tafel-, wand- en vloerkleden voor de koninginnen Wilhelmina, Juliana en Beatrix.

Wereldwijd bekend

Haar werk is te zien in grote musea over de hele wereld, én in Borne. „Daar zijn we trots op”, zegt directeur Liesbeth Hassink. „Veel doeken en kleden komen uit onze eigen kasten. Dat linnen hoort hier natuurlijk ook, weven zit tenslotte in het DNA van Borne. Mede om die reden zijn er de komende maanden dagelijks een of meerdere weefsters actief. Bezoekers kunnen dan vragen stellen, kinderen mogen even achter een klein weefgetouw zitten.”

Volledig scherm
De weefgroep van het Bussemakerhuis in Borne laat zien hoe vroeger stoffen gemaakt werden. © Bussemakerhuis

Weefgetouwen

Op zolder staan zes weefgetouwen uit de 18de en 19de eeuw, die door twaalf dames worden bediend. Cecile van der Rijst is een van hen. Zij hield zondagmiddag een inleiding tijdens de officiële opening van de expositie. „Een wever leerde mij 25 jaar geleden dit vak. Het is belangrijk dat de oude techniek en kennis niet verloren gaan. Ik moet wel zeggen dat ik door de jaren heen steeds meer respect krijg voor de wijze waarop vroeger onder slechte omstandigheden stof geweven werd.” De dames maken niet alleen theedoeken, maar ook lavendelzakjes en mandjes, zolang het maar minder dan een el (69,4 centimeter) lang is. Zo breed zijn de oude weefgetouwen namelijk. Voor bezoekers die niet naar de zolder kunnen, is het mogelijk beneden op een scherm live de verrichtingen van de weefsters te volgen.

De expositie ‘Een leven lang weven, Kitty van der Mijll-Dekker verbonden met Bauhaus’, is te zien van 12 februari t/m 12 mei. Meer informatie: bussemakerhuis.nl

Volledig scherm
Wilma Witteman en Cecile van der Rijst zijn trots op het bijzondere linnengoed dat ‘hun’ Bussemakerhuis exposeert. © Reinier van Willigen
  1. Door staffords loopt iedereen met een boog om Natalie (31) uit Borne heen
    PREMIUM
    video

    Door staffords loopt iedereen met een boog om Natalie (31) uit Borne heen

    BORNE - Geen vechtmachines met een ontembare honger voor bloed, maar schattige allemansvrienden die niets liever willen dan knuffelen en kusjes geven. De 31-jarige Nathalie Reichart uit Borne is als eigenaresse van twee Amerikaanse staffords helemaal klaar met het ‘irritante’ stigma dat op haar honden rust. ,,Mensen lopen met een boog om mijn hondjes heen, terwijl het de liefste dieren ter wereld zijn.”

Hengelo e.o.