Volledig scherm
Stork-vrijwilligers Jack Donkers, Piet Zinsmeijer, Harrie Simons en Joos van Son in het Erfgoed Stork Museum © Dolf Ruesink

Ga met Tubantia naar lezersvoorstelling Stork

Doe meeENSCHEDE - Vanuit Twente kwamen ze vorige eeuw als pioniers naar N-Brabant. Nu zetten Piet Zinsmeijer en Harry Wolferink zich in voor de Stichting Erfgoed Stork.

Hoewel hij al 65 jaar in Brabant woont, spreekt Piet Zinsmeijer (82) nog altijd met Twentse tongval. „Heanig an!”, roept de gepensioneerde reproductiefotograaf als we het knusse Stork Museum in Boxmeer verkennen. Zinsmeijer groeide op in Nijverdal. „Ik was daar bij de NSB”, verklapt hij met een brede grijns op het gezicht. „De Nederlandse Stoom Blekerij.”

Een geschenk

In de wederopbouwperiode na de Tweede Wereldoorlog was de vestiging van 'Gebr. Stork & Co's Apparatenfabriek' een geschenk voor de arme Brabantse regio. Draaibanken, boormachines en lasapparaten maakten overuren. Onder aanvoering van bedrijfsingenieur Gaitjan Bilderbeek kwam Stork in Boxmeer van de grond. Machines voor de zuivel- , pluimvee- , verpakking - en textielindustrie werden het handelsmerk. Voor vele honderden schoolverlaters van de Lagere Technische School lag een baan in het verschiet.

Met Jack Donkers, Joos van Son, Harrie Simons en Henny Wolferink hoort Zinsmeijer bij een vrijwilligersclub van de Stichting Erfgoed Stork. Ze hebben de beschikking over een kleine maar knusse bedrijfsruimte van het IJslandse concern Marel, dat tien jaar geleden de pluimvee- en vleesgroep Stork PMT over nam uit de ruim tachtig werkmaatschappijen van het moederbedrijf.

Merknaam naar achtergrond

Het steekt de gepensioneerden dat de merknaam 'Stork' steeds verder naar de achtergrond wordt gedrukt. „Alleen de naamplaatjes op de machines dragen wereldwijd nog steeds de naam Stork”, bromt Zinsmeijer. Het IJslandse concern laat de pensionado's koud.

Met Twente en Hengelo - als bakermat van Stork - is het contact nagenoeg verloren geraakt. Bij het jubileum van 'Stork!' in Hengelo, met speciale voorstelling voor oud-werknemers, zullen ze zich weer echt Storkiaan voelen.

Boek als bonus voor lezers
Wie de Tubantia lezersvoorstelling van Stork! bezoekt, krijgt naast de primeur van het theaterstuk nog een extraatje. Elke bezoeker ontvangt namelijk het boek 'Mijnheer Frans, de laatste Stork bij Stork', geschreven door Jaap Scholten. Het boek is een voorproefje op het later te verschijnen 'Suikerbastaard' waaraan Scholten nog werkt. Het betreft een exclusief presentje, want 'Mijnheer Frans' is niet in de boekhandel te koop.