Volledig scherm
Pier van Dijk. © Christian van der Meij

Column Pier van Dijk over Hengelose marktplein

HENGELO - Yes! Ik had dus meerdere flessen wijn gewonnen! De opkomst was niet om over naar huis te schrijven; slechts 5% van het aantal inwoners van Hengelo bracht met weinig of geen kennis van zaken een geldige stem uit.

Ongeveer de helft daarvan was met bussen aangevoerd stemvee: basisschoolleerlingen van acht jaar en ouder, die ook mochten meebeslissen. En terecht, ’stedelijke vormgeving en landschapsarchitectuur’ zitten op de basisschool immers in het lespakket.

Zelf heb ik niet gestemd. Als professioneel beeldend kunstenaar heb ik voor ’stedelijke vormgeving en landschapsarchitectuur’ soms best ideeën, maar verder heb ik er geen verstand van.

Procedure

Evenmin zag ik heil in een procedure, waarbij de drie architectenbureaus (waarom bijvoorbeeld MAS Architecten uit Hengelo niet?) in achterkamertjes en met dubbele agenda’s waren gekozen en waarbij uit angst en door gebrek aan visie ‘de bevolking’ mocht kiezen, waardoor de behoudende truttigheid zou zegevieren (zie het Mentholbankje).

Trouwens, waarom mag ‘de bevolking’ wel stemmen over de herinrichting van de Markt of een kunstwerk en bijvoorbeeld niet over een stadskantoor? Wat is dit voor een vreemde willekeur?

Zoals gebruikelijk ontbrak het de genomineerde, gerenommeerde architecten bij hun pitch niet aan geile praatjes en plaatjes. Zo ook bij de presentatie van het winnende ontwerp, outfit en stem alleen al. De organisatoren zullen bij het horen en zien van deze pure porno likkebaardend zijn klaargekomen.

Werkelijkheid

De werkelijkheid zal echter anders blijken; denk aan de presentatie en het resultaat van Juurlink & Gelul, twintig jaar geleden. Boven op de Brinktoren staat een grote windwijzer die een lange neus trekt naar de omgeving, soms naar de Lambertusbasiliek of naar het gemeentehuis, soms naar mijn atelier; je ziet hem niet over het hoofd.

Deze Hengeler Weendwiezer, symbool voor het DNA van Hengelo, is in 1999, na de eerste renovatie van de binnenstad en als hoogtepunt van mijn project ‘Hengelo in de steigers’, geschonken aan de gemeente door Stichting Informeel Ondernemers Contact (SIOCH), o.l.v. wijlen Vincent Martens en indertijd feestelijk onthuld door Pieter Beelaerts van Blokland, toenmalig waarnemend burgemeester van Hengelo.

Het is begrijpelijk dat de meneer van West 8, sinds zijn ‘eens, maar nooit weer oriëntatiebezoek aan de Markt’ aan een posttraumatische-stressstoornis lijdt met als een van de bekendste symptomen: ontkenning.

Beren

Deze meneer ontkent de Hengeler Weendwiezer, heeft hem niet gezien, hij staat er niet, sterker nog: hij bestaat niet. Mocht deze ongelikte beer, in zijn beer Bommel-jasje het in zijn bolle berenkop krijgen de Hengeler Weendwiezer te vervangen door de voor de toren veel te zware bronzen beren, laat hij dan bijtijds contact met mij opnemen: Ajax ontmoet Feijenoord en dat betekent ‘oorlog’.

Ik ga met zijn berenbreinbrouwsel alleen akkoord als eerst de windwijzer op de toren van de Lambertusbasiliek of op de stadhuistoren wordt geplaatst. Ik zie dit als genoegdoening voor al die goedgelovige Hengeloërs die door kerk en staat in de loop der jaren niet alleen bij hun lul, maar ook bij hun neus genomen zijn (Hashtag MeToo).

Daarna mag Royal Wagenborg Hengelo beginnen met de eerste beer op de niet-dragende dakconstructie van de Brinktoren te plaatsen: Hooggeëerd publiek, komt dat horen, komt dat zien!, reuring en spektakel!

West8

Bij West 8 ging het blijkbaar vooral om het binnenhalen van de opdracht. En hoe doe je dat? Door te beantwoorden aan het ‘Gesundes Volksempfinden’. Hierbij feliciteer ik West 8 met de keuze van het volk voor dit anachronisme. Ik wens het bureau veel succes met de realisering van deze geschiedvervalsing, deze ruimte verpestende retrotruttigheid; de Hengelose bevolking krijgt wat haar toekomt.

Gemeente, denkt u bij de bouw van replica en hal wel weer even aan de zgn. 1%-regeling? Dit levert toch al gauw voldoende euro’s op voor een kunstwerk, gegoten van het brons van de omgesmolten beren, van een Hengelose professionele beeldend kunstenaar, een oude, want jonge heb je hier niet, die vluchten na hun hogere beroepsopleiding op de Aki/ArtEZ, gillend van het lachen naar het westen.

Of worden met jonge kunstenaars de tweeduizend kleurplaten-kleurende basisschoolleerlingen bedoeld, die onder dwang hebben moeten stemmen? Zo ja, dan heb ik iets niet begrepen.

Epiloog

Vroede vaderen, was u maar bijtijds op uw schreden teruggekeerd, dan had u een tweede debacle kunnen voorkomen. Had u alle ideeën en voorstellen, die jarenlang in de TC Tubantia zijn geventileerd, maar bij elkaar geharkt en MAS Architectuur uit Hengelo/Rotterdam/Terneuzen opgedragen met al die ingrediënten iets lekkers te bakken, met bomen en banken, een bad voor de beren, terrasjes voor dames en heren en een podium, ja, een podium.

Dus verder geen gelul, op naar de Aula naast het WTC en Container con Amore 2.0!

In samenwerking met indebuurt Hengelo

Hengelo e.o.