Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman © Carlo ter Ellen DTCT

Waarschijnlijk is er een verband tussen oorlog en zaadlozing

COLUMN‘Geen ruzie maken, kinderen. Er is al genoeg ruzie op deze wereld’. Het is het vredesmotto waarmee ik ben opgegroeid. Menig escalatie in huize Baartman werd hiermee naar de Twents-zwijgende doofpot verwezen. Ik vond de argumentatie redelijk zwak. Ik mocht mijn broertje niet slaan, omdat op het platteland van China al voldoende broertjes worden geslagen. ‘Niet zwemmen, kinderen. Er wordt al genoeg gezwommen op deze wereld.’ Dat slaat evenmin ergens op. Dit terzijde.

Omgaan met conflicten is niet de sterkste eigenschap van de mensheid. We doen maar wat. We vechten wat aan. We strijden voort. Vaak gedreven door een dierlijk ongenoegen dat het onderbuikgebied kaalvreet. Het ontbeert ons al eeuwenlang aan een gefundeerde handleiding voor ruzie. We moeten het doen met een beroemd, bijbels spreekwoord dat z’n wereldwijde falen allang bewezen heeft. ‘Oog om oog, tand om tand.’ In ‘Je laat je toch niet op de kop zitten!?’ schuilt de terechte rechtvaardiging van wraak.

  1. Twee fietsjes voor vluchtelingengezin in het azc Azelo
    PREMIUM
    Column

    Twee fietsjes voor vluchtelin­gen­ge­zin in het azc Azelo

    BORNE - Het was misschien de meest bijzondere ontmoeting van dit jaar. Het begon bij m’n vader. Hij had een fietsje in de schuur staan. Een klein rood fietsje. „Ik zoek een jong vluchtelingengezin aan wie ik het kan geven,” zei hij. Dat vond ik uiterst nobel van mijn vader. Zelf had ik ook een fietsje in de schuur staan, maar dat had ik op Marktplaats gezet. Zonder succes overigens. In mij schuilt een matige handelaar.