Illustratie bij stadsgedicht Hettie Franken (Hengelo), vrijdag 13 december 2019
Volledig scherm
Illustratie bij stadsgedicht Hettie Franken (Hengelo), vrijdag 13 december 2019 © Hettie Franken

Droom

HENGELO - Hettie Franken is twee jaar Stadsdichter van Hengelo. Deze krant geeft haar stadsgedichten mét tekening van haar hand een podium op deze plek. 

Soms droom ik nog over
mijn vader die zegt: ‘We gaan,
wees niet bang, wees niet bang.’

In die pikdonkere nacht, steeds
verder weg van ons dorp,
mijn vader en ik.

Een man fluistert: ‘Doorlopen,
schiet op,’ hij wijst naar
een boot verderop.

Heel veel mensen en mijn
vader en ik op die boot
in de pikdonkere nacht.

De golven zijn hoog, mijn vader
houdt mijn hand stevig vast,
het kraakt, gaat tekeer, ’t is
zo koud, ik ben bang.

Nu wonen we hier, mijn vader
en ik, hier is ons huis, hier mijn
school, hier is het veilig, maar soms
droom ik nog over die boot.

  1. De 3800 kilometer lange spooktocht van Marianne (75) uit Hengelo: ‘Ik kon niet eens meer janken’
    PREMIUM

    De 3800 kilometer lange spooktocht van Marianne (75) uit Hengelo: ‘Ik kon niet eens meer janken’

    HENGELO Marianne en Cees Mulder hoopten het virus aan zich voorbij te kunnen laten gaan. In Marokko, in hun eigen camper, kon weinig hen deren. Dachten ze. Maar toen ook daar de straten stiller werden en de camping op slot ging, keerden ze spoorslags huiswaarts. In vijf dagen tijd legde de 75-jarige Marianne ruim 3800 kilometer af, dwars door coronagebied. „Een spooktocht”, noemt ze het. „Ik kon op een zeker moment niet eens meer janken.”

In samenwerking met indebuurt Hengelo

Hengelo e.o.