Volledig scherm

Asielzoekers ondersteunen ontwerpers uit Enschede bij productie slaapjassen

ENSCHEDE - Stichting Sheltersuit biedt daklozen een warme deken en asielzoekers perspectief. Het verhaal van de jas met een warme boodschap. Op bezoek bij idealisten Bas Timmer en Alexander de Groot in Enschede.

De Koran staat binnen handbereik op een kast in het atelier van stichting Sheltersuit in Enschede. Op dezelfde plank een oud-Hollands bord voorzien van de tekst ‘Herrijzend Nederland, naar vrede en welvaart’. Een groot contrast en tegelijkertijd een symbool van verbroedering.

Asielzoeker Ahmad (32) uit Syrië zet vandaag zijn eerste stappen in het atelier aan de Zuidkamp. Mode-ontwerper Bas Timmer (25) verwelkomt hem met open armen. De vakman is een aanwinst voor zijn team van vijftien creatievelingen. „Hij is echt heel goed”, zegt Bas, wijzend naar de jongeman die zijn weg naar de naaimachine al heeft gevonden. Ritsen, manchetten en zakken… Ahmad draait er zijn hand niet voor om. „Ik werk al sinds mijn tiende in de confectie”, vertelt hij in gebrekkig Engels. „Kinderen helpen hun ouders.”

Overlijden
Ook Bas kan zijn hulp deze dagen goed gebruiken. De ontwerper produceerde na zijn studie fashion design en fine art aan het Artez in Arnhem t-shirts en sweaters. Zijn prille carrière kreeg met het overlijden van een bekende dakloze, de vader van goede vrienden, een onverwachte wending. Ontroerd door het leed van daklozen deelde hij vorig jaar met compagnon en kartrekker Alexander de Groot (28) honderd gratis Sheltersuits uit. Warme jassen die in een handomdraai veranderen in een slaapzak. De eenmalige stunt is een serieuze business geworden, er is een zelfstandig naaiatelier opgezet en de heren zijn een tweede familie rijker. Dit jaar willen de jonge honden duizend Sheltersuits weggeven. De winter nadert, de tijd dringt.


iPhone
In de lange gang overheerst de lucht van gebakken lamsvlees. Bas glundert van oor tot oor. „Dit is het werk van onze Ali die elke dag de lunch verzorgt. Je weet niet wat je straks ziet…” Eerst nog even de handen laten wapperen. Omringd door asielzoekers, stagiaires van het ROC van Twente en vrijwilligers richt hij zijn blik op de collectie voor de Dutch Design Week. Aan de ontwerptafel legt Bas de laatste hand aan de slaapjassen die deze week de show moeten stelen in Eindhoven. De productie draait op volle toeren, maar de concentratie is even ver te zoeken. Dutch Design Week, interviews, fotografen… En dan is er zondag ook nog een uitzending van VPRO Tegenlicht, met daarin een hoofdrol voor de Tukkers en hun gemêleerde team. De heren hebben er hun handen vol aan. Regelneef Alex en zijn iPhone zijn deze dagen onafscheidelijk. Hij regelt huizen, inburgeringstrajecten, bankrekeningen en telefoons voor de asielzoekers. „Het is hier een beetje uit de hand gelopen”, bekent hij lachend. Twee middagen per week biedt Vluchtelingenwerk Nederland zo’n tien asielzoekers een inburgeringscursus in het atelier. „In 48 weken halen ze dan hun examen. Wij bieden ze een toekomstperspectief, een dagbesteding en eten.” Na het traject komen de asielzoekers bij de jongens zelf of bij één van de zeventig partners op de loonlijst. Ideologie en commercie gaan prima samen.


Het idee dat ik niet langer voor een nichemarkt dure kleding maak maar mensen bijsta die het broodnodig hebben, doet me echt goed. Dit zijn mijn Syrische strijders


Daklozen
In zijn kantoor overheersen de herkenbare klanken van Queen, in het atelier wordt er gedeinsd op vrolijke muziek uit Syrië. „Onze prioriteit ligt nog altijd bij het helpen van daklozen”, benadrukt Alexander tussen de telefoontjes door. „Maar vluchtelingen die huis en haard hebben verlaten, zijn in onze ogen ook dakloos. Ze hebben allemaal hulp nodig.”

