Volledig scherm
© Carlo ter Ellen

Ingewijden fluisteren nu al het V-woord

VerkiezingsblogVoor de zekerheid pak ik mijn calculator er even bij. Liefst zes keer in de afgelopen vijftien jaar ging Nederland naar de stembus om een nieuwe Tweede Kamer te kiezen. Dat is gemiddeld een verkiezing in de tweeeneenhalf jaar. Na de millenniumwisseling wist slechts één kabinet de rit uit te zitten. Wat dat laatste betreft moeten we Rutte cs een complimentje geven. 

Als journalist heb ik die zes verkiezingscampagnes heel intensief beleefd. Alle keren kwamen de lijsttrekkers namelijk naar Enschede voor een debat met lezers en journalisten. Nooit trad ik daarbij op als interviewer. Toch sprak ik alle kopstukken wel degelijk. Ik moest ze namelijk zien te bewegen om in verkiezingstijd naar Twente te komen.

Hoofdstuk afgesloten

Met nog één gast te gaan, zit deze klus er bijna op voor mij. Als ik Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren maandagmiddag heb uitgezwaaid, is er een hoofdstuk in mijn boek en loopbaan afgesloten. Over anderhalf jaar ga ik namelijk met pensioen. In de verte zie ik Vadertje Drees al zwaaien. Redelijkerwijs is dit mijn laatste grote verkiezingsproject voor de krant.

Voor een journalist is de stembusgang in Nederland een razend interessante periode. Zeker als je onderdeel bent van het mediacircus en achter de coulissen van het politieke spel mag kijken. Het bracht me de afgelopen maanden veelvuldig op en rond het Binnenhof in Den Haag, dat met alle bewaking en controle de laatste jaren steeds meer op een kazerne of luchthaven gaat lijken.

Nieuwe kopmannen

Bij het bestuderen van de namenlijstjes met lijsttrekkers valt me op, dat de PvdA de meeste mutaties telt. Bij zes verkiezingen kreeg ik te maken met liefst vijf nieuwe kopmannen. Melkert, Bos, Cohen, Samsom en Asscher. Daarbij vergeleken was er bij VVD (Dijkstal, Zalm en Rutte), D66 (De Graaf en Pechtold), SGP (Van der Vlies en Van der Staaij), SP (Marijnissen en Roemer) en het CDA (Balkenende en Buma) meer rust en continuiteit.

Tel daarbij op de veranderingen in het leiderschap van GroenLinks (Rosenmoller, Halsema, Sap en Klaver) en ChristenUnie (Veling, Rouvoet, Slob en Segers) en je hebt al een telraam nodig. De eenlingen en eenzamen vergeet ik niet. Rita Verdonk, Hero Brinkman, Haitske van der Linde, Jan Roos en Sylvana Simons, om er een paar te noemen. Hun trieste lot : meestal blijft een zetel in de Tweede Kamer ver buiten bereik.

Boeken

Met een aantal politiek leiders bouw je een band op. In mijn werkkamer staat een flinke serie boeken van politici, zoals Den Uyl, Van Agt, Aantjes, Fortuyn, Terlouw en Marijnissen. Dikwijls gesigneerd, of voorzien van een persoonlijke noot en boodschap. “Ik zie je graag snel weer eens in Twente!” , schreef Geert Wilders. Het kwam er dit keer trouwens niet van.

We krijgen naar mijn gevoel een extreem spannende verkiezing, een verrassende uitslag en een lastige of onmogelijke kabinetsformatie. Ingewijden fluisteren nu al het V-woord. Nieuwe verkiezingen. Misschien nog wel voor mijn pensioen !

Dolf Ruesink

In samenwerking met indebuurt Enschede

Enschede e.o.