Volledig scherm
Jan Noltes. © Jeffrey Scholman DTCT

Column Jan Noltes over Binnenstadsmonitor 2016

De resultaten uit de Binnenstadsmonitor en Binnenstadspeiling 2016 bevestigen een aantal trends uit de vorige onderzoeken. De combinatie van horeca en culturele voorzieningen wordt voor steeds meer mensen een belangrijke reden om de binnenstad van Hengelo te bezoeken.

Na een lichte daling in 2015 vertoont het aantal bezoekers in 2016 een stijging. Zorg is er vooral over de dalende trend van de bezoekers door de jaren heen, de leegstand en de lage waardering voor de binnenstad. Een 5,4. Dit als inleiding van de binnenstadsmonitor.

Bijdrage

We zitten op goud concludeerde placemarketingbureau Brandaris in 2009 na enkele sessies waaraan een aantal van de hier aanwezigen hun onbezoldigde bijdrage hadden geleverd. Het was niet de eerste keer dat een aantal betrokken Hengelo’ers werden gevraagd hun mening te geven en met het college mee te denken over de toekomst van de stad. Nadat de conclusies waren vastgelegd in een fraai boek dronken we een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was. Sterker nog de stad ging er met rasse schreden op achteruit. Van We zitten op goud gleden we af naar we zitten op zwart zaad.

Culturele sector

Let wel ik behoor niet tot de categorie doemdenkers, azijnpissers, langs de lijn kankeraars en betweters die vanuit hun luie zetel precies weten waar het aan schort in Hengelo. Als geboren Hengeloër gaat de stad me aan het hart en in het bijzonder de culturele sector. Daar maak ik me sterk voor en daar stop ik graag een paar uurtjes per week extra in. Als we van mening zijn dat een stad van de grote van Hengelo haar culturele voorzieningen op orde moet hebben, en ik deel die mening, dan moeten we ook de consequenties daarvan onder ogen zien en zorgen dat deze op peil blijven. Dat geld voor een bibliotheek, een theater en zelfs voor een poppodium.

Het op orde houden van de culturele voorzieningen is essentieel voor de vitaliteit van de stad als Hengelo waar cultuur vanaf de industrieel ontwikkeling begin vorige eeuw onderdeel van het DNA is geworden. Een DNA dat zorgt voor bezoekers maar ook jonge mensen aantrekt om hier te komen werken en wonen. Er bestaat een causaal verband aldus de binnenstadsmonitor.

Nek omgedraaid

In het voorjaar van 2013 besloot het college van Hengelo om één culturele discipline, de beeldende kunst, vrijwel geheel de nek om te draaien i.p.v. de blijkbaar noodzakelijke bezuinigingen af te wentelen op alle culturele instellingen. Van een subsidie van ruim 4 ton voor de beeldende kunst bleef 100.000 beschikbaar waardoor het centrum voor professionele beeldende kunst AkkuH genoodzaakt werd haar deuren te sluiten.

Afwikkeling

Over de afwikkeling, die drie jaar in beslag nam, en waarbij de leden van de Raad van Toezicht in de regionale pers door de verantwoordelijk wethouder publiekelijk werden geschoffeerd en waarvoor overigens door de betreffende wethouder achteraf schoorvoetend en met enige tegenzin in een lokaal kroegje excuses werd aangeboden doe ik verder het zwijgen toe.

Van de resterende 100.000 euro ging zonder slag of stoot 50.000 naar CREA voor ‘kunst educatie’ en bleef er nog 50.000 euro over voor de professionele beeldende kunst in Hengelo. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat los van deze resterende subsidie onze stichting HeArtpool jaarlijks een bijdrage ontvangt van de gemeente van 12.500 euro voor het organiseren van o.a. de Wolvecampprijs. 

50.000 euro

Op 20 april jongstleden kon men in de Tubantia lezen dat het beschikbare bedrag van 50.000 euro deels was toegekend aan beeldende kunstprojecten waarvoor ook HeArtGallery een bijdrage heeft toegekend gekregen maar dat van dat bedrag ruim 15.000 euro wordt besteed aan het inzetten van een curator die, en ik citeer uit de krant ‘ die als opdracht krijgt nog dit jaar een grote kunsttentoonstelling of manifestatie te organiseren.’ Verder wil de commissie beeldende kunst de huidige regeling, lees de besteding van de 50.000 euro, kritisch tegen het licht houden.

Onduidelijk is of met dat bedrag ook de grote kunstmanifestatie gefinancierd moet worden of dat het bedrag uitsluitend het honorarium van de curator is. Om de bedenkers uit de droom te helpen weet ik uit eigen ervaring dat een grote kunst manifestatie als de Wolvecanpprijs of bijvoorbeeld de Art Brut Biënnale gauw een ton gaat kosten. Een bedrag dat volgens mij niet zomaar even beschikbaar is.

Beeldende kunst

De commissie moet zich afvragen of zij zich überhaupt nog wel moet buigen over een verdeling van een schamele 50.000 euro voor beeldende kunst. Het is kruimelwerk en een stad als Hengelo met een rijke culturele traditie en een ooit sterke profilering op het gebied van beeldend kunst onwaardig. Het tot 2014 beschikbare bedrag van ruim 4 ton moet weer op de agenda maar nog belangrijker we moeten ons afvragen waar willen we staan als stad over 10, 20 jaar. Niet door ad hoc te reageren op de ontwikkelingen van vandaag maar op basis van een meerjarenplan. Keuzes maken.

Gaan we voor vitaliteit en mobiliseren we al onze creativiteit om deze stad weer op het niveau van weleer te krijgen of worden we een forenzenstad met minimale voorzieningen waar ’s avonds om 10.00 uur het licht uit gaat omdat we morgen weer vroeg op moeten.

Ik kies voor een Hengelo Herezen 2.0

Het is een keuze. En om te kunnen kiezen zijn drie dingen nodig. Visie, visie en visie.

Ik dank u wel.

Jan Noltes

In samenwerking met indebuurt Hengelo

Hengelo e.o.