Een inkijkje in een Krimwoning. Dit gezin was vermoedelijk iets beter af, gezien de aankleding van het interieur.
Volledig scherm
PREMIUM
Een inkijkje in een Krimwoning. Dit gezin was vermoedelijk iets beter af, gezien de aankleding van het interieur. © Stichting Historische Kring Enschede-Lonneker

Armoede was altijd al kind aan huis in Enschedese wijk de Krim

ENSCHEDE - Je bent zo arm als je je voelt, is het gezegde. Grote flauwekul natuurlijk. Maar wanneer ben je dan wel arm? De definitie ‘niet kunnen meedoen’ wordt vaak gebruikt. Honderd jaar geleden was er een andere definitie in Enschede: woonde je in de Krim, dan was je arm. 

De Mauritsstraat. Deze straat heette aanvankelijk 2e Krimstraat, maar kreeg in 1891 een nieuwe naam.
Volledig scherm
De Mauritsstraat. Deze straat heette aanvankelijk 2e Krimstraat, maar kreeg in 1891 een nieuwe naam. © Stichting Historische Kring Enschede-Lonneker

De armoede van nu is de luxe van een eeuw geleden. Enschede is van oudsher een arbeidersstad waar altijd flinke delen van de bevolking onder de armoedegrens hebben geleefd. Voor veel Enschedeërs staat de allang verdwenen wijk de Krim nog altijd symbool voor de uitzichtloze armoede in de achterstandswijken van begin vorige eeuw. Alcoholisme, geweld, verwaarlozing, het was aan de orde van de dag. 

Het stadsarchief bewaart interviews uit de jaren 80 met oud-bewoners van de Krim, afgenomen door medewerkers van het toenmalige textielmuseum. Uit schaamte voor hun afkomst wilden sommigen hun herinneringen alleen anoniem delen. Het beeld dat ze schetsen is onthutsend.

‘Op een keer kwam mijn vader thuis, hij was dronken. Toen sloeg hij met een hamer alle borden kapot en hij smeet de tafel ondersteboven, met de pap erop. Daarna stak hij het bed in brand. We kropen onder alle kasten, verstopten ons. Later is hij in slaap gevallen. Alles was kapot en mijn moeder had een blauw oog. We hebben nooit iets nieuws gekregen, daar was geen geld voor.’

In samenwerking met indebuurt Enschede

Enschede e.o.