De heldere blauwe kijkers van Bas lichten op wanneer hij zijn ogen over de werkvloer laat glijden. „Dit is beter dan mode”, zegt hij. „Mode kan heel eenzaam zijn.” De ontwerper kijkt over zijn schouder en ziet nieuwkomer Ahmad ouwehoeren met zijn landgenoten en glimlacht tevreden. „Het idee dat ik niet langer voor een nichemarkt dure kleding maak maar mensen bijsta die het broodnodig hebben, doet me echt goed. Dit zijn mijn Syrische strijders.” Toch zijn er ook slapeloze nachten. De plannen zijn groots en ambitieus. De verantwoordelijkheid is groot. „De verhalen van deze mensen neem ik elke dag mee naar huis.

Verbroedering
Het zijn de aangrijpende verhalen die vrijwilligster Annette Oude Vrielink niet meer loslaten. „De vluchtelingendiscussie die nu gaande is… Ik kon niet langer op de bank blijven zitten.” Elke woensdagmiddag komt de Hengelose een handje helpen. De taal ervaart ze soms als een barrière. „Ik heb thuis al naamkaartjes gemaakt die ik overal in het atelier op wil plakken. Stoel, bank, tafel, koelkast”, vertelt ze, terwijl ze de tafel dekt. „Zij leren Nederlands en ik een beetje Arabisch.”
Hard werken wordt hier elke dag beloond met een uitgebreide lunch. Met gepaste trots serveert chef Ali de verschillende gerechten. Van ei en champignon tot pompoen en heerlijk geurend lamsvlees. Bas heeft niets gelogen over de kookkunsten van zijn goede vriend. „Thank you for the food Ali”, klinkt er in koor. Zoveel verschillende mensen, zoveel verschillende verhalen en zoveel saamhorigheid onder één dak.


De dankbaarheid die je dan in iemands ogen ziet, is onbeschrijflijk en duizend keer mooier dan welke carrière ook


Dakloze deelt slaapjassen met anderen
Het atelier staat als een huis, materialen zijn er in overvloed en met de hulp van vrijwilligers draait stichting Sheltersuit op volle toeren. „Terwijl we vorig jaar na de eerste honderd Sheltersuits al wilden stoppen”, vertelt kartrekker Alexander de Groot eerlijk. „Maar ik weet nog heel goed dat we toen een jas weggaven aan Peter bij Tactus Verslavingszorg. De dankbaarheid die je dan in iemands ogen ziet, is onbeschrijflijk en duizend keer mooier dan welke carrière ook. Vorige maand kwam ik Peter weer tegen bij het station. Hij vertelde dat hij de slaapjas had gedeeld met vier andere daklozen.” Alexander valt even stil. „Dat ontroerde me zo.”
De idealisten van stichting Sheltersuit kwamen per toeval in contact met het COA en werken nu met tien asielzoekers van het AZC Azelo. Alexander: „Dit was ver voordat de hele vluchtelingendiscussie in Nederland losbrak.” Ook stagiaires van het ROC van Twente steken hun handen uit de mouwen.
De huur, materialen en machines worden keurig betaald, maar het spaarpotje raakt langzaam op. De stichting draait volledig op donaties en vrijwilligers. Alexander: „Onze afhankelijkheid van welwillende bedrijven en particulieren is groot. We zoeken verder naar sponsoren en werken aan nieuwe verdienmodellen, zoals ons bestaande commerciële label Hibernate. Ik ben ervan overtuigd dat stichting Sheltersuit ook op de lange termijn gaat slagen. Als dat in Enschede kan, dan kan het overal.”


Volledig scherm
Volledig scherm
Volledig scherm
Volledig scherm
Volledig scherm
© Annina Romita
Volledig scherm
© Annina Romita
Volledig scherm
Mode-ontwerper Bas Timmer © Annina Romita
Volledig scherm
© Frans Nikkels
Volledig scherm
Mode-ontwerper Bas Timmer en vluchteling Ahmad uit Syrië. © Annina Romita
Volledig scherm
© Annina Romita
  1. Volkswijk in Enschede eert
mr. en mrs. Pathmos postuum
met Willem en Betsie Van Voorstplein

    Volkswijk in Enschede eert mr. en mrs. Pathmos postuum met Willem en Betsie Van Voorst­plein

    ENSCHEDE - Tijdens de jaarlijkse Meimarkt in Pathmos hebben buurtbewoners zaterdagmiddag een speciaal postuum eerbetoon gebracht aan het Willem en Betsie van Voorst, het echtpaar dat in het verleden ontelbare vrijwilligersfuncties vervulde in en voor de volkswijk in Enschede. Ruim twee maanden na het overlijden van Betsie (71) en ruim vier jaar na de dood van Willem werd op het plein voor hun oude woning het groene bord Willem en Betsie van Voorstplein onthuld door hun dochter.

In samenwerking met indebuurt Enschede

Enschede e.o.