„Help, mijn robot begrijpt mij niet”, lijkt een deelnemer aan de Lego League te zeggen. Het programmeren was een hele klus. foto Wim Corduwener
Volledig scherm
„Help, mijn robot begrijpt mij niet”, lijkt een deelnemer aan de Lego League te zeggen. Het programmeren was een hele klus. foto Wim Corduwener

Reclamespot voor techniek

ENSCHEDE - Een maanden durende reclamespot voor de techniek, dat is de First Lego League dit najaar geworden voor honderden scholieren uit het oosten die ziel en zaligheid legden in ontwerp en bouw van een 'zorgrobot'. Zaterdag was de grote finale ervan.

Maandenlang zijn ze ermee in de weer geweest, de bijna driehonderd jongeren uit Oost-Nederland: het ontwerpen en bouwen van een zorgrobot, die zich als het handigste hulpje voor ouderen zou ontpoppen. Het is dit jaar de opdracht in de First Lego League, waarvan deze zaterdag de finale voor Oost-Nederland zich in Hogeschool Saxion in Enschede afspeelt. De scholieren in de leeftijd van 8 tot 15 jaar (bovenbouw basisschool en onderbouw voortgezet onderwijs) tonen daar de resultaten van maandenlang werk aan bedenken, ontwerpen, programmeren, bouwen en oefenen. Het heeft een groot beroep gedaan op de creativiteit van de jongeren, hun handigheid en vooral hun vermogen tot samenwerken. Precies de ingrediënten die een technicus van tegenwoordig ook nodig heeft om een goed vakman te kunnen worden. "Een mooiere reclame voor de techniek kun je je dus niet wensen. We merken dat veel van die jongens en meisjes ook echt voor techniek kiezen", glundert techniekdocent Paul de Roos van Saxion en coördinator van de scholierenwedstrijd. "De opzet van de First Lego League is jongeren enthousiast te maken voor de techniek en als je hier om je heen kijkt lukt dat aardig", zegt hij wijzend op de enorme hectiek in het gebouw, waar kinderen druk achter de pc werken, door de gangen rennen met onderdelen en zenuwachtig knutselen aan de legokarretjes met robotbesturing.

Op de finaledag presenteren de teams hun werkwijze, de resultaten van hun onderzoek en de werking van hun robotkarretje. Daar krijgen ze de 'theoriepunten' voor, terwijl het praktijkexamen bestaat uit een grote hindernisbaan waar de geprogrammeerde karretjes punten kunnen verdienen. In tweeënhalve minuut moet de robot zoveel mogelijk opdrachten tot een eind brengen, zoals het oppakken van een stoel, het op een platform rijden, kegeltjes omverwerpen, ringen oppakken en tegels verleggen. Allemaal handelingen die symbool staan voor huishoudelijke taken voor robots die het leven van ouderen moeten verlichten, zoals boodschappen doen en meubeltjes verslepen.

Het is de kunst om de robot voor een aantal van die klussen zo goed mogelijk te programmeren en bouwen. Bijvoorbeeld door het karretje te programmeren op een aantal wielomwentelingen of seconden vooruitrijden en door hem uit te rusten met grijparmen, tilliften en andere hulpstukken van Lego. Dat leidt soms tot bewonderende applausjes van creatief bedachte constructies, maar ook tot hilarische taferelen van robots die hun programmeur niet begrijpen en vooral tot nerveuze pitstops waarin de scholieren razendsnel onderdelen verwisselen.

Allemaal geloven ze in hun robot, behalve misschien het team Elder Enhancement van het Enschedese Bonhoeffer College. Hun arme robot was gesaboteerd door een medescholier, het karretje was al eens helemaal uit elkaar gevallen en opnieuw gemaakt en het team is allang blij dat de robot weer tot leven is gewekt. "We mikken op de troostprijs, we vinden het al mooi als we een klein prijsje winnen".

De beste robot hebben ze inderdaad niet in huis. De winnaar is Team 3 van basisschool De Telgenborch uit Almelo. Dat neemt de titel over van plaatsgenoot De Wierde en gaan door naar de Benelux-finale die wordt gehouden op 2 februari 2013 in Martini Plaza in Groningen. Daar maken ze kans om door te gaan naar de Europese finale.

In samenwerking met indebuurt Enschede

Enschede e.o.