Volledig scherm
PREMIUM
Lilian ten Donkelaar en Rob Wissink © Annina Romita en Carlo ter Ellen

Bewegen te bewegen, dat is (nog niet) simpel

Lilian ten Donkelaar: Een kind niet laten bewegen, het is ons gelukt

Volledig scherm
Lilian ten Donkelaar. © Lars Smook

Nooit in de geschiedenis van ooit heeft een kind een commando nodig gehad om te bewegen. Kinderen kunnen dat helemaal vanzelf. Al voor ze geboren zijn, schoppen ze. Houd een baby vlak boven de grond en hij maait zijn beentjes rond in de lucht, klaar om weg te rennen. Ze laten stoppen met bewegen, dat is de kunst. Niet op tafel klimmen, niet rennen over de bank, niet springen op je bed. 
Kinderen laten stilzitten is bijna onmogelijk, maar we hebben de code gekraakt.  De commando’s ‘zit stil’, ‘hou je mond’ en ‘stop met wiebelen’ houden we als basis. We combineren dat met het wegbezuinigen van gymleerkacht en schoolzwemmen, in ruil daarvoor bieden we prijzige zwemlessen en sportverenigingen waar veel gezinnen geen geld voor hebben. En daar gooien we bij: beeldschermen. Kijk, als je hiernaartoe swipet, zie je domme spelletjes, en de andere kant op zie je een filmpje van opa die zijn kunstgebit eruit haalt. Ze snappen het zo. Kijk mam, ik heb YouTube gevonden! En Netflix! Goed zo, kind. En weg zijn ze, om nooit meer terug te komen zolang de oplader het doet. 

  1. In de liefde draait het om aandacht
    PREMIUM
    Column

    In de liefde draait het om aandacht

    Wat is de essentie van de liefde? Waar draait het in de liefde om? Die vragen hebben het voorstellingsvermogen, de fantasie en het intellect van dichters, denkers en schrijvers in alle tijden en culturen geprikkeld. Dient de liefde primair gebaseerd te zijn op de erotische aantrekkingskracht tussen twee mensen, op seksualiteit en intimiteit? Of gaat het om de communicatie en het wederzijdse respect? Om jezelf opofferen en jezelf wegcijferen voor de ander? Wanneer is de liefde blijvend en bestendig? Waarom is de liefde ook vaak zo vluchtig?

Opinie