‘Misschien zijn het wel moordenaars, op onze galerij!’

„Ik vind het wel een eng idee. Het zijn wel vriendelijke mensen. In de lift groeten ze altijd. Maar misschien zijn het dus wel moordenaars. Op onze galerij!” De buren kunnen er niet over uit. Op de tweede etage van appartementencomplex Thrinon woonden de vader en zoon die maandag werden gearresteerd voor de viervoudige moord in Enschede.

Volledig scherm
Briefje op het mededelingenbord in appartementencomplex Thrinon in Hengelo, waar twee moordverdachten wonen. "Samen houden we Thrinon schoon, heel en veilig." © -
Volledig scherm
De politie aan het werk in het appartementencomplex Thrinon in de binnenstad van Hengelo, waar de twee verdachten wonen. © GinoPress

Angelique Kunst

Hengelo

‘Samen houden we Thrinon schoon, heel en veilig’. Het is bijna cynisch, de tekst op het mededelingenbord in de hal. Want hoe veilig voel je je, in een flat waar twee moordverdachten wonen? Het complex aan de Deldenerstraat, tegenover de bouwplaats van het nieuwe stadskantoor, oogt als een keurige, luxe flat. Overdag is het er stil: de meeste bewoners werken. Vreemden komen er niet makkelijk binnen, want daarvoor heb je een sleutel nodig. De hal is schoon, de lift ruikt fris, de muren ogen pas geverfd in vrolijke primaire kleuren. De appartementen zijn ruim en degelijk gebouwd, dus weinig geluidsoverlast van de stad en de buren. Hoewel... 

Keffertjes

Over de familie van Servische afkomst werd regelmatig geklaagd. Niet over de mensen zelf, maar over hun drie kleine hondjes. Keffertjes, die op onmogelijke tijden aansloegen. Vaak midden in de nacht, of ’s morgens heel vroeg. De buren schakelden de huismeester in, die met het gezin ging praten. Het hielp niet. Ze gingen er zelf langs, voor een goed gesprek. „Ze waren heel vriendelijk, zeiden dat ze het voor ons heel vervelend vonden en dat ze  er iets aan zouden doen. Maar die beesten bleven maar blaffen.”

Massa politie

En dat was precies wat de omwonenden maandagmiddag rond vier uur ook opviel. De hondjes gingen als een malle tekeer. „Het hield maar niet op, ik werd er gek van”. Een van de buren besloot toch maar weer eens te gaan klagen. Maar toen ze de deur naar de hal opentrok stuitte ze op massa politiemensen. „Het waren er zeker vijftien.” Ze moest weg, ‘voor haar eigen veiligheid’.

„Ik vond het wel raar, ik wilde gewoon weten wat er aan de hand was. Maar ik ben toch maar terug naar huis gegaan. En toen hoorde ik het op de radio, van die arrestaties. Ik ben best een nuchter mens hoor. Maar toen dacht ik wel: ‘Lekker dan! Hoezo veiligheid?’ Want dit vind ik toch wel eng.”

Wietplantages

Ook de andere buurman is niet blij. „Het was hier altijd prima wonen, maar het gaat de laatste jaren hard achteruit. Het wordt een doorgangshuis, veel mensen wonen hier maar één of twee jaar. En ze laten er alles maar in.” Hij weet te vertellen dat er twee jaar geleden drie wietplantages in het complex werden opgeruimd. „Dat verwacht je in een achterstandswijk, niet hier.” Of de nu gearresteerde vader en zoon daar iets mee te maken hadden weet hij niet.

Heel stiekem hoopten de omwonenden dat met de arrestaties ook de hondjes zouden zijn meegenomen. Maar dat bleek niet het geval. „Vannacht rond half één, en vanmorgen om zeven uur keften ze alweer. Daar zijn we nog niet vanaf.”

In samenwerking met indebuurt Hengelo

Hengelo e.o.