Volledig scherm
De spelers van FC Twente vieren de belangrijke zege op PEC Zwolle. © ANP Sport

Herfstrapport FC Twente: op koers, maar het blijft schrapen

BeschouwingHet herfstrapport van FC Twente zit vol tegenstrijdigheden. De cijferlijst ziet er goed uit, maar het evenwicht is wankel.

In de herfst van 2019 is FC Twente soms net een turner die zich na een paar mooie rondjes aan de rekstok opmaakt voor de afsprong. In de zaal houdt iedereen z'n adem in. Wordt het een zachte landing, of wordt het struikelen en balanceren om rechtop te blijven staan? Als supporter van FC Twente zit je dit seizoen geen moment rustig op je stoel, omdat je nooit weet waar je aan toe bent. Een goede eerste helft zegt niets over het vervolg. Een slechte eerste ook niet.

Afgelopen zondag, tegen PEC Zwolle, was het verval na de pauze ontluisterend. In de laatste twee thuisduels, tegen FC Emmen en PEC, stond de ploeg bij rust respectievelijk met 2-0 en 3-0 voor. Niets aan de hand, zou je denken. In beide duels kwamen de bezoekers na de pauze vanuit het niets terug in de wedstrijd. Er hoeft maar iets te gebeuren of de stress zit er al op. De Enschedeërs hebben nou eenmaal niet de kwaliteit en mentale stabiliteit een wedstrijd neutraal te maken, zoals dat in jargon weleens wordt genoemd. Dat FC Twente dit seizoen maar één keer de nul hield (uit bij Heerenveen) is een veeg teken.

Grillig

Volledig scherm
Lindon Selahi in duel met Mustafa Saymak van PEC Zwolle © ANP Sport

Gonzalo Garcia is een groot fan van het FC Twente van 2007, met het prachtig roulerende middenveld Engelaar - El Ahmadi - Bakkal/Aissati - maar hij weet inmiddels dat elke trainer vroeg of laat wordt geconfronteerd met de beperkingen van je materiaal. Er zit onmiskenbaar meer structuur in de ploeg ten opzichte van vorig seizoen, maar het combinatievoetbal dat Garcia bij zijn entree als trainer voor ogen had, is lastig te realiseren met de huidige groep.

Dat FC Twente volgens de data de meeste passes van alle clubs verstuurt in het eerste deel van het veld en het laagste schotpercentage van de eredivisie heeft, is geen toeval. Dat zegt iets over de hang naar zekerheden van de ploeg. Te vaak gaat op de cruciale posities de bal terug of opzij, te weinig durven de spelers op zoek te gaan naar het toeval of geluk.

Bij FC Twente is de selectie voor een groot deel opgebouwd uit huurlingen, jonge spelers die voor het eerst op het hoogste niveau spelen en spelers met een krasje die na een opleiding bij een topclub om wat voor reden ook nooit zijn doorgebroken. Dat zie je terug in de grilligheid in wedstrijden. FC Twente heeft moeite om tegenslagen weg te stoppen en heeft te weinig spelers die na een tegenslag boos worden en van zich af gaan bijten. Lindon Selahi heeft dat gif wel, maar wie nog meer? Wout Brama kan het ook, maar hij is onder Garcia bankzitter geworden.

Realiteit

Vooropgesteld: Met de cijferlijst is na dertien duels niets mis. Daar zou de club na de terugkeer in de eredivisie op voorhand voor hebben getekend. Na de zwakke serie van vier nederlagen op rij won de ploeg de duels die het moest winnen (thuis tegen Emmen en PEC), waardoor er inmiddels een buffertje is opgebouwd ten opzichte van de staart van de ranglijst.

Het elftal ligt vooralsnog op koers voor de enige doelstelling dit seizoen: handhaving. Even, na de flitsende start, durfde een enkeling alweer te dromen van de subtop, maar dat is geen optie met deze selectie. Tot aan de winterstop zal het schrapen blijven. Punten sprokkelen, hopen op wat oprispingen en overleven. De realiteit van elke promovendus is ook op FC Twente van toepassing.