Witte schoenen

Gemma Boon verruilde haar chique werkplek bij Museum No Hero voor een kantoor in de MBS-werkplaats in Haaksbergen. Ze verhaalt over haar eerste ervaringen als directeur van het grootste museum van Twente.

‘Kom op, nog een klein stukje’, smeek ik. Met samengeknepen billen leg ik de laatste kilometers af in mijn nieuwe, gesponsorde auto. Ik heb nog geen laadpasje kunnen bemachtigen, dus voorlopig kan ik deze elektrische auto alleen opladen op het terrein van het museum. 15 procent geladen, las ik op het dashboard toen ik thuis instapte. Daar liet ik me niet door tegenhouden, want veel andere opties heb ik niet. Regulier treinverkeer van Enschede naar Haaksbergen is allang verleden tijd. De 131 kilometer lokaalspoor die de Twentse dorpen en steden vroeger met elkaar verbond, is grotendeels verdwenen. De 7 kilometer spoor die wonder boven wonder gered is van de ondergang, vormt sinds kort mijn werkterrein. 7 kilometer! Dat maakt Museum Buurtspoorweg (MBS) tot het grootste museum van Twente. De koplampen van mijn auto vallen uit. Het enige dat ik nog zie op het dashboard zijn rode waarschuwingslichten.