Volledig scherm
Tussen 41.000 toeschouwers zien ErikDijkstra en FC Twente-fan Moatamid Elmeaizi Hakim Ziyech een sterke invalbeurt maken. Foto: Erik Dijkstra

Leestip | Erik Dijkstra rent voor zijn leven om Ziyech te zien spelen

MARRAKECH - Hakim Ziyech speelde afgelopen dinsdag een interland met Marokko tegen Kaapverdië. Erik Dijkstra, Tukker en FC Twente-fan, was erbij en tekende zijn verhaal op.

'Waarom ben ik hier in godsnaam', denk ik als ik word opgetild in de massa. Ik ren met duizenden schreeuwende Marokkanen op een piepklein hekje af. Wie niet rent, wordt vertrapt en ik ben eerlijk gezegd best bang. Het leek nog wel zo'n mooi idee: ik ben op pad met de Marokkaanse Enschedeër Moatamid Elmeaizi. Moat is al twintig jaar fanatiek Twente-supporter en we volgen hem in de documentaire over FC Twente, waaraan ik momenteel samen met filmmaker Geertjan Lassche werk.

Favoriete speler

Filmen in Marokko bleek te veel een zijpad in ons verhaal, maar ik heb besloten toch te gaan. Ik wil mijn favoriete Twente-speler Hakim Ziyech graag zien spelen voor het land van zijn keuze. Bovendien is Moat één van de aardigste Twente-supporters die ik ken. Voor hem is het een bijzondere wedstrijd: morgen is hij jarig en het bezoeken van deze wedstrijd is het cadeau waaraan zijn familie heeft meebetaald. Daarbij voelt hij steeds meer sympathie voor het Marokkaanse elftal, omdat er steeds meer Nederlandse Marokkanen in spelen. ,,Ja het zijn toch jongens waar ik mezelf een beetje in herken."

Woestenij

De wedstrijd tegen Kaapverdië wordt gespeeld in de miljoenenstad Marrakech. In een betrekkelijk nieuw stadion dat het meest op een terracotta-kleurige gevangenis lijkt. Het ligt een eind buiten de stad. Nou ja een eind, laten we zeggen net zover als van Glanerbrug naar De Grolsch Veste. Het verschil is alleen dat hier echt niks is. Het stadion ligt eenzaam in een woestenij. Geen stoep, geen woningen, geen Van Raay-kraam waar je pepernoten kunt stelen. Alleen maar zand. Heel veel zand.

Er leiden twee smalle wegen heen, die met drie rijen auto's helemaal potdicht zitten. Tel daar tienduizend schreeuwende tweetaktbrommers bij op, en je krijgt een idee. Happy chaos. Niemand weet de weg. Iedereen schreeuwt tegen elkaar in het Arabisch, een taal die me vanavond in de oren klinkt alsof je je keel schraapt met een handvol scheermesjes in de mond. Moat, die eigenlijk vooral heel erg Twents is, voegt een agent toe 'dat jullie er hier geen reet van begrijpen hoe je een wedstrijd organiseert'.

Benauwde momenten

Dan gaat er opeens een heel klein hekje open. Even denk ik dat we doodgaan. Heizeldrama, Hillsborough-stijl. Iedereen begint nu te trekken en te duwen. De opening is 1,5 meter breed en het is de enige opening in een kilometerslang stalen hek. Zelfs de politiemensen raken nu in paniek. Ik ben dan wel hartstochtelijk fan van Ziyech, maar om ervoor dood te gaan, gaat me een beetje te ver. ,,Hoal oe vast!", roept Moat nog. ,,Die leu bint harstikke gek hier." Stel je voor dat we het niet overleven, zou Marco van Basten dan zeggen dat we domme jongens zijn om hierheen te gaan? Dan zijn we opeens binnen de hekken. 41.000 schreeuwende Marokkanen. Overal rode vlaggen.

Ik weet niet hoe we het gedaan hebben, maar als de bal voor het eerst beroerd wordt zitten we op onze plek. Hakim Ziyech begint op de bank. Karim El Ahmadi (nu Feyenoord, ex-Twente) en ex-Heraclied Oussama Tannane beginnen wel in de basis. Ik zie het met enige moeite, want er zit een sintelbaan om het veld waar Stadion Het Diekman nog een puntje aan had kunnen zuigen.

Spreekkoren

Jerson Cabral hoopte vanavond zijn debuut te maken voor Kaapverdië, maar was niet op tijd speelgerechtigd. Hij mist niet veel. De eerste helft is niet om aan te gluren. De Kaapverdianen kunnen er platweg gezegd geen reet van en Marokko is alleen gevaarlijk bij spelhervattingen. Hoogtepunt zijn de spreekkoren die door Moat worden vertaald. Liedjes zoals: 'Het volk eist 3-0' en het politiek gevoelige 'Allah, Allah, de Sahara is van Marokko' hoor je helaas nooit in De Grolsch Veste. 0-0 bij rust. Tannane, die werkelijk geen bal heeft geraakt, wordt vervangen door een andere oude bekende: Nordin Amrabat (ex-VVV, ex-PSV, nu Watford). Marokko komt op voorsprong door een penalty. Een paar minuten later wordt de 2-0 binnengekopt en is de wedstrijd gespeeld. Het publiek staat op de banken. Moat is blij en zelfs een beetje ontroerd. Tegelijkertijd zegt hij zich ook een beetje onthand te voelen. ,,Toch ook wel rare leu hier, ik vind het gezelliger bij ons."

In de zestigste minuut krijgt hij nog een verjaardagscadeau: Hakim Ziyech trekt zijn trainingsjack uit. In zijn eerste minuten geeft hij twee loeistrakke passes over 30 meter, die geen ander doel lijken te dienen dan te laten zien: 'Hier ben ik, ik ben Ziyech'. Achter ons hoor ik iemand bewonderend fluiten. ,,Mistara", zegt hij over de Twente-speler: Lineaal. Ziyech speelt, zoals altijd, zijn eigen wedstrijd in een wedstrijd. Trekt naar links, verdedigt nauwelijks mee en eist alle corners en vrije trappen op. Heerlijk om naar te kijken. Als Ziyech de bal heeft, dan gebeurt er wat. Het geluk om te scoren ontbreekt, al is hij er tweemaal dichtbij. Het blijft 2-0 en Marokko heeft zich gekwalificeerd voor de Afrika Cup.

Beleefd

De volgende ochtend zitten we op dezelfde Transaviavlucht als 'de Lineaal' himself. Ik feliciteer Ziyech met de overwinning en zijn goede spel. Hij reageert beleefd, maar zegt verder niet veel. Domme jongen of niet: hij speelt begin 2017 in Gabon om de Afrika Cup, Oranje zit deze zomer op de camping. Als we terugvliegen, verzucht Moat dat hij toch ook wel weer zin heeft in Willem II-uit. ,,Je beseft pas hoe goed alles geregeld is in Nederland als je ergens anders geweest bent."

  1. Leon ten Voorde: ‘Hoe het doelpunt van Van Basten in '88 bijdroeg aan mijn carrière als sportverslaggever’
    Over Ons

    Leon ten Voorde: ‘Hoe het doelpunt van Van Basten in '88 bijdroeg aan mijn carrière als sportver­slag­ge­ver’

    Als klein jochie wist Leon ten Voorde al dat hij sportjournalist wilde worden. “Ik voetbalde iedere dag op het pleintje en zag al vrij snel dat mijn vriendje veel beter was dan ik.” Dat vriendje, Erik ten Hag, werd profvoetballer bij FC Twente en is nu de hoofdtrainer van Ajax. Leon ten Voorde werd voetbalanalist en clubwatcher bij De Twentsche Courant Tubantia. We vroegen Leon ten Voorde naar de - volgens hem- mooiste doelpunten ooit